Άνθρωποι άδειοι
Τους αναγνωρίζω.
Ζωντανά κύτταρα μάχονται μέσα σ’ ένα άυλο σώμα· κενό.
Απουσία. Πονάει;
Δεν αγαπούν, δε νιώθουν
Επιβιώνουν.
Επιβιώνουν πάνω στις ψυχές που επέζησαν του ηθικού ευτελισμού.
Απουσία. Διαλύει.
Μα βλέπω την ελπίδα
πρέπει να την δω·
Στο φως
Σε αυτό που λάμπει.
Δεν έχω παρά μόνο να τη δω.

 

_

γράφει η