Υπάρχουν κάποια βιβλία που σε ταξιδεύουν και σε γυρνούν πίσω στον χρόνο. Σου προκαλούν τόσο έντονα συναισθήματα που τα θυμάσαι για μια ζωή. Ένα από αυτά τα βιβλία είναι το «Με λένε Ελπίδα» της Ευδοκίας Σκορδαλά Κακατσάκη που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 2003 από τις εκδόσεις Άγκυρα.

Είναι μια ιστορία γεμάτη ποιητικές εικόνες για ένα κορίτσι και τη μικρή της μάγισσα της φωτιάς, τα «θέλω» που μας ταξιδεύουν και τη δύναμη που κρύβουν όλα τα παιδιά μέσα τους. Απευθύνεται σε ηλικίες από 9 χρονών κι η περίληψη στο οπισθόφυλλο γράφει: «Η Ελπίδα είναι ένα μικρό κορίτσι που ζει με τη μαμά και τη γιαγιά της σ’ ένα νησί. Η Άχνα είναι μια μαθητευόμενη μαγισσούλα της φωτιάς. Ζει στο τζάκι του σπιτιού της Ελπίδας και φροντίζει τα φλογολούλουδά του. Η Ελπίδα πιστεύει πως είναι το πιο δυστυχισμένο πλάσμα του κόσμου γιατί ζει καθηλωμένη σε μια αναπηρική πολυθρόνα. Όταν συναντά την Άχνα, που τα διακόσια ενενήντα εννέα χρόνια της την έχουν κάνει σοφή… μαθαίνει να θέλει! Θέλει μ’ όλη της την ψυχή να τρέξει, να παίξει, να κολυμπήσει, να αγαπήσει και ν’ αγαπηθεί».

Η Ελπίδα δημιουργεί με τη φαντασία της την Άχνα και μαζί της καταφέρνει να πετάξει και να πάει στον χορό των Αγγέλων που τόσο επιθυμεί. Εκεί όμως συναντάει και κάποιους άλλους… Παιδιά από όλο τον κόσμο που πονούν. Παιδιά πρόσφυγες, παιδιά στρατιώτες, παιδιά πεινασμένα κι άλλα που ζουν στην καρδιά του πολέμου. Η Ελπίδα καταλαβαίνει και παίρνει δύναμη. Συνειδητοποιεί πως υπάρχει πόνος μεγαλύτερος από τον δικό της και πως μπορεί να βοηθήσει για να τον απαλύνει. Ακόμα και μ’ ένα τραγούδι γεμάτο αγάπη…

_

Προτεινόμενες δραστηριότητες

Όσον αφορά τις δραστηριότητες που μπορούμε να επεξεργαστούμε με αφόρμηση αυτό το βιβλίο, θα ήταν καλό να είμαστε προσεκτικοί πού εστιάζουμε στην ανάλυσή του. Δε χρειάζεται να νιώσουμε λύπηση για την Ελπίδα. Η πραγματικότητά της μπορεί να είναι διαφορετική από τη δική μας, όμως ποιος ζει ακριβώς το ίδιο με κάποιον άλλον; Δουλεύουμε τις ομοιότητές μας τόσο με την Ελπίδα όσο και με τα παιδιά όλου του κόσμου που βρίσκονται σε δύσκολες καταστάσεις. Εμείς έχουμε βρεθεί σε δύσκολες καταστάσεις; Πώς το αντιμετωπίσαμε; Βλέπουμε βίντεο ή διαβάζουμε βιβλία γι’ αυτά τα παιδιά ώστε να ενημερωθούμε καλύτερα κι έπειτα ζωγραφίζουμε το δικό μας φανταστικό φίλο, τον ονομάζουμε και δίπλα γράφουμε μια μικρή ιστορία για το πώς αυτός ο φίλος μπορεί να μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε κάτι που φοβόμαστε και να μας μάθει να θέλουμε και να μπορούμε! Δε σταματάμε όμως εκεί. Διηγούμαστε πώς ο φανταστικός μας φίλος μπορεί να βοηθήσει μαζί με εμάς κι άλλα παιδιά που πονούν. Μαζεύουμε ιδέες και κάνουμε κάτι ουσιαστικό για να βοηθήσουμε π.χ. στέλνουμε βιβλία και παιχνίδια μας, ζωγραφιές και γράμματα αγάπης σε παιδιά πρόσφυγες, σε παιδιά που ζουν στο δρόμο ή σε παιδιά σε ιδρύματα. Εστιάζουμε στο ότι όταν δίνουμε αγάπη παίρνουμε κι αγάπη. Είναι σημαντικό να το καταλάβουν τα παιδιά αυτό ώστε το μοίρασμά τους να γίνει επί ίσoις όροις.

Μια άλλη δραστηριότητα που προωθεί τη φιλαναγνωσία είναι τα «βαζάκια λέξεων». Διαβάζουμε ξανά κάποια αποσπάσματα του βιβλίου και ταξινομούμε τις λέξεις του ανάλογα με το αν είναι γλυκές, αστείες, λέξεις που δεν έχουμε ακούσει ξανά, στενάχωρες κτλ. Παίρνουμε βαζάκια, γράφουμε στο καπάκι τους τις κατηγορίες των λέξεων, τις σημειώνουμε σε μικρά χαρτάκια και τις βάζουμε στο βαζάκι που ταιριάζουν. Έπειτα, διαβάζουμε και κάποιο άλλο βιβλίο της ίδιας συγγραφέως και προσπαθούμε να βρούμε ίδιες ή παρόμοιες λέξεις για να τις ταξινομήσουμε. Στο τέλος, μετράμε τις λέξεις σε κάθε βαζάκι και βγάζουμε τον νικητή! Ποια κατηγορία λέξεων υπερίσχυσε; Συζητάμε το συμπέρασμά μας.