Εφιάλτης – Η απολογία, του Νίκου Φαρούπου

Μηδενί δίκην δικάσεις, πριν αμφοίν μύθον ακούσεις. Τούτες οι λέξεις που έρχονται από το παρελθόν σκοπό βεβαίως δεν έχουν να διδάξουν την αρχαία ελληνική σοφία σε τούτες τις σκέψεις μας για το βιβλίο «Εφιάλτης – Η απολογία» του Νίκου Φαρούπου από τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ, αλλά ακριβώς να προσπαθήσουν μέσα σε μια γραμμή να καταδείξουν το σκεπτικό του συγγραφέα. Κι αν έχουν περάσει χιλιάδες χρόνια από τότε που ο στρατός του Ξέρξη περικύκλωσε τον Λεωνίδα και τους υπερασπιστές των Θερμοπυλών κι η ιστορία έχει καταδικάσει τον Εφιάλτη του Ευρήδημου ως τον άνθρωπο εκείνο που οδήγησε τους ‘Αθάνατους’ μέσα από την Ανοπαία Ατραπό και του έχει προσάψει τη ρετσινιά του προδότη, αυτό το βιβλίο έρχεται να ταράξει τα νερά!

Ο Εφιάλτης έχει δώσει το όνομά του κι έχει γίνει συνώνυμο της προδοσίας. Ποιος όμως έχει ακούσει και τη δική του εκδοχή; Ποιος άκουσε την απολογία του; Κανείς! Κι αν, όπως έχει σωστά διατυπώσει ο Αισχύλος, ισχύει τούτο: πως έχει ακούσει το μισό όποιος έχει ακούσει μόνο το ένα μέρος, τότε η Ιστορία ίσως να έχει αδικήσει έναν κατηγορούμενο και η δικαιοσύνη τελικά να έχει αφήσει τους αιώνες να περνούν, πλανημένη κι αυτή από την ιστορία που ακούστηκε μισή. Ο Νίκος Φαρούπος έρχεται με το βιβλίο αυτό να γίνει ο συνήγορος αλλά κι ο απολογητής του Εφιάλτη, δίνοντας μέσα από το μυθιστόρημά του μιαν άλλη οπτική των γεγονότων. Ο πρωταγωνιστής, μέσα από την επιστολή του στον Σπαρτιάτη ολυμπιονίκη Αριστοκλή, δίνει τη δική του εκδοχή της ιστορίας, μια εκδοχή που -ανεξαρτήτως του αν θα μπορούσε να είναι αληθινή ή όχι- είναι γραμμένη εξαιρετικά! Γεμάτη με ιστορικά γεγονότα αλλά και πλήθος πολιτιστικών στοιχείων, είναι βαθιά ανθρώπινη, βαθιά πολιτική και ταυτόχρονα αναδεικνύει μια σειρά παθογενειών που, απ’ ό,τι φαίνεται τελικώς, μαστίζουν τούτον τον τόπο εδώ και χιλιετίες… Ο συγγραφέας έχει κάνει μεγάλη κι εμπεριστατωμένη μελέτη των γεγονότων που αφορούν τη μάχη των Θερμοπυλών, η οποία σε συνδυασμό με τη γλαφυρή πένα του έχουν δώσει ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα. Ο άνθρωπος που αγαπάει, ο άνθρωπος που μισεί, ο άνθρωπος που έχει ελπίδα μα κι ο άνθρωπος που έχει χάσει κάθε ίχνος της αναδεικνύονται μέσα από τις γραμμές του βιβλίου. Ταυτόχρονα, ανάγλυφα περιγράφονται οι συνήθειες της εποχής τόσο σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο όσο και σε πολιτικό και στρατιωτικό. Το βιβλίο αυτό, αν και δεν ξεχνάμε ποτέ πως πρόκειται για μυθιστόρημα, αποτελεί μια πολύ καλή πηγή γνώσης της εποχής που πραγματεύεται, για τον αναγνώστη του.

Ο Εφιάλτης ισχυρίζεται πως δεν είναι προδότης, πως είναι θύμα των συγκυριών και της προδοσίας άλλων, ενώ η πρόθεσή του ήταν ακριβώς η αντίθετη απ’ ό,τι το τελικό αποτέλεσμα, ήθελε να εξολοθρεύσει τους Αθάνατους του Ξέρξη παρασύροντάς τους σε παγίδα. Αναπτύσσοντας το σκεπτικό του, συναντάμε ένα κείμενο το οποίο εν πολλοίς θυμίζει ως προς τη δομή του κείμενα αρχαίων Ελλήνων ιστορικών, θαρρεί κανείς πως διαβάζει κείμενο στη μετάφρασή του κι όχι ένα αμιγώς σύγχρονο, ένα κείμενο που γράφτηκε στις μέρες μας, με τον τρόπο και με το σκεπτικό που αυτά γράφονται σήμερα. Το σημείο αυτό, αν και λεπτό κι αδιόρατο ίσως, μας άφησε εξαιρετικά θετική εντύπωση! Ο Νίκος Φαρούπος, παρά το γεγονός πως γράφει ένα μυθιστόρημα, δε θα διστάσει να συγκρουστεί ευθέως με τους ιστορικούς του παρελθόντος, κυρίως δε με τον Ηρόδοτο. Και το κάνει παραθέτοντας σοβαρά επιχειρήματα, τα οποία ο προσεκτικός αναγνώστης της ιστορίας του δεν μπορεί εύκολα να αμφισβητήσει. Πέρα δηλαδή από το γεγονός πως όποιος πιάσει στα χέρια του αυτό το βιβλίο θα βρεθεί αντιμέτωπος με το «Μηδενί δίκην δικάσεις…», ο συγγραφέας θα τον φέρει μπροστά σε ακόμα ένα δίλημμα, αυτό της ακρίβειας των ιστορικών αλλά και της αψεροληψίας αυτών, γεγονός που στο μυαλό του θα αρχίσει άμεσα να δημιουργεί αμφιβολίες. Αμφιβολίες όχι μόνο για την περίπτωση της μάχης των Θερμοπυλών και του Εφιάλτη! Κι αυτό είναι ίσως το σημείο που δίνει μεγάλη αξία σ’ αυτό το βιβλίο.

Θεωρούμε περιττό να μιλήσουμε για τη γλώσσα, το ύφος αλλά και τη μυθιστορηματική δεινότητα του Νίκου Φαρούπου, έχουμε άλλωστε εκφραστεί γι’ αυτές του τις αρετές και στο παρελθόν. Τα ίδια ισχύουν κι εδώ δίνοντας ένα δυνατό σύνολο που θα κρατήσει τον αναγνώστη σε εγρήγορση από την αρχή μέχρι το τέλος. Και θα τον κρατήσει και μετά το τέλος, φανερώνοντας την αληθινή αξία του καλού βιβλίου. Είναι -δυστυχώς- λίγα τα βιβλία που μας κρατούν άυπνους μέχρι να τα τελειώσουμε, ο Εφιάλτης του Φαρούπου είναι ένα από αυτά!

 

Ακολουθήστε μας

Με ένα λευκό φτερό, της Ελένης Μπετεινάκη

Με ένα λευκό φτερό, της Ελένης Μπετεινάκη

Σε μια λίμνη ζει ένας κύκνος που μένει καθηλωμένος στο ίδιο μέρος, παρατηρεί τα άλλα πουλιά να πετούν μακριά και καρτερά την επιστροφή τους. Στη λίμνη έρχεται καθημερινά ένα κορίτσι που του αρέσει να καθρεφτίζεται στα νερά και να παρατηρεί τους κύκνους. Η Μυρσίνη...

Ο Γκόλντι και ο χαμένος θησαυρός – Ιωάννα Αλεξάκου

Ο Γκόλντι και ο χαμένος θησαυρός – Ιωάννα Αλεξάκου

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Ξέρατε εσείς ότι μπορεί ένας λαγός να γίνει οδηγός λεωφορείου; Ότι μια στρουμπουλή ελεφαντίνα μπορεί να γίνει δασκάλα; Εγώ δεν το ήξερα μέχρι που διάβασα το παραμύθι με ήρωα τον Γκόλντι και την παρέα του. Ο Γκόλντι ένα χαριτωμένο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

ΒιβλιοκριτικέςΠαιδική λογοτεχνία
Με ένα λευκό φτερό, της Ελένης Μπετεινάκη
Με ένα λευκό φτερό, της Ελένης Μπετεινάκη

Με ένα λευκό φτερό, της Ελένης Μπετεινάκη

Σε μια λίμνη ζει ένας κύκνος που μένει καθηλωμένος στο ίδιο μέρος, παρατηρεί τα άλλα πουλιά να πετούν μακριά και καρτερά την επιστροφή τους. Στη λίμνη έρχεται καθημερινά ένα κορίτσι που του αρέσει να καθρεφτίζεται στα νερά και να παρατηρεί τους κύκνους. Η Μυρσίνη...

ΒιβλιοκριτικέςΠαιδική λογοτεχνία
Ο Γκόλντι και ο χαμένος θησαυρός – Ιωάννα Αλεξάκου
Ο Γκόλντι και ο χαμένος θησαυρός – Ιωάννα Αλεξάκου

Ο Γκόλντι και ο χαμένος θησαυρός – Ιωάννα Αλεξάκου

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Ξέρατε εσείς ότι μπορεί ένας λαγός να γίνει οδηγός λεωφορείου; Ότι μια στρουμπουλή ελεφαντίνα μπορεί να γίνει δασκάλα; Εγώ δεν το ήξερα μέχρι που διάβασα το παραμύθι με ήρωα τον Γκόλντι και την παρέα του. Ο Γκόλντι ένα χαριτωμένο...

ΒιβλιοκριτικέςΠαιδική λογοτεχνία
Ξέρεις πού ζει η αγάπη; της Λίζα Βάισμπροντ
Ξέρεις πού ζει η αγάπη; της Λίζα Βάισμπροντ

Ξέρεις πού ζει η αγάπη; της Λίζα Βάισμπροντ

Μια μέρα ρωτάει ο Τομ τον παππού του «Πού ζει η αγάπη;» κι έτσι ξεκινάει μια συναρπαστική περιπέτεια για τον εντοπισμό της. Οι σελίδες του βιβλίου στάζουν γλύκα και τρυφερότητα, μυρίζουν χαρά κι ευτυχία και τα παιδιά, ξεφυλλίζοντάς το, ανακαλύπτουν πως η αγάπη...

Βιβλιοκριτικές
Η κραυγή του φεγγαριού – Θοδωρής Δεύτος
Η κραυγή του φεγγαριού – Θοδωρής Δεύτος

Η κραυγή του φεγγαριού – Θοδωρής Δεύτος

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Η κραυγή του φεγγαριού, αναδύεται από τη Μάνη. Τη Μάνη με τα μοναδικά τοπία φυσικού πλούτου, τους αυθεντικούς ανθρώπους της αλλά και τους ιδιαίτερους άγραφους νόμους τιμής. Εκεί μεγαλώνουν δυο νέοι και μαζί τους μεγαλώνει και θεριεύει...

Βιβλιοκριτικές
Εγχειρίδιο μυθικών πλασμάτων, του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου
Εγχειρίδιο μυθικών πλασμάτων, του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου

Εγχειρίδιο μυθικών πλασμάτων, του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου

Γιατί τα άλογα του Διομήδη τρέφονταν με ανθρώπινο κρέας; Τι κοινό έχουν οι Κέρκωπες με τις μαϊμούδες; Γιατί βασάνιζαν οι Άρπυιες τον μάντη Φινέα; Σε τι χρησίμευαν τα αυτόματα στην καθημερινή ζωή των αρχαίων; Γιατί ήταν τόσο οργισμένοι οι Γίγαντες; Τι συμβολίζουν οι...

ΒιβλιοκριτικέςΠαιδική λογοτεχνία
Το φαφούτικο, της Δέσποινας Κοκκίδου
Το φαφούτικο, της Δέσποινας Κοκκίδου

Το φαφούτικο, της Δέσποινας Κοκκίδου

Μια συναρπαστική ιστορία, η οποία, με αφορμή ένα παιδικό δόντι που πέφτει, μας ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο για να μάθουμε τις αντίστοιχες συνήθειες άλλων χωρών! Το δόντι αυτό λοιπόν είτε το παίρνουν διάφορα ζώα είτε το φυτεύουν στο χώμα είτε το κάνουν σκουλαρίκι....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου