–

γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

–

Αμόκ μεταφορικά σημαίνει, το χάσιμο του ελέγχου και η μανιώδης συμπεριφορά του ατόμου. Δε θα μπορούσε να δώσει καλύτερο τίτλο στο βιβλίο του ο Τούλιο Φορτζιαρίνι, μιας και ο κεντρικός ήρωας αλλά και οι περιφερειακοί χαρακτήρες του είναι συνεχώς σε κατάσταση αμόκ.

Ο 15χρονος πρωταγωνιστής, ένα «δύσκολο» παιδί που πηγαίνει σε ειδικά κέντρα, κοινωνικο-εκπαιδευτικού ενδιαφέροντος, ανήκει σε μονογονεϊκή οικογένεια ζώντας μονάχα με την αλκοολική μητέρα του, η οποία διατυμπανίζει ότι ο γιος της υπήρξε ατύχημα των γονιών του.  Βλέπει πορνό, καπνίζει, πίνει δίχως όριο, κλείνεται στον εαυτό του και η μοναξιά τείνει να του τρυπήσει το μυαλό.

Ένας νεαρός που ενδόμυχα ζητά το χάδι, παραδίνεται σε ανάρμοστες συμπεριφορές, λειτουργεί χωρίς φραγμούς, αλλά οι καλά κρυμμένες ευαισθησίες του και η έλλειψη αυτοπεποίθησης θα του στερούν όμορφες στιγμές που θα μπορούσαν να αποτρέψουν εκείνες με την αρνητική χροιά που θα τον στιγματίσουν για πάντα.

Υπερασπίζεται διακαώς τη μητέρα του Σάντρα που αδιαφορεί για την ύπαρξή του, ποθεί διακαώς την αποδοχή της και αναζητά απεγνωσμένα την αγάπη της, χωρίς να θέλει να το παραδεχτεί ούτε στον εαυτό του.

Στη ζωή του θα εισβάλλει η νεαρή συμμαθήτριά του Σίρλεϊ, την οποία θα ερωτευτεί χωρίς να της το αποκαλύψει και θα παρασυρθεί ερήμην του πολλές φορές σε πράξεις ακραίες και καταστροφικές τόσο για την υγεία του όσο και για τους ανθρώπους που περικλείει ο περίγυρός του.

Το βιβλίο καυτηριάζει τη στάση της οικογένειας, την αποξένωση, τη βία, την απομόνωση και την ευαίσθητη ηλικία της εφηβείας με γλώσσα σκληρή και αντιπροσωπευτική για τα δεδομένα του σήμερα. Τα μικρά κεφάλαια, μας δίνουν τη δυνατότητα να σταματάμε, να κατανοούμε το περιεχόμενό τους, να προβληματιζόμαστε για τις συμπεριφορές των εμπλεκόμενων και να αδημονούμε για την εξέλιξη της ιστορίας.

Οι αιθυλικό κύμα, τα ναρκωτικά, το αλκοόλ, ο δύσκολος ρόλος των καθηγητών σε τέτοιου είδους κέντρα, η επιθετικότητα, η αντίδραση σε όλα, οι κλοπές, οι ριψοκίνδυνες εμπλοκές και η παρότρυνση που πολλές φορές γίνεται χωρίς να το θέλουν, θα ξεδιπλωθούν μέσα από τις σελίδες του δυνατού αυτού βιβλίου και θα μας αφυπνίσουν, διατηρώντας συνεχώς τα επίπεδα αγωνίας σε υψηλά επίπεδα.

Γιατί στην εύπλαστη ηλικία της εφηβείας, πολλοί νέοι είναι απροσπέλαστοι;

Γιατί αναζητούν αποδοχή και καταφύγιο σε λάθος διεξόδους;

Πως μπορεί να συνδράμει σε τέτοιες συμπεριφορές η οικογένεια και το σχολείο;

Είναι ικανή η αγάπη να επουλώσει τις ανοιχτές πληγές της εύκαμπτης ψυχής τους;

Μέχρι που μπορούν να φτάσουν οι νέοι, για να κερδίσουν την αποδοχή της παρέας;

Ποιος μπορεί να αγκαλιάσει και να συμπονήσει τα ευαίσθητα αυτά πλάσματα;

Είναι ικανός ένας φανταστικός φίλος να αναπληρώσει το κενό της οικογένειας;

Όλες οι παραπάνω ερωτήσεις θα μας απαντηθούν από τον συγγραφέα Τούλιο Φορτζιαρίνι μέσα από το καθηλωτικό του βιβλίο ΑΜΟΚ, το οποίο αξίζει να αναφερθεί ότι έχει κερδίσει βραβείο EUPL 2013 και θεωρώ ότι είμαστε τυχεροί που μεταφράστηκε στα ελληνικά και είναι διαθέσιμο σε όλους όσοι θέλουν να αγκαλιάσουν και να συνδράμουν τους νέους να μεταβούν όσο το δυνατόν πιο ήπια, τη δύσκολη εφηβεία.

O Τούλιο Φορτζιαρίνι (Tullio Forgiarini) γεννήθηκε το 1966 στο Λουξεμβούργο. Ο πατέρας του είναι Ιταλός και η μητέρα του Λουξεμβουργιανή. Γράφει αστυνομική λογοτεχνία, ως επί το πλείστον στα γαλλικά. Η πρώτη του νουβέλα στα λουξεμβουργιανά Αμόκ τιμήθηκε με το Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2013, και μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο δυο χρόνια αργότερα.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις βακχικόν.