Επιλέξτε Page

Ντίνα Παγιάση-Κατσούρη

11.03.2018

Προς αναγνώστη (3)

 

Και δημαγωγούς θα μας πουν

και πεζολόγους θα μας πουν

κι ότι χαλάμε την πιάτσα θα μας πουν

οι επαΐοντες.

Εσύ, όμως θα ξέρεις.

Εσύ, όμως, θα πρέπει να ξέρεις.

Πως πίσω από τις μονότονες καθημερινές λέξεις

πίσω από τις λέξεις που καταδυναστεύουν τώρα τη ζωή μας

πίσω από τη ζωή μας που είναι διαποτισμένη τώρα

με την κατοχή

με την προσφυγιά

με δυο δεκάχρονα μάτια

και μια φωτογραφία του αγνοούμενου πατέρα,

κρύβονται

το γεωγραφικό πλάτος και το μήκος

αυτού του νησιού,

κρύβονται

το χτες και το αύριο

της συνείδησης και της μνήμης μας,

κρύβονται

ο σφυγμός και τα δάκρυα

ενός κόσμου διαχρονικού,

κρύβονται

η αρχή ή το τέλος μιας πολιτείας

που μπορεί να τη λένε

Αμμόχωστο, Κερύνεια ή Λάπηθο,

που μπορεί να τη λένε

Κυθραία, Μόρφου ή Καραβά,

που μπορεί να τη λένε

Σόλους, Σαλαμίνα ή Μπέλλα-Παΐς

 

 

Η Ντίνα Παγιάση-Κατσούρη  ̶  γνωστή για το ποιητικό και συγγραφικό έργο της ̶  γεννήθηκε στην Αμμόχωστο το 1941. Σπούδασε δημοσιογραφία και δημόσιες σχέσεις στην Αθήνα και εργάστηκε στο Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου ως λειτουργός πολιτιστικών και νεανικών προγραμμάτων. Έχει εκδώσει εννέα ποιητικές συλλογές και μια συλλογή διηγημάτων. Ο λόγος της έχει αμεσότητα, ευκρίνεια και δύναμη και εκδηλώνει ενδιαφέρον  προς τον συνάνθρωπο. Τα θέματά της είναι κυπροκεντρικά και διεθνιστικά. Ασχολήθηκε επίσης με τη μετάφραση. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε πολλές ξένες γλώσσες. Πήρε το Κρατικό Βραβείο Ποίησης του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου για τις συλλογές της «Υπομνήματα» το 1978 και «Αντιθέσεις» το 1987. Το 2013 της απονεμήθηκε από την Ένωση Λογοτεχνών Κύπρου το Λογοτεχνικό Βραβείο «Γ.Φ. Πιερίδης» για τη συνολική προσφορά της στην Κυπριακή Λογοτεχνία καθώς και το  Βραβείο του Πανεπιστημίου Κύπρου για την προσφορά της στην Κοινωνία και τον Πολιτισμό. Το 2014 πήρε το Βραβείο Madame Figaro Γυναίκες της Χρονιάς (2013) στην κατηγορία Εικαστικός/Δημιουργός. Από το 2001 μέχρι σήμερα είναι αρχισυντάκτρια του περιοδικού Λόγου, Τέχνης και Προβληματισμού ΑΝΕΥ.

 

Ακολουθήστε μας

Άδακρυς γη

Άδακρυς γη

Δεν πότισα τότε, στης ανάγκης τον καιρό, και  Ξεράθηκε η γη μου  Το χώμα στέγνωσε και άνοιξαν ρωγμές, Διάβρωσης συμπτώματα Λουλούδια καν δεν πρόλαβαν να ανθίσουν Τα κατάπιε η άβυσσος  Φταίει το ότι δεν έκλαψα… ποτέ  Φταίει που τον πιο άγιο σπόρο δε φύτεψα… ποτέ  ...

Στο μηδέν σιωπούν

Στο μηδέν σιωπούν

Το χρόνο τον μετρώ, τη μνήμη την τσεκάρω της ζωής μου ύστερη αναδρομή στα θαμπά σημεία, κομμάτια που πέφτουν και το μυαλό λιγοστεύουν κeνό τ΄αφήνουν σε σώμα θλιβερό.   Οι αποστάσεις συντομεύουν με την ανημποριά παλεύουν. Ζωή που αδυνατεί τον χρόνο να παλεύει με...

Χρόνου ήθος

Χρόνου ήθος

Μέρα τη μέρα Ώρα την ώρα Λεπτό το λεπτό Δεύτερο το δεύτερο Μην υποπέσεις στο δεύτερο   Πόσο δύσκολο να ανέβεις την κλίμακα του χρόνου αψηφώντας τα δεύτερα του βίου Πόσο εύκολο σαν παγώσει μες στα μάτια σου του χρόνου το ρολόι(;)!   _ γράφει ο Άρης...

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

Τα χρώματα της ζωής

Τα χρώματα της ζωής

Η ζωή είναι ένα κιτρινωπό φως που τρεμοπαίζει ανάμεσα στα αδάμαστα κύματα ενός αχανούς γκρι ωκεανού.   Κανείς δεν γλίτωσε από την αλμυρά . Κανείς δεν ξέφυγε από τη φουρτούνα. Κανείς δεν έχει καταφέρει να αγγίξει αυτό το φως.   Το παράδοξο της ύπαρξης είναι...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου