Δημοσιεύσεις
Έρως κοινός, πυρόξανθος και ολίγον πορφυρός. Έρως τρυφερός, εκ βαθέων εύθραυστος, από κόκκινο και μαύρο καμωμένος. Ολίγον μεταχειρισμένος, λίγο λιγότερο ανθεκτικός. Τιμή: Μη διαπραγματεύσιμη Πληροφορίαι: Εντός _ γράφει ο Αθανάσιος...
Χέρια. Τα χέρια σου που κούμπωσαν ιδανικά μες τα δικά μου. Ανάσες. Οι ανάσες σου. Όλες σου οι ανάσες που σκέπασαν μέχρι και το τελευταίο χιλιοστό της μοναξιάς μου. Νύχτες. Ω Θεέ μου! Εκείνες οι ατέλειωτες νύχτες που ταυτίσαμε τους φόβους μας. Σιωπή. Σιωπή, σιωπή,...
Άραγε υπήρξες στο γίγνεσθαι των ερωτικών της σπασμών; Υπήρξες στο θρόισμα των ποιητικών αναστεναγμών της; Κι όταν σα βροχή, ο ιδρώς ξέπλυνε το κορμί σου κι ήλθε η κάθαρση μέσα σου, σταμάτησε να εγείρει ο φόβος της μοναξιάς; μέσα σου, σταμάτησε να βρέχει; Άραγε…...
Μια φορά κι έναν καιρό, σ’ ένα μακρινό χωριουδάκι της Νότιας Αλβανίας, καρφιτσωμένο στην πλαγιά ενός βουνού είχε το παλάτι της μια μικρή πριγκίπισσα, η Τίνα! Ήταν ένα κοριτσάκι ανήσυχο, ενθουσιώδες και πολλές φορές παρορμητικό! Αγαπούσε πολύ όλα τα λουλούδια,...
Εκείνη η ανύποπτη στιγμή... δειλή κι εγώ δειλός εκείνο το μικρό σουφρωμένο κυκλάκι τα χείλη σου όαση διονυσιακή Εκείνη η ακαθόριστη φωνή... Έχεις χρώματα; Μου πήραν τα χρώματα. Γεμάτη έλλειψη, λαχτάρα, αναζήτηση... ζωγραφίζω μαργαρίτες λίγο πράσινο, λίγο...
Μια φορά κι ένα καιρό, στο νοτιότερο τμήμα της Φιλανδικής Λαπωνίας, σ’ ένα ψαροχώρι, την Αζόρα, είχε βρει καταφύγιο ένας παλιάτσος. Ο Σάκ ή στραβοκάνης Σάκ όπως τον φώναζαν οι κάτοικοι του χωριού, ήταν ένα πλάσμα άκακο, διωγμένο όμως από Θεούς και Δαίμονες....
Ακολουθήστε μας
Real News https://youtu.be/dPDmeCKrFgYΚαθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ...
Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη
Αναλυτικά, όλες οι προσφορές των εφημερίδων του Σαββάτου και της Κυριακής συγκεντρωμένες σε ένα και μόνο σημείο!
Μιχάλης Κατσιγιάννης
Γράφει ο Πάνος Τουρλής
Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη
Στης νύχτας την πρόσχαρη και ανοιχτή αγκαλιά,κόρη του ουρανού και αδελφή των άστρωνμε μάτια βαθυγάλαζα και χείλη ροδοκόκκινα,την απλωσιά του ουρανού απλώνεις παραπέρατο μικροστένεμα της γης πιο δώθε το σιμώνεις,να είναι μάγεμα η ζωή κι αγκάλιασμα οι πόθοι. Στο...
Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη
