Πώς να στο πω δεν είναι ζωή αυτή… φίλε μου

Όλοι του κόσμου οι σοφοί δεν μπόρεσαν να δουν τον πόνο και τον καημό των ανθρώπων γύρω μας που στοιβαγμένοι το μόνο που ζητούν είναι να «ζήσουν»

Ξυπνούν το πρωί και η ανάσα τους είναι παγιδευμένη

Υπάρχουν αλλά δεν ζουν φυλακισμένοι από «πράξεις άλλων» από «άγνοια» περιθωριοποιημένοι κοιτούν το έργο «της ζωής». Και αν ποτέ θελήσουν να «εισβάλουν» στο χώρο του «παιχνιδιού της εξουσίας των άλλων διεκδικώντας τη ζωή τους» κρίνονται ανεπιθύμητοι   .

Η κοινωνία των συμφερόντων των μέσων των τάξεων… η υποταγή

Όλοι οι σοφοί του κόσμου υποταγμένοι παραδόθηκαν στη «σκέψη» χωρίς ποτέ να τολμήσουν να περάσουν την διαχωριστική γραμμή της ζωής. Λίγοι, σαν εξαιρέσεις κατόρθωσαν να περάσουν να δραπετεύσουν στην «πράξη»

Άνθρωποι σε φτωχές γειτονιές άνθρωποι απλοί δυνατοί δίχως σοφίες αγκάλιασαν ένα κομμάτι ουρανό αδιαφορώντας για όλα αυτά

Έφτιαξαν φωλιά σαν φτωχά πουλάκια σε ξένες αυλές σε ξένες στέγες  γεμίζοντας τον αέρα «ζωή»

Όλοι οι σοφοί του κόσμου ύψωσαν «τείχη» χωρίς να το καταλάβουν σε τούτη την ζωή που «κυλά» και έγιναν κριτές

Κυλά με λάθη, με πάθη κυλά δίχως σκέψεις έτσι απλά …….

Δοκιμάστηκαν στην βαθιά φιλοσοφία εμβάθυναν σε υπαρξιακά προβλήματα χωρίς λύσεις αλλά με διαυγή νου και άφησαν τα «πρέπει»

Το κορμί πάντα θα ζητά πάντα θα θέλει… λησμονώντας τους ανθρώπινους και φιλοσοφικούς νόμους, αδιαφορώντας για τα πρέπει!!!