Αμμόχωση χχ

Άνεμοι παίρνουν κι άνεμοι φέρνουν

διαμελίζουν μέσα στη νύχτα τα σώματα

παίρνουν τα θαύματα φέρνουν τα πράματα

παίρνουν γυαλιά φέρνουν καρφιά

«Μουσκοκάρφι και κανέλα

να σου φτιάξω μια κοπέλα»

Κι ούτε κοπέλα ούτε ζυμάρι να φτιάξουμε

μόνο ο καημός που πασπαλίζεται σουσάμι

και τα καρφιά που μυρίζουνε σταύρωμα

Κι απ’ τα μυριστικά του νερού για το λούσιμο

πικρή πικρότατη δάφνη το Σάββατο

Βαζανάτο μερσίνι και το βασιλικό το πήρε το κακό

και ξεράθηκε

Το χεράκι της μάνας μου ασπριδερό

με το φαγωμένο δαχτυλίδι να φέγγει

αντίτιμο κι ομοίωμα του αρραβώνα της πατρίδας

σφραγίζει τη μοίρα και βαραίνει τη γέννηση

Βαφτίζει στον ουράνιο ποταμό

Φυσάει λίβας και σταυρώνει με το τάσι

«Ιησούς Χριστός νικά

κι όλα τα κακά σκορπά»

και δεν νικάμε μόνο σκορπάμε σαν τα λαγόπουλα

Μη με φιλάς δεν έχω αλεξιφάρμακο.

Μη με φιλάς δεν έχω πού να πολεμήσω

όπως όταν με σταύρωνες στην πόρτα

και ρωτούσες για τους γιους

τώρα δεν έχω ούτε σπίτι να γυρίσω

Γυρίζει προς τα πίσω ο ποταμός

κι ο ουρανός δεν βρέχει ένα θάμα

Κάθεται στο κατώφλι τον αέρα οσμίζεται

Πορτοκαλιά μού μύρισε θα πάμε στο Βαρώσι

και θα σου πάρω μάνα μου μαντήλι με το κρόσσι

ο γεροκάμηλος να ’ναι καλά

για να μας πάει στο πανηγύρι της ελιάς

Κι ο γεροκάμηλος ο ύπνος μου με τ’ άσθμα του

άλλοτε πάει κι άλλοτε ξεγελώντας προσπερνά

Τα χέρια της μυρίζουν πικρολέμονο

τα μάτια της ξεχείλισαν γυαλό

Έφερα απ’ το πανηγύρι το λαγήνι

γεμάτο με τ’ αμίλητο νερό

κι ο γεροκάμηλος δεν παίρνει μπρος

Έτσι αμίλητος κι ο καημός κι η ρίζα μου

να μη χαθεί η γητειά

Άνεμοι μπαινοβγαίνουμε στα σώματα

κι εμείς έξω απ’ το ποίημα

ούτε μιλιά

Η Πίτσα Γαλάζη  ̶ από τις σημαντικότερες ποιητικές παρουσίες στην Κύπρο ̶  γεννήθηκε στην Λεμεσό το 1940. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στο Πάντειον Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η ποίησή της χαρακτηρίζεται από το ιδιαίτερο προσωπικό ύφος της, ενώ νοηματικά υπερασπίζεται την ελληνική, εθνική μας ταυτότητα. Εμφαvίστηκε στα γράμματα από μαθήτρια με σκόρπιες δημoσιεύσεις στίχωv της σε εφημερίδες και περιoδικά ενώ ταυτόχρονα συμμετείχε στον Απελευθερωτικό Αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-1959. Εργάστηκε στο Ρ.Ι.Κ. σε προγράμματα πολιτιστικού περιεχομένου και συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες και περιοδικά σε διάφορα φιλολογικά και λογοτεχνικά θέματα. Πολυγραφότατη και πολυβραβευμένη. Το 1999 τιμήθηκε με το Βραβείο Ποίησης Λάμπρου Πορφύρα της Ακαδημίας Αθηνών. Τιμήθηκε επίσης δύο φορές με το Α’ Κρατικό Βραβείο Ποίησης της Κύπρου.