11.09.2022

ΚΛΕΦΤΡΕΣ ΜΑΤΙΕΣ, ΚΛΕΦΤΕΣ ΑΝΑΣΕΣ

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Άξιζε που περίμενε τόσο  

Οι ελπίδες άξιζαν περισσότερο

Και η μαρτυρική συμβίωση 

με τον φόβο πως δεν θα ‘ρθει

άξιζε και αυτή 

 

Ήρθα για να επιβιώσω 

και να ερωτευτώ

Η αποστολή έχει και δώρα 

να ξεπερνώ τις δυσκολίες

 

Απλές σκέψεις

Όλες οι περίπλοκες ανατρέπονται 

από νεότερες περίπλοκες

 

Ποτέ οι τυφλοπόντικες 

δεν θ’ αναρωτηθούν 

τι λεν γι’ αυτούς τα άστρα

 

Της άγνοιάς μου η έκταση 

όση και το σύμπαν

κατά τη φύση μου

 

Ένα άπειρο με περιέχει

Ένα άπειρο περιέχω κι εγώ

Με το άπειρο καλά τα πάω 

Το αγνοώ και δεν το νοιάζει

Το μικρό πεπερασμένο 

με  ταλαιπωρεί

 

Άσε τη φαντασία σου 

να σε διασκεδάζει 

Μην της επιτρέπεις 

να σε τρομοκρατεί

 

Στο δεύτερο πρόσωπο 

διαπρύσιος τιμητής

Παρακάμπτοντας το πρώτο

 

Ειρηνικός Ωκεανός

Ναυαγός 

Σε βάρκα χωρίς κουπιά 

Γυμνό παιδί 

Τοξοβόλος 

Με φτερά

 

Έζησα ματάκια μου γλυκά

Στερεύω 

Μονάχα δάκρυα φυλάω 

Και δάκρυα χαράς ανάμεσά τους

Για  τις χαρές σας 

που θα αξιωθώ να ζήσω

 

Διαρκώς διαβάζω

Βιβλία, έντυπα, οθόνες, τοίχους…

Παραμένω αδιάβαστος 

Διαβάζω, δεν είναι μάταιο

Μάχομαι την αναισθησία 

 

Αριστερά μου, σελίδες διαβασμένες

Κάποιες φράσεις φωτισμένες 

κι άλλες στο ημίφως

Δεξιά στοίβες οι αδιάβαστες 

Πολύ μεθοδικός, στην  τυχαιότητά μου

 

Πτήσεις μεταφορικές 

δεν τις προλαβαίνω

Κυριολεκτικά χαμένος 

Στο διάστημα  

 

Κάθε που κάποιος αναγγέλλει 

φλέβα νερού στην έρημο 

φουσκώνει κύμα ευφορίας

Και ποτέ δεν μας πτοούν

οι επαναλήψεις διαψεύσεων

 

Αν λίγο περιμένετε 

θα θυμηθώ το θεώρημα

Γνωρίζω πως το έχω φυλαγμένο

Στο προηγούμενο όνειρό μου 

το είχε περιγράψει 

εκείνος ο εξομολόγος

 

Άδειο τώρα το κελί

Λυγισμένες στον φεγγίτη οι σιωπές

Δραπέτευσαν οι στίχοι

Σε αμφίθυμο ουρανό

 

Το φως στο όνειρό μου 

η αχνάδα ενός βυθού

Να ξυπνήσω, να το βρω 

σε κάποια ντρίπλα μαγική 

σε ένα γκολ από πλανήτη άλλο

 

Από το φως του ήλιου 

να κοπούν οι κάβοι 

να σαλπάρει τ’ ακρωτήρι 

 

Ρευστή σαν την αλήθεια  

πλημμύρισες λογισμό κι αισθήσεις  

Ενεός σε χειροκροτώ  

κι έντρομος σε διευθετώ  

να αποκτήσεις σχήμα

 

_

γράφει ο Απόστολος Παλιεράκης

* (Από την υπό έκδοση ποιητική συλλογή του σύντομων ποιημάτων με τον ίδιο τίτλο)

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 29 – 30 Αυγούστου 2026

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 29 – 30 Αυγούστου 2026

Real News https://youtu.be/Ry0Y3ZhLIQI?si=4UxuBEAhnkWCyUfVΚαθημερινή https://youtu.be/P_Zu9CXSk8s?si=HsnxHawOL3XstciZΠρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων...

Γράμμα απ’ τη θάλασσα

Γράμμα απ’ τη θάλασσα

Μου είναι δύσκολο να βλέπω να νυχτώνει πλέον.Μα πιο δύσκολο ακόμα είναι να βλέπω την θάλασσα.Μου μαρτυράει όλα όσα είπαμε εκείνες τις στιγμές κοντά της.Που μας φιλοξενούσε η αμμουδιά της.Εμάς,τα γέλια μας,όσα δεν λέγαμε γιατί «είναι ακόμα πολύ νωρίς»,τις μουσικές που...

Ο παλμός της Αθήνας

Ο παλμός της Αθήνας

Δίχως σκοπό περπατώ, αλλά με σκοπό ξεκάθαρο. Έχω να περπατήσω τόσο αποφασιστικά προς το άγνωστο από τη σύλληψή μου. Στου Ζάππειου το μαύρο στέκομαι και εγώ, α(ει)κίνητη. Σα βλέπω το ένα δέντρο,  λίγο πιο δίπλα είναι και το άλλο. Εδώ γράφεις μια λέξη και πας στην...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο παλμός της Αθήνας

Ο παλμός της Αθήνας

Δίχως σκοπό περπατώ, αλλά με σκοπό ξεκάθαρο. Έχω να περπατήσω τόσο αποφασιστικά προς το άγνωστο από τη σύλληψή μου. Στου Ζάππειου το μαύρο στέκομαι και εγώ, α(ει)κίνητη. Σα βλέπω το ένα δέντρο,  λίγο πιο δίπλα είναι και το άλλο. Εδώ γράφεις μια λέξη και πας στην...

Ο βρόγχος της ελπίδας

Ο βρόγχος της ελπίδας

Διώξτε επιτέλους την ελπίδα!Πάλι απρόσκλητη υφαίνει τη χίμαιρα..Η πιο μεγάλη βάσανος για το μυαλόκαι η ώρα που ξεψυχά η πιο πικρή..Μα εκεί που την κηδεύεις κι ησυχάζεις,πάλι γεννιέται απ’ την αρχήκαι όπου πας σε ακολουθεί…Κι όσο κι αν τρέχεις να ξεφύγεις,σε κυνηγά και...

Πετριχώρ: Αρχέγονη Ανάκληση

Πετριχώρ: Αρχέγονη Ανάκληση

Πριν ακόμη στεγνώσει η βροχή,η γη λύνει τη σιωπή της. Όχι με φθόγγους — με άρωμα. Ανοίγει τους πόρους της,εκτεθειμένη, παραδίνεται στο υγρό χάδι.Ανασαίνει σαν δέρμα αρχαίο που ξυπνάαπ’ τη ρευστή γεωμετρία της βροχής. Σάρκα που τινάχτηκε από ύπνο βαθύ — νεύμα ζωής. Από...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *