Παίρνεις το κάρβουνο και σχεδιάζεις.
Τι σχεδιάζεις παιδί;
Σχεδιάζεις ό,τι ζωντανό βλέπεις,
με το κάρβουνο τα χέρια σου βάφονται,
όμως όχι μαύρα.
Γεμίζουν χρώματα.
Παίρνεις τις ξυλομπογές και ζωγραφίζεις.
Τι ζωγραφίζεις μικρέ άνθρωπε;
Ζωγραφίζεις βουνά, λίμνες, κι εσένα.
Με τα χρώματα λερώνεσαι,
δε βάφονται μόνο τα ρούχα
αλλά και η ψυχή σου.
Παίρνεις το πινέλο και τη χρυσόσκονη και δημιουργείς.
Τι φτιάχνεις άνθρωπε;
Δημιουργείς κόσμους νέους, όμορφους και άσχημους.
Με τις μπογιές τα χέρια σου βάφονται,
με τη χρυσόσκονη πασπαλίζεσαι.
Όταν την τινάζεις καταλαβαίνεις πως σου μοιάζει.
Είσαι κι εσύ αστρόσκονη.
_
γράφει η Αφροδίτη Βαμιεδάκη
0 Σχόλια