Ανδρέας Δαβουρλής | Πενθώ

14.03.2018

Πενθώ για τις χαμένες άνοιξες του κόσμου,
για τα αγχωμένα του βράδια τα ανέραστα,
τα ανυπόμονα πρωινά του…
για τους φλογερούς ανεκπλήρωτους έρωτες,
τις άδειες από έρωτα αγκαλιές…
για τις μεγάλες θάλασσες που δεν ταξιδεύτηκαν,
για τους  δρόμους  των μεγαλουπόλεων
που  δεν  περπατήθηκαν!
Πενθώ για τα μαγικά ηλιοβασιλέματα
που δεν  γεύτηκαν  τα μάτια,
για τα μάτια… που δεν καταδέχτηκαν
να δουν τη φτώχεια, την ανέχεια του κόσμου
και πέθαναν μέσα στην άγνοια!
για τη βροχή -που κάποιες φορές-
λερώνει ασύστολα,
τα όνειρα που φωλιάζουν στις παστρικές αυλές…
Πενθώ για τα νερά  που δεν έβρεξε ο Θεός
και πεθαίνουν από δίψα τα παιδιά Του!
για τα μωρά που δεν γεννήθηκαν
και για το ότι κάποιοι
δεν άφησαν να  ακουστεί
το κλάμα τους το γεννέσιο…
Πενθώ για τα παιδιά που πεθαίνουν,
γιατί το ψωμί κόβεται και μοιράζεται έτσι,
που δε περισσεύει να φάνε κι κείνα!

 


Ο Ανδρέας Δαβουρλής γεννήθηκε στην Αθήνα. Αγάπησε από μικρό παιδί τη θάλασσα και την ποίηση. Σπούδασε Ασυρματιστής, στην Ακαδημία Εμπορικού Ναυτικού(ΑΕΝ). Είναι απόστρατος Αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος. Στις γραφές του, με ποιητική διάθεση όπως τις αποκαλεί, διακρίνει κανείς την αγάπη του για τη θάλασσα, τον άνθρωπο και τον έρωτα. Η επαφή του με τους Ναυτικούς και το υγρό στοιχείο, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη ποιητική του έκφραση. Ποιητικές του γραφές συμμετείχαν στο 2ο Πανελλήνιο διαγωνισμό, της Βιβλιοθήκης Σπάρτου Αιτωλοακαρνανίας, όπου ανάμεσα σε εκατοντάδες συμμετοχές, απέσπασε τη 4η θέση. Ποιήματα του έχουν δημοσιευθεί κατ’ επανάληψη σε λογοτεχνικά περιοδικά και έχουν μεταδοθεί από διαδικτυακά ραδιόφωνα. Επιλεγμένες γραφές του ακούστηκαν, στην Ποιητική βραδιά, στο Λαογραφικό Μουσείο της Αίγινας το καλοκαίρι 2017.

 

αναδημοσίευση από το Μονόκλ

 

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου