Γέρση, είσαι το κόκκινο στο αίμα μου: Συγκλονιστικό! Από τα βιβλία που πραγματικά σε παίρνουν και σε σηκώνουν! Δεν περίμενα με τίποτα ότι θα με συγκλόνιζε τόσο, αλλά η τραγική ελληνική ιστορία στάθηκε συνοδοιπόρος της ιστορίας ζωής της Γέρσης και το ταξίδι είναι τραγικό αλλά και αξέχαστο, όχι όμως πάντα για καλούς λόγους. Τα “συγχαρητήρια” που μπορώ να στείλω στη συγγραφέα είναι πολύ λίγα, γιατί δεν έγραψε απλά ένα βιβλίο, έζησε και με έκανε κι εμένα να ζήσω αυτή την ιστορία.
Η ιστορία της Γέρσης, λοιπόν, στις αρχές του 20ού αιώνα, σε μια Σμύρνη που παραπαίει, σε μια Σμύρνη που αρχίζει να νιώθει τις απειλητικές φωνές αλλά δε θέλει να πιστέψει ότι είναι για κείνη, έτσι κι εκείνη διχάζει 2 αδελφικές καρδιές. Και η κατάκτηση μόλις ξεκίνησε…
Πραγματικά είμαι συγκλονισμένη. Έχω μόλις λίγη ώρα που τελείωσα το βιβλίο, αλλά η ιστορία είναι ακόμη τόσο έντονα μέσα στο μυαλό μου, σαν να βλέπω τα πρόσωπα μπροστά μου. Μου έχει τύχει πολύ λίγες φορές κάτι τέτοιο και δεδομένου ότι δε γνώριζα και τη συγγραφέα, δεν πίστευα ότι θα ήταν κάτι τόσο καλό. Έχει καταφέρει να αποδώσει εξαιρετικά στο χαρτί μια ολόκληρη εποχή και μια στρατιά ανθρώπων τόσο άρτια ψυχογραφημένων που είναι απορίας άξιο αν τους είχε γνωρίσει κι ίδια. Καθώς οι ρίζες της υπάρχουν σε εκείνα τα χρόνια και οι ιστορίες των παππούδων είναι πέρα για πέρα αληθινές, δεν είναι απίθανο να υπάρχει μεγάλη δόση αλήθειας στην αφήγησή της. Όπως κι αν είναι, την ευχαριστώ για το ταξίδι που μου χάρισε.
Στο προκείμενο, παρόλα αυτά, η ιστορία της Γέρσης μόνο ονειρεμένη και πλαισιωμένη από ευτυχία δεν ήταν, έφταιγε όμως κι εκείνη γι’ αυτό. Η συμπεριφορά και η αλαζονεία της έκαναν τους γύρω της να αλλάξουν στάση απέναντί της και τα πράγματα να πάρουν απρόσμενη τροπή. Οι περιγραφές των γεγονότων είναι συγκλονιστικές, η συγγραφέας περιγράφει με απίστευτη δεξιοτεχνία ακόμη και τα πιάτα στο τραπέζι με τέτοιο τρόπο που δε γίνεται καθόλου βαρετό και σελίδα τη σελίδα σε βουτάει μέσα στην ιστορία χωρίς να σε αφήνει να πάρεις ανάσα αλλά και να αγωνιάς για τη συνέχεια. Όσο για το φινάλε… νομίζω θα μείνει χαραγμένο στη μνήμη μου για πάντα.
Θα μπορούσα να πω πολλά περισσότερα, αλλά νομίζω ότι είναι περιττό. Όχι μόνο αξίζει αυτό το βιβλίο να διαβαστεί, αλλά θα θεωρείται σε κάποια χρόνια κλασικό πια. Και δεν υπερβάλλω σε αυτό που λέω!

_

γράφει η Μαρία Ανδρικοπούλου