Μυριάνθη Παναγιώτου-Παπαονησιφόρου

25.01.2018

Νομάδας Έρωτας

Ήρθε με τους τρελούς βοριάδες

δέσμη από φώς αλαργινό

νομάδας έρωτας δίχως βέλη

λειψός από φαρέτρες και φτερά

ερασιτέχνης ήρθε ραψωδός.

Δώσε μου είπε το σώμα.

Μα εγώ δεν είχα.

Χάρισε μου την ψυχή σου, είπε.

Πέρασα τα σαράντα κύματα

μα τα τυφλά πουλιά

λιανοπετώντας αντικρύ μου

μούσκλια σκορπώντας και κρωγμούς

μες του βυθού τις άγνωστες σπηλιές

εσώκλειστη κρατούσαν

σαν από χρόνια τη ψυχή μου.

Ήμουν μικρό πουλί και γέρασα.

 

    ( Άριες του περασμένου καλοκαιριού, 2007)

 

 

Η Μυριάνθη Παπαονησιφόρου γεννήθηκε στην Πάφο της Κύπρου στις 2 Φεβρουαρίου, 1941. Σπούδασε Κοινωνικές Επιστήμες στο Αμερικάνικο Κολλέγιο της Αθήνας και έκανε μεταπτυχιακό στο LSE στο Λονδίνο. Εργάστηκε στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας μέχρι το 1996. Ασχολείται με την ποίηση και την παιδική λογοτεχνία από τα νεανικά χρόνια της. Είναι ιδρυτικό μέλος  της Εταιρείας Λογοτεχνών Πάφου της οποίας διετέλεσε πρόεδρος για δεκατέσσερα  χρόνια.  Είναι επίσης μέλος του Κυπριακού ΠΕΝ, του Κυπριακού Συνδέσμου Παιδικού- Νεανικού Βιβλίου καθώς και της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών Κύπρου. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες και ανθολογούνται τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό. Η πρώτη συλλογή ποιημάτων της με τίτλο «Επιστροφή» εκδόθηκε το 1978 και έκτοτε γράφει ακούραστα. Τιμήθηκε με κρατικά βραβεία στην παιδική και νεανική λογοτεχνία καθώς και με πανελλήνιο βραβείο στην ποίηση.

 

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

φαντάσου

φαντάσου

στον John Lennon    φαντάσου  γαλάζιο σύννεφο στου ορίζοντα τη ράχη  στάλες αγάπης να ραντίζουν τις καρδιές μας  της λήθης άγγιγμα να γίνεται το δάκρυ  κραυγές που ενώθηκαν σε μία οι πληγές μας   φαντάσου  πρασινοκίτρινο χειμέριο λουλούδι  ευωδιάζει μέσ’ στα...

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ' αγαπώ σαν το αλάτι και σαν την άσπρη ζάχαρη πως την πίκρα μου να κρύψω στη ζωή την άχαρη Να 'σαι το ξινό λεμόνι το γλυκό αμύγδαλο να 'σαι το νερό στην βρύση το κρασί στο δίλαβο Να 'σαι ο γλυκός καφές μου φρούτο στο καλάθι μου να δροσίζεις τις βραδιές μου σαν μετρώ...

Αρμονία και ολοκλήρωση

Αρμονία και ολοκλήρωση

Της ψυχής μου το άδειο κατώφλι είναι γεμάτο από το βλέμμα της απουσίας σου. Οι θύμησες, ρεμβασμός και θεία λειτουργία, ρυθμικός χορός και θυσία στης μνήμης το βωμό και η νοσταλγία κρυφή σπονδή στο χρόνο να έχουν και πάλι τα όνειρα αρχή και χρώμα. Της ψυχής σου τ’...

Διαβάστε κι αυτά

Αρμονία και ολοκλήρωση

Αρμονία και ολοκλήρωση

Της ψυχής μου το άδειο κατώφλι είναι γεμάτο από το βλέμμα της απουσίας σου. Οι θύμησες, ρεμβασμός και θεία λειτουργία, ρυθμικός χορός και θυσία στης μνήμης το βωμό και η νοσταλγία κρυφή σπονδή στο χρόνο να έχουν και πάλι τα όνειρα αρχή και χρώμα. Της ψυχής σου τ’...

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Σ’ αχούς ασκητικούς ξέφρενο λαμνοκόπι, με λάβρους αυλούς κυλά το υδροκόπι. Της πεθυμιάς τα χείλη την φαντασιά φιλούν, σε ξομπλιαστό μαντήλι γλυκάνισο σφαλνούν. Σε ίσκιους ηλιοδέσμιους απόκαμα να ζω κι ό,τι δεν υποπτεύθηκα με φόβο αναζητώ. Αρχή, συγκίνησες, χαρές,...

Ρότα τ’ αγνώστου

Παξοί

Στων Επτανήσων τον ιστό σαν πίνακας ζωγραφιστό ένα νησάκι σπάνιο το κάλλος του ουράνιο   Γαλαζοπράσινα νερά καθάρια κρυσταλλένια ο ήλιος λούζει από ψηλά μ αστράκια ασημένια   Ο Ποσειδώνας διάλεξε την Κέρκυρα για στόχο και με την Τρίαινα έκοψε κομμάτι από τον...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου