Η βιογραφία του Λαμιώτη Γιάννου Παπαρρόδου, κυκλοφόρησε γραμμένη από τον δικηγόρο Γιάννη Καραγιαννόπουλο.

«Το πάθος του βουνού» Ο Γιάννος Παπαρρόδου και η εποχή του.

Όπως δηλώνει ο συγγραφέας και δικηγόρος Γιάννης Καραγιαννόπουλος, για να γράψει το βιβλίο, βασίστηκε σε τριετή έρευνα των διαθέσιμων αρχείων καθώς και σε συνεντεύξεις και επιτόπια έρευνα. Συνοδεύεται από φωτογραφικό υλικό, δεδομένου ότι ο Παπαρρόδου ήταν συστηματικός φωτογράφος, ιδιαίτερα καλλιτεχνικός.

Από το 1935 μέχρι το 1940, πολύ προτού δημιουργηθούν τα πρώτα χιονοδρομικά κέντρα, στα ελληνικά βουνά, όπως η Ζήρεια και το Βέρμιο, κάθε χειμώνα οργανώνονταν αγώνες σκι. Οι πολυάριθμοι συμμετέχοντες έφταναν ως εκεί με ποικίλα μέσα, που πολλές φορές περιλάμβαναν την χρήση μουλαριών! Ήταν η πρώιμη, ηρωϊκή εποχή της ανάπτυξης των αθλημάτων του βουνού που παρά τις αντιξοότητες υπήρξε εντυπωσιακή.

Ένας από τους πρωτοπόρους ορειβάτες και πρωταθλητής χιονοδρόμος στον αγώνα αντοχής των 18 χιλιομέτρων, ήταν ο αξιωματικός του πυροβολικού Γιάννος Παπαρρόδου. Το βιβλίο του Γιάννη Καραγιαννόπουλου που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ARISTON BOOKS ‘’ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ – Ο ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΑΠΑΡΡΟΔΟΥ ΚΑΙ Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ’’ είναι η βιογραφία εκείνου, και ταυτόχρονα είναι η ιστορία εκείνων των πρωτοπόρων ορειβατών.

Ο Παπαρρόδου γεννήθηκε το 1904 από διακεκριμένη οικογένεια της Υπάτης. Ακολούθησε το στρατιωτικό στάδιο ως αξιωματικός του πυροβολικού και από το 1930 αποσπάστηκε στη νεοσύστατη Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού. Από την θέση αυτή υπήρξε από τους πρωτοπόρους της χαρτογράφησης της Ελλάδας. Ήταν ταυτόχρονα διακεκριμένος αθλητής και πρωταθλητής, στην σκοποβολή, τον στίβο και προπάντων ορειβάτης και σκιερ, με επανειλημμένες νίκες και διακρίσεις και μάλιστα συμμετείχε και σε διεθνείς αγώνες σκι το 1937. Κατά την δεκαετία του 1930, μετείχε στην συντακτική ομάδα του περιοδικού ‘’Το Βουνό’’ και ήταν Αντιπρόεδρος του ΕΟΣ Αθηνών.

Εξίσου αξιοσημείωτη υπήρξε και η δράση του στον πόλεμο. Το 1940, με τον βαθμό του ταγματάρχη, πολέμησε στην πρώτη γραμμή του μετώπου και στη συνέχεια οργάνωσε από την αρχή κι έγινε διοικητής του περίφημου Τάγματος των Χιονοδρόμων, μονάδας πρωτόγνωρης για τον ελληνικό στρατό. Έπεσε πολεμώντας ηρωϊκά στη μάχη της λίμνης της Καστοριάς τον Απρίλιο του 1941. Προηγουμένως είχε καθηλώσει για ώρες τους προελαύνοντες γερμανούς μ’ ένα πολυβόλο, ενώ όλοι οι άνδρες του είχαν υποχωρήσει ή παραδοθεί.

Παρά τις μεταπολεμικές τιμές στη μνήμη του, σήμερα μένει κάπως απολησμονημένος, αδίκως. Κατά την άποψη του συγγραφέα, η προσωπικότητά του υπήρξε καταπληκτική, ενώ η ιστορία του, τόσο για το ηρωϊκό τέλος όσο κυρίως για την έντονη ζωή του, μένει επίκαιρη και ενδιαφέρουσα για τους σημερινούς.Η βιογραφία του που μόλις κυκλοφόρησε, έρχεται να καλύψει αυτό το κενό.

Βασίστηκε σε τριετή έρευνα των διαθέσιμων αρχείων καθώς και σε συνεντεύξεις και επιτόπια έρευνα. Συνοδεύεται από φωτογραφικό υλικό, δεδομένου ότι ο Παπαρρόδου ήταν συστηματικός φωτογράφος, ιδιαίτερα καλλιτεχνικός. Στο κείμενο αναπλάθεται με ιστορική ακρίβεια η ζωή του Παπαρρόδου μέσα στο γενικότερο πλαίσιο των δεκαετιών του είκοσι και του τριάντα και στις κρίσιμες στιγμές του ελληνοϊταλικού πολέμου και της γερμανικής επίθεσης.