Έρημος κόσμος

Δημοσίευση: 10.08.2018

Ετικέτες

Κατηγορία

Έψαξα να ’βρω στο προσκέφαλο της Γης

ένα τραγούδι αυθεντικό και μια σημαία

βρήκα δεμένους ναυαγούς στην προκυμαία

κι έτσι προτίμησα τον δρόμο της φυγής.

 

Πέρασα μέσα από υπόγεια καπηλειά

γεύτηκα τόπους μακρινούς κι άδειες πλατείες

είδα καπνό σε γκρεμισμένες πολιτείες

κι ένα διαβάτη που δεν έβγαζε μιλιά.

 

Οι μέρες φεύγουν, να τις πιάσω δεν μπορώ

κι έχω απόσταση μεγάλη να διανύσω

πάλι στην ίδια αφετηρία θα γυρίσω

με την ανάσα μου στραμμένη στον καιρό.

 

Βγάζω φτερά ν’ αγγίξω λίγο ουρανό

μα λιώνει ο ήλιος το κερί στην Ικαρία

δίχως πυξίδα σε μετέωρη πορεία

κι ένα σημάδι να πλανιέται στο κενό.

 

Έρημος κόσμος το παλιό το αρχοντικό

και τα πατζούρια του μορφές ξεθωριασμένες

αγάπες πρώτες στα χαλάσματα κρυμμένες

κι ένα πουλί που ξεμακραίνει βιαστικό.

 

_

γράφει ο Χρήστος Παπαγεωργίου

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

Υποβολή σχολίου