Αγώνας

22.02.2020

Πολεμάς.

Από όταν υπάρχεις,

ένας διαρκής αγώνας.

Γίνεσαι συνειρμός,

παρόρμηση.

Ασύνειδη σύνδεση σε 

γιορτές της ψυχολογίας του βάθους.

 

Μην με κοιτάς.

Δεν είμαι η Ηλέκτρα.

Δεν είμαι η γυναίκα του Λωτ.

Ούτε καν διαβάτης στο δρόμο της Κορίνθου.

Μια ταξιδιώτισσα είμαι της ακτής,

αυτή με το μεγάλο κεφάλι.

Τα χέρια και τα έργα τους, αργά ή γρήγορα,  εκπίπτουν.

 

_

γράφει η Πηνελόπη Τριάντου

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου