Πρόσφατα, βγήκε στο σινεμά μια υπέροχη ταινία, που λέγεται «Θαύμα». Πίσω όμως από αυτή την ταινία, υπάρχει ένα βιβλίο που κέρδισε μικρούς και μεγάλους παγκοσμίως. Το «Θαύμα» της Palacio R.G. κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος κι απευθύνεται σε παιδιά από 10 χρονών, όμως είναι ένα βιβλίο που πρέπει οπωσδήποτε να το διαβάσουν και μεγάλοι. Σίγουρα, θα ήταν καλό να μπει στις βιβλιοθήκες όλων των Δημοτικών σχολείων αλλά και των Γυμνασίων.

Ο Αύγουστος –ή αλλιώς Όγκι, όπως προτιμά να τον φωνάζουν– είναι ένα συνηθισμένο δεκάχρονο αγόρι. Λατρεύει τα Star Wars, αγαπάει την σκυλίτσα του την Ντέιζι και όταν ήταν μικρός είχε κόλλημα με ένα κράνος αστροναύτη που το φορούσε όλη μέρα. Έχει μια μεγαλύτερη αδερφή κι έναν μπαμπά και μια μαμά που τον αγαπάνε πολύ. Όμως… δεν τον βλέπουν όλοι ως «συνηθισμένο». Στο καινούριο σχολείο που πάει για πρώτη φορά, μιας και πριν έκανε μαθήματα στο σπίτι, έχει να αντιμετωπίσει πολλές και διάφορες συμπεριφορές. Φόβο από τα παιδιά, κοροϊδίες κι ένα καινούριο παιχνίδι που λέγεται «πανούκλα» κι έχει αυτόν ως επίκεντρο. Ο Όγκι τα περίμενε όλα αυτά. Γιατί ο Όγκι έχει σύνδρομο γναθοπροσωπικής δυσόστωσης, που του προκαλεί ένα είδος δυσμορφίας στο πρόσωπό του.

Είναι ένα βιβλίο που μιλάει για ένα πολύ ευαίσθητο θέμα κι άρα θα μπορούσε εύκολα να γίνει μελό και να προκαλέσει λύπηση προς τον Όγκι. Δεν το κάνει. Είναι τόσο καλογραμμένο και τόσο ρεαλιστικό, που σου φέρνει δάκρυα στα μάτια, μόνο και μόνο με την αλήθεια του. Δείχνει τις χαρές αλλά και τις λύπες στην ζωή του Όγκι, της οικογένειάς του και των φίλων του, ακριβώς όπως είναι. Αυτό το πετυχαίνει και με τα διαφορετικά κεφάλαια που περιέχει. Σε κάθε κεφάλαιο βλέπουμε και μια διαφορετική οπτική γωνία της ίδιας ιστορίας. Με τα μάτια του Όγκι, με τα μάτια της αδερφής του, με τα μάτια των φίλων του αλλά και με τα μάτια του αγοριού της αδερφής του που είναι ένας τελείως εξωτερικός παρατηρητής. Είναι το πρώτο βιβλίο που μιλάει για ένα τέτοιο θέμα με τον συγκεκριμένο τρόπο και είναι το σημαντικότερο επίτευγμα του βιβλίου κι αυτό που το κάνει συγκινητικό αλλά και ρεαλιστικό. Το συμπέρασμα; Να είμαστε καλοί άνθρωποι. Εμείς καθορίζουμε τις επιλογές μας, εμείς επιλέγουμε πώς θα φερθούμε σε κάθε περίσταση.

Όπως λέει και στο οπισθόφυλλό του βιβλίου: «Αν μπορείς να αυτοσαρκάζεσαι, αν μπορείς να συγχωρείς, αν αγαπάς τους φίλους που εσύ επιλέγεις ν’ αγαπάς, αν βλέπεις ομορφιά εκεί που δεν την βλέπουν οι άλλοι, ε, τότε… όλα μπορούν να συμβούν. Ακόμα και ένα θαύμα!»

–

Προτεινόμενες δραστηριότητες

Αφού συζητήσουμε για το βιβλίο, τι μας έκανε εντύπωση, πώς θα νιώθαμε και τι θα κάναμε αν ήμασταν στη θέση του Όγκι σε μια συγκεκριμένη περίσταση π.χ. αν ακούγαμε έναν φίλο μας να λέει άσχημα πράγματα για εμάς πίσω από την πλάτη μας, μπορούμε να μάθουμε περισσότερα πράγματα για το σύνδρομο που έχει. Ψάχνουμε σε βιβλία, υπολογιστή, ίσως κανονίσουμε και συνέντευξη ενός ατόμου με σύνδρομο γναθοπροσωπικής δυσόστωσης ή κάποιας άλλης δυσμορφίας προσώπου (από κοντά ή μέσω skype) ώστε να μάθουμε περισσότερα πράγματα και να κουβεντιάσουμε μαζί του. Έπειτα, κάνουμε αυτό που έκανε κι ένας δάσκαλος του Όγκι και μαζεύουμε ρητά (άλλων ή και δικά μας) που πιστεύουμε ότι ταιριάζουν με το μήνυμα της ιστορίας που μόλις διαβάσαμε. Φτιάχνουμε από χαρτόνι το «δέντρο με τα ρητά» και το κολλάμε στην πόρτα της τάξης μας.