Μυριάνθη Παναγιώτου-Παπαονησιφόρου

25.01.2018

Νομάδας Έρωτας

Ήρθε με τους τρελούς βοριάδες

δέσμη από φώς αλαργινό

νομάδας έρωτας δίχως βέλη

λειψός από φαρέτρες και φτερά

ερασιτέχνης ήρθε ραψωδός.

Δώσε μου είπε το σώμα.

Μα εγώ δεν είχα.

Χάρισε μου την ψυχή σου, είπε.

Πέρασα τα σαράντα κύματα

μα τα τυφλά πουλιά

λιανοπετώντας αντικρύ μου

μούσκλια σκορπώντας και κρωγμούς

μες του βυθού τις άγνωστες σπηλιές

εσώκλειστη κρατούσαν

σαν από χρόνια τη ψυχή μου.

Ήμουν μικρό πουλί και γέρασα.

 

    ( Άριες του περασμένου καλοκαιριού, 2007)

 

 

Η Μυριάνθη Παπαονησιφόρου γεννήθηκε στην Πάφο της Κύπρου στις 2 Φεβρουαρίου, 1941. Σπούδασε Κοινωνικές Επιστήμες στο Αμερικάνικο Κολλέγιο της Αθήνας και έκανε μεταπτυχιακό στο LSE στο Λονδίνο. Εργάστηκε στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας μέχρι το 1996. Ασχολείται με την ποίηση και την παιδική λογοτεχνία από τα νεανικά χρόνια της. Είναι ιδρυτικό μέλος  της Εταιρείας Λογοτεχνών Πάφου της οποίας διετέλεσε πρόεδρος για δεκατέσσερα  χρόνια.  Είναι επίσης μέλος του Κυπριακού ΠΕΝ, του Κυπριακού Συνδέσμου Παιδικού- Νεανικού Βιβλίου καθώς και της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών Κύπρου. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες και ανθολογούνται τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό. Η πρώτη συλλογή ποιημάτων της με τίτλο «Επιστροφή» εκδόθηκε το 1978 και έκτοτε γράφει ακούραστα. Τιμήθηκε με κρατικά βραβεία στην παιδική και νεανική λογοτεχνία καθώς και με πανελλήνιο βραβείο στην ποίηση.

 

Οι προσφορές των εφημερίδων

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

  Κατάκοπος ο νους απόθεσε απέναντι το βλέμμα στου γέροντα την όψη Ανέβασα πάλι πυρετό το παιδί θέλει παπούτσια τηλεφώνησε η Μαρία Ήρεμος ο παππούς στη μοναξιά του σε συνομιλητή αόρατο μοιάζει να ψιθυρίζει Το τιμολόγιο ανείσπρακτο αγάπη μου, της είπα Μα όχι, έχει...

Αποτυχίαι

Αποτυχίαι

  Αποτυχίαι εισίν άπασαι αι προσπάθειαι ημών κι όλο το γυροφέρνουμε όλο παρακαλούμε την τύχην δια λίγη λύπησιν· κι απογοητευμένοι εκ της εκβάσεως την τύχη ποδοπατούμε αρπάζουμε λεηλατούμε κι ούτε ρωτούμε τους καλούς τρόπους κάπου παρατούμε κι ανθούμε.   _...

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου