Ντίνα Παγιάση-Κατσούρη

11.03.2018

Προς αναγνώστη (3)

 

Και δημαγωγούς θα μας πουν

και πεζολόγους θα μας πουν

κι ότι χαλάμε την πιάτσα θα μας πουν

οι επαΐοντες.

Εσύ, όμως θα ξέρεις.

Εσύ, όμως, θα πρέπει να ξέρεις.

Πως πίσω από τις μονότονες καθημερινές λέξεις

πίσω από τις λέξεις που καταδυναστεύουν τώρα τη ζωή μας

πίσω από τη ζωή μας που είναι διαποτισμένη τώρα

με την κατοχή

με την προσφυγιά

με δυο δεκάχρονα μάτια

και μια φωτογραφία του αγνοούμενου πατέρα,

κρύβονται

το γεωγραφικό πλάτος και το μήκος

αυτού του νησιού,

κρύβονται

το χτες και το αύριο

της συνείδησης και της μνήμης μας,

κρύβονται

ο σφυγμός και τα δάκρυα

ενός κόσμου διαχρονικού,

κρύβονται

η αρχή ή το τέλος μιας πολιτείας

που μπορεί να τη λένε

Αμμόχωστο, Κερύνεια ή Λάπηθο,

που μπορεί να τη λένε

Κυθραία, Μόρφου ή Καραβά,

που μπορεί να τη λένε

Σόλους, Σαλαμίνα ή Μπέλλα-Παΐς

 

 

Η Ντίνα Παγιάση-Κατσούρη  ̶  γνωστή για το ποιητικό και συγγραφικό έργο της ̶  γεννήθηκε στην Αμμόχωστο το 1941. Σπούδασε δημοσιογραφία και δημόσιες σχέσεις στην Αθήνα και εργάστηκε στο Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου ως λειτουργός πολιτιστικών και νεανικών προγραμμάτων. Έχει εκδώσει εννέα ποιητικές συλλογές και μια συλλογή διηγημάτων. Ο λόγος της έχει αμεσότητα, ευκρίνεια και δύναμη και εκδηλώνει ενδιαφέρον  προς τον συνάνθρωπο. Τα θέματά της είναι κυπροκεντρικά και διεθνιστικά. Ασχολήθηκε επίσης με τη μετάφραση. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε πολλές ξένες γλώσσες. Πήρε το Κρατικό Βραβείο Ποίησης του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου για τις συλλογές της «Υπομνήματα» το 1978 και «Αντιθέσεις» το 1987. Το 2013 της απονεμήθηκε από την Ένωση Λογοτεχνών Κύπρου το Λογοτεχνικό Βραβείο «Γ.Φ. Πιερίδης» για τη συνολική προσφορά της στην Κυπριακή Λογοτεχνία καθώς και το  Βραβείο του Πανεπιστημίου Κύπρου για την προσφορά της στην Κοινωνία και τον Πολιτισμό. Το 2014 πήρε το Βραβείο Madame Figaro Γυναίκες της Χρονιάς (2013) στην κατηγορία Εικαστικός/Δημιουργός. Από το 2001 μέχρι σήμερα είναι αρχισυντάκτρια του περιοδικού Λόγου, Τέχνης και Προβληματισμού ΑΝΕΥ.

 

Ακολουθήστε μας

Γήθος

Γήθος

Στις αποκρίσεις των ματιών μυήθηκα. Σιωπές αμείλικτες τον χρόνο αίρουν. Τις ενοχές των αστεριών αρνήθηκα. Χείλη ενδοτικά, παλμοί των άκρων σου νεύματα μαγεμένα. Κόρες χίμαιρες, αφές γυμνές στον ήλιο, με τα μαλλιά τους βράχους αγκαλιάζουν. Μέτωπα ιδρωμένα, στήθη των...

Πολύχρωμη ζωή

Πολύχρωμη ζωή

Θέλω πολύχρωμη ζωή να ζήσω μα τα χέρια μου είναι άδεια και οι φόβοι μου πολλοί. Κι οι αμαρτίες μου τρομάζουν τις σκέψεις μου. Και τα λουλούδια που δεν κρατώ, μου κρύβονται… Πολύχρωμη ζωή, πολύχρωμες σκέψεις δεν έζησα ως τώρα για να μην υπάρχετε Μου μιλάει το μυαλό μου...

Σάββατο

Σάββατο

Πλησιάζω το σκοτάδι οπλισμένος με το φως, σκαλίζοντας δυο λόγια σ’ ένα χαρτί ως τη χαραυγή που απορώ αν τελικά θα έρθει. Στυλό βαρύ, σκέψεις χωρίς συνοχή, μια μουσική χωρίς κοινό και στο αυτί μια εμβοή που δίνει χώρο στην οργή. Γενιά με άγχη και προβλήματα μα πάνω απ’...

Κασσάνδρα V

Κασσάνδρα V

Υπάρχουν άνθρωποι που η μοίρα τους έχει επιλέξει  για να δοκιμάσει επάνω τους όλα τα δεινά της. Ο κόσμος είναι τόσο μεγάλος όσο ένα μαξιλάρι και η απάντηση που πρέπει να έχω για όλα  με πληγώνει περισσότερο. Ο ουρανός αυτό το Καλοκαίρι, τόσο γαλάζιος  που θέλεις να...

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου