Κάποτε, σε μια δίνη ατυχιώνθα συνταράχτηκε ο νουςκαι του έμεινε κουσούρι:πάντοτε και παντούτο χειρότερο να βλέπει να 'ρχεται. Ευτυχώς, σ ένα τσεπάκι του t-shirt μου φώλιασατο σκιουράκι της ελπίδαςκάτω από τη φωλιά τουόταν λιπόθυμο το βρήκα. Σε κανέναν δεν το αφήνω...

Δεν το αποκλείω καθόλουαλλού ν' αναζητώκι αλλού να βρω. Σε κάποια επαρχία που αγαπώτο μυστήριο του επέκειναμπροστά στα μάτια μου ίσως στιγμιαία φωτιστεί.Από ένα φορτηγάκι αγροτικόμέσα στη νύχτα που παίρνειτου λόφου τη στροφή ανοιχτάμε τα φώτα στη μεγάλη σκάλα...