Select Page

Στα κύματα της Έλλης, του Αντώνη Παπαθεοδούλου

Στα κύματα της Έλλης, του Αντώνη Παπαθεοδούλου

Ένα ακόμα βιβλίο από το αχτύπητο δίδυμο Αντώνης Παπαθεοδούλου – Ίρις Σαμαρτζή, έρχεται να μας αποδείξει για άλλη μια φορά, ότι κάποια ελληνικά βιβλία δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από αυτά του εξωτερικού. Όταν συγγραφέας κι εικονογράφος συνεργάζονται σαν ένα, τότε το αποτέλεσμα είναι το βιβλίο «Στα κύματα της Έλλης» από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος.  Απευθύνεται σε παιδιά από 4 χρονών που θα διασκεδάσουν με την ιστορία αλλά και σε μεγαλύτερα, που θα διαβάσουν «πίσω από τις λέξεις» και θα συνδυάσουν εικόνα και κείμενο ώστε να αποκρυπτογραφήσουν τα συναισθήματα της Έλλης.

Αυτός είναι κι ο λόγος που αυτό το βιβλίο είναι τόσο ξεχωριστό. Κείμενο κι εικόνα αλληλοσυμπληρώνονται. Χωρίς να γίνεται ούτε μία αναφορά στο κείμενο για συναισθήματα, παρά μόνο για ναυτικά ταξίδια στα μαλλιά της ‘Ελλης, η εικόνα έρχεται να μας «ψιθυρίσει» το διττό νόημα του κειμένου. Ο Καπτανίκ κι η Έλλη, είναι συνταξιδιώτες στα πάντα. Στα όμορφα και στα άσχημα, τις μέρες που φυσάει αεράκι δυνατό από τη φαντασία της Έλλης και ταξιδεύει κι όλο ταξιδεύει ο Καπτανίκ, μα και τις μέρες που ρουφήχτρες και φουρτούνες σχηματίζονται από το θυμό που βράζει μέσα της. Κι όλα αυτά τα συναισθήματα δεν τα διαβάζουμε πουθενά! Μας τα λέει η εικονογράφηση! Είναι πραγματικά μια προσπάθεια που αξίζει πολλά βραβεία.

Δραστηριότητες

Αν το παιδί επιθυμεί, μπορεί να γίνει συζήτηση μετά το βιβλίο. Τι μας είπε η ιστορία μας; Ας παρατηρήσουμε ξανά μαζί τις εικόνες. “Μήπως μπορείς να καταλάβεις πώς νιώθει η Έλλη σε κάθε εικόνα; Για δες, τι συμβαίνει με τον Καπτανίκ, όταν η Έλλη νιώθει πχ μπερδεμένη;”

Έπειτα, φανταζόμαστε πως έχουμε κι εμείς έναν καπετάνιο στα μαλλιά μας! Του δίνουμε όνομα και συζητάμε τι θα έκανε αυτός ο καπετάνιος και τι θα αντιμετώπιζε όταν π.χ. εμείς ήμασταν λυπημένοι ή χαρούμενοι ή θυμωμένοι. Στην συνέχεια, παίρνουμε πορτοκαλί «μαλλί» για πλέξιμο και το κολλάμε πάνω σε ένα μεγάλο χαρτόνι, για να αναπαραστήσουμε τα μαλλιά της Έλλης. Μαθαίνουμε πώς να φτιάχνουμε χάρτινα καραβάκια, τα διακοσμούμε, και μέσα βάζουμε τον δικό μας καπετάνιο, από πλαστελίνη ή αλατοζύμη. Κολλάμε τα καραβάκια στα «μαλλιά» και τα αφήνουμε να ταξιδέψουν! Για να έχουν και τη δικιά τους βαρκούλα που μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, καλό θα ήταν κάθε παιδί να φτιάξει δύο. Τέλος, μπορούμε να παίξουμε το εξής παιχνίδι: Χωριζόμαστε σε ζευγάρια και τα παιδιά σχηματίζουν «βαρκούλες» με τα σώματά τους. Βάζουμε κάποια σχετική μουσική π.χ. «Βαρκούλα του ψαρά» και κουνιόμαστε μπρος και πίσω, σαν να κάνουμε κουπί, κρατώντας ο ένας τα χέρια του άλλου. Μόλις σταματήσει η μουσική, το ένα παιδί από το ζευγάρι πρέπει να δείξει με το πρόσωπό του, ένα συναίσθημα. Το άλλο παιδί, πρέπει να βρει τι συναίσθημα είναι. Μόλις τα βρουν όλα τα παιδιά, βάζουμε ξανά μουσική και συνεχίζουμε με άλλα ζευγάρια.

Η Χριστίνα Κωνσταντουδάκη έχει τελειώσει Νηπιαγωγός μα στον ελεύθερο χρόνο της είναι εφευρέτρια ονείρων κι εκπαιδεύτρια σοκολατένιων λαγών. Έχει φάει από το μήλο της Χιονάτης κι επέζησε γι’ αυτό και ξέρει όλα τα μυστικά των ηρώων των παραμυθιών. Μένει  με τις 73 πολύχρωμες γάτες της που γουργουρίζουν τα κάλαντα όλο το χρόνο και γράφει παραμύθια για μικρούς, μεγάλους και ονειροπόλους. Σπουδάζει από το 2014 στο εργαστήρι δημιουργικής γραφής Tabula Rasa, έχει βραβευτεί για παραμύθια και διηγήματά της κι είναι εθελόντρια ομαδάρχισσα σε κατασκηνώσεις. Σπουδάζει σε μεταπτυχιακό του ΕΚΠΑ σχετικό με φιλαναγνωσία και το πρώτο της βιβλίο για παιδιά «Το αρχηγείο» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βιβλιοσκόπιο.

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου...

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!