«Ανεργία! Η κατάρα της εποχής, η καταδίκη της κοινωνίας, καθώς κάποιοι μας θέλουν «νεκρούς».
Θέλουν να έχουν μαριονέτες στην κατοχή τους για να μπορούν ελεύθερα να εφαρμόσουν ότι εξοντωτικό πρόγραμμα έχουν στο μυαλό τους.
Θέλουν δίπλα τους επαίτες, γιατί μόνο έτσι αισθάνονται δυνατοί και σίγουροι ότι μια ζωή θα είμαστε υποχείριά τους.
Θέλουν το παραμύθι που τόσα χρόνια μας διάβαζαν και μας υπνώτιζαν, να γίνει οδηγός μας και με το φόβο ως μπαμπούλα, να τρέμουμε για να μη μας βρει το χειρότερο!
Όμως ο Έλληνας δε γεννήθηκε για να είναι υπηρέτης κανενός. Γεννήθηκε για να παλεύει και να κερδίζει τις μάχες… αδιαφορώντας για το ποιος είναι ο αντίπαλος του.
Σκληρό και ψυχοφθόρο είναι να είσαι άνεργος, αλλά μέσα από την ανάγκη μαθαίνεις να πολεμάς για την επιβίωση.
Οπλίσου με δύναμη, πέταξε από πάνω σου το παλτό της αχρηστίας και πάρε τη ζωή στα χέρια σου.
Σήκω από τον καναπέ, ξεκρέμασε έξω από την πόρτα του σπιτιού σου το κηδειόχαρτο και πολέμησε αυτούς που σε έθαψαν ζωντανό…
Ο αγώνας δεν έχει χρώματα, δεν έχει κομματικές αποχρώσεις, ούτε σου ζητάει πολιτικά φρονήματα και χαρτί από κομματάρχες ή κομματόσκυλα.
Το μόνο που σου ζητάει είναι πίστη και σεβασμό στον εαυτό σου.
Όσο είσαι άνεργος, εκμεταλλεύσου το ελεύθερο χρόνο, γίνε γνώστης δραστηριοτήτων που συμβαίνουν γύρω σου και γέμισε τη φαρέτρα σου με… νέα όπλα!
Η ζωή θέλει πολεμιστές και όχι μαυροφορεμένες μοίρες!»
Έχοντας γράψει λοιπόν αυτό το άρθρο για να το δημοσιεύσω στο site μου και έχοντας βιώσει στο πετσί μου το Γολγοθά του άνεργου, με όλα τα συμπτώματα, τις αλλεργίες και τα ψυχοσωματικά κουσούρια που αφήνει στον ψυχισμό του ατόμου, σκέφτηκα να κάνω το εντελώς διαφορετικό… άσχετα αν ποθούσα «άλλο»!
Έτσι, δίχως πολλά πολλά… έστησα ένα σκηνικό, μοίρασα ρόλους και αφού έγραψα τις πρώτες αράδες του έδωσα τον τίτλο: «Πιο άνεργος, πεθαίνεις…», έχοντας βιώσει στο πετσί μου για τα καλά αυτή την άσχημη και ψυχοφθόρα κατάσταση.
Ένα βιβλίο για τα όσα βιώνει ένας άνεργος, όσα τον ακολουθούν στην καθημερινότητα, όσα του τρώνε τα σωθικά, αλλά και τόσα άλλα… που είναι αδύνατον να τα περιγράψεις και να τα αποδώσεις μέσα σε μερικές αράδες ενός άρθρου.
Ο αναγνώστης θα έχει τη δυνατότητα να διαβάζει τη ροή του κειμένου (http://pavlosandrias.gr/pio-anergos-pethaineis/) μέσα από το site μου http://pavlosandrias.gr/ παρακολουθώντας έτσι τη ζωή ενός ανέργου και τα πόσα άλλα μπορούν να συμβούν όταν η αρρώστια της ανεργίας σου χτυπάει την πόρτα…
Και για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους, εκείνο το «άλλο» που ποθούσα… δεν ήταν άλλο από την έκδοση αυτής της ιστορίας, σε βιβλίο.
Όμως, επειδή οι καιροί είναι δύσκολοι και σίγουρα ένας άνεργος που θα ήθελε να αποκτήσει αυτό το βιβλίο θα του ήταν λίγο πάνω από τις δυνάμεις της τσέπης του, κατέληξα να το «γράψω» μέσα στο δικό μου ιντερνετικό χώρο, εκεί που όλοι έχουν την ανέξοδη πρόσβαση.
Με την ελπίδα ότι αυτό που γράφω θα φέρει στο φως τις πολλές «ζωές» ενός ανέργου, κάνω την αρχή και εύχομαι να μην μου πεθάνει στη μέση της διαδρομής από την αδιαφορία της κοινωνίας των «δήθεν» που τον πλαισιώνει…
