Γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης
Προσευχή για τις καινούριες πατρίδες.
Τι θα μπορούσε να πει κανείς γι’ αυτό το βιβλίο του Μιχάλη Μπουναρτζίδη; Πολλά. Εκείνο όμως που θα ήθελα προσωπικά να τονίσω είναι μόνο ένα πράγμα. Αν είχα τη δυνατότητα, αυτό το βιβλίο θα ήθελα να το διδαχτούν τα παιδιά μου στο σχολείο τους, όχι μόνο για την ιστορική του αξία αλλά κυρίως γιατί μέσα από τη γραφή του Μιχάλη Μπουναρτζίδη ξεπηδάει κάτι ακόμα πιο σημαντικό κι αυτό δεν είναι άλλο από την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Μέσα σε μια κατάσταση ρευστή, εμπόλεμη, που ακόμα και η ανθρώπινη ζωή είχε σχεδόν μηδενική αξία και κάθε πράξη, όποια κι αν ήταν αυτή, θα μπορούσε να δικαιολογηθεί, ο συγγραφέας αναδεικνύει χαρακτήρες που ποτέ δεν ξέχασαν τι σημαίνει να είσαι Άνθρωπος και τι σημαίνει αξιοπρέπεια.
Με γλαφυρή κι εξόχως περιγραφική πένα, απλώνεται μπροστά στον αναγνώστη ολόκληρη η ιστορική περίοδος του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα, δοσμένη μέσα από τις σκέψεις απλών ανθρώπων, των προγόνων του Μιχάλη Μπουναρτζίδη, χωρίς όμως να αφήνει ο συγγραφέας απέξω τίποτα! Κι αυτό είναι το εξαιρετικό με την Προσευχή για τις καινούριες πατρίδες. Τοπία, καιρικές συνθήκες, ήχοι κι αρώματα μπλέκουν με την πολιτική αλλά και τους φόβους των ανθρώπων της εποχής, με φόντο την ανασφάλεια τους διωγμούς, την πείνα και πάνω απ’ όλα το κρίμα! Το κρίμα που βασανίζει όλους τους ανθρώπους που κατανοούν πως είναι πιόνια της πολιτικής και της θρησκείας και προσπαθούν να ζήσουν, να πορευτούν μέρα με τη μέρα, χωρίς είναι καθόλου σίγουροι για το αύριο.
Πίσω όμως από τις ιστορικές περιγραφές, με άγνωστες σε πολλούς λεπτομέρειες (μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και ο γράφων τούτες τις γραμμές), κυριαρχεί και φωτίζει όλο το έργο η αξιοπρέπεια, το ήθος αλλά και η πίστη στον άνθρωπο, αρχές και αξίες που σπανίως απαντώνται στις μέρες μας. Γι’ αυτό και η αξία του βιβλίου του Μιχάλη Μπουναρτζίδη είναι πολύ μεγάλη, μεγαλύτερη ίσως από όσο κι ο ίδιος θα πίστευε όταν ξεκινούσε να γράφει την ιστορία της οικογένειας και του τόπου του. Ευχή μου είναι τα παιδιά μου όταν φτάσουν στην κατάλληλη ηλικία να διαβάσουν την Προσευχή για τις καινούριες πατρίδες και να διδαχτούν από αυτή.
Μπράβο Μιχάλη, ευτυχώς ακόμα και σήμερα υπάρχουν πηγές φωτός που διώχνουν το σκοτάδι μακριά…
” Αν είχα τη δυνατότητα, αυτό το βιβλίο θα ήθελα να το διδαχτούν τα παιδιά μου στο σχολείο τους, όχι μόνο για την ιστορική του αξία αλλά κυρίως γιατί μέσα από τη γραφή του Μιχάλη Μπουναρτζίδη ξεπηδάει κάτι ακόμα πιο σημαντικό κι αυτό δεν είναι άλλο από την ανθρώπινη αξιοπρέπεια” Από τα πιο εύστοχα σχόλια που έχουν γραφτεί για το εξαιρετικό αυτό έργο του αγαπημένου μου φίλου Μιχάλη!
Αφού υπαρχουν ακόμα άνθρωποι σαν τον κ. Μιχάλη Μπουναρτζίδη να γραφουν για προσευχές και πατρίδες πρέπει να έχουμε ελπίδες οτι δεν έχουν χαθεί οι αξίες.. καλη επιτυχία του εύχομαι… που εμαι σίγουρη οτι θα έχει το βιβλίο του!!