Μυριάνθη Παναγιώτου-Παπαονησιφόρου

Δημοσίευση: 25.01.2018

Ετικέτες

Κατηγορία

Νομάδας Έρωτας

Ήρθε με τους τρελούς βοριάδες

δέσμη από φώς αλαργινό

νομάδας έρωτας δίχως βέλη

λειψός από φαρέτρες και φτερά

ερασιτέχνης ήρθε ραψωδός.

Δώσε μου είπε το σώμα.

Μα εγώ δεν είχα.

Χάρισε μου την ψυχή σου, είπε.

Πέρασα τα σαράντα κύματα

μα τα τυφλά πουλιά

λιανοπετώντας αντικρύ μου

μούσκλια σκορπώντας και κρωγμούς

μες του βυθού τις άγνωστες σπηλιές

εσώκλειστη κρατούσαν

σαν από χρόνια τη ψυχή μου.

Ήμουν μικρό πουλί και γέρασα.

 

    ( Άριες του περασμένου καλοκαιριού, 2007)

 

 

Η Μυριάνθη Παπαονησιφόρου γεννήθηκε στην Πάφο της Κύπρου στις 2 Φεβρουαρίου, 1941. Σπούδασε Κοινωνικές Επιστήμες στο Αμερικάνικο Κολλέγιο της Αθήνας και έκανε μεταπτυχιακό στο LSE στο Λονδίνο. Εργάστηκε στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας μέχρι το 1996. Ασχολείται με την ποίηση και την παιδική λογοτεχνία από τα νεανικά χρόνια της. Είναι ιδρυτικό μέλος  της Εταιρείας Λογοτεχνών Πάφου της οποίας διετέλεσε πρόεδρος για δεκατέσσερα  χρόνια.  Είναι επίσης μέλος του Κυπριακού ΠΕΝ, του Κυπριακού Συνδέσμου Παιδικού- Νεανικού Βιβλίου καθώς και της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών Κύπρου. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες και ανθολογούνται τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό. Η πρώτη συλλογή ποιημάτων της με τίτλο «Επιστροφή» εκδόθηκε το 1978 και έκτοτε γράφει ακούραστα. Τιμήθηκε με κρατικά βραβεία στην παιδική και νεανική λογοτεχνία καθώς και με πανελλήνιο βραβείο στην ποίηση.

 

Ακολουθήστε μας

Κι εγώ δεν είχα ήλιο

Κι εγώ δεν είχα ήλιο

Η στάχτη του σκορπίστηκε στο Αιγαίον Πέλαγος, διότι ήθελε να μην υπάρχει τίποτα απ’ αυτόν, να υπάρχουν μόνο τα έργα του.   Ο νόστος ήταν πάντοτε ελληνικός... Προς τα έξω εδειχνε ευτυχισμένος, όμως η θάλασσα τού έδειχνε τον δρόμο: μόνος, να κολυμπά στο Αιγαίον...

Αναίτια Ευθυμία

Αναίτια Ευθυμία

Πράξεις ολικές και αμαρτωλές, βλασφημίες και άνομες επιθυμίες μου, κείτονται εντός μου. Επιπόλαιες οι αναθεωρήσεις μου, κατά βάση γιατί επιβάλλονται. Ξεκινάω πάλι από την αρχή, μόνο για να βεβαιωθώ, πως οι αστερισμοί ανήκουν στους ουρανούς. Τα σφάλματά μου και ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Αναίτια Ευθυμία

Αναίτια Ευθυμία

Πράξεις ολικές και αμαρτωλές, βλασφημίες και άνομες επιθυμίες μου, κείτονται εντός μου. Επιπόλαιες οι αναθεωρήσεις μου, κατά βάση γιατί επιβάλλονται. Ξεκινάω πάλι από την αρχή, μόνο για να βεβαιωθώ, πως οι αστερισμοί ανήκουν στους ουρανούς. Τα σφάλματά μου και ο...

Το σπαθί του Δαμοκλή

Το σπαθί του Δαμοκλή

Και ο δόλιος ο Δαμοκλής, Κάθεται και στοχάζεται Στου παλατιού την πόρτα Και μονός του καταριέται Τον άτιμο τον τύραννο, Που τον εκαταράστη. Και κάθε ώρα που περνά Το χρώμα η πορφύρα χάνει, και χρυσός την λάμψη, την απαράμιλλη, Και το φαΐ την γεύση του. Αφού του Άδη το...

σε τρεις στροφές

σε τρεις στροφές

Πάνω στο παραθύρι ένας βασιλικός  κάποια κλωνιά από ζουμπούλια στο τραπέζι της κουζίνας Τα βήματα της μάνας άδεια Κοίταξα μέσα μου να τη βρω Πότε απόδιωξε από πάνω της τα μαύρα; Φόρεσε εκείνη τη φανταχτερή ρόμπα τη μόνη που είχε ξεμείνει σε κάποιο παλιό μπαούλο στο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου