βαρύς ο λόγος
και χαρούμενος
ο τόνος
ουράνια τόξα
απ’ τα σύννεφα
πέφτουν
και βγαίνει
ο ήλιος
εξαφανίζονται
οι γλάροι
που άσπρα πετάνε
μες στο λευκό
φως
εξαφανίζονται
τα κατάρτια
υψωμένα
χέρια
που θέλουνε λίγο
από το φως
και χάνονται
όπως, τελικά
τα διπλά ουράνια τόξα,
χαρμόσυνα…
_
γράφει η Πρία Λουκά








0 Σχόλια