Χάρτινες μνήμες, του Χρήστου Φλουρή

20.02.2017

σχόλια

Η Χαρά (εκ του Χαραυγή) ειναι μια παντρεμένη νοικοκυρά. Η σχέση της με τον Θανάση έχει βουλιάξει στη συνήθεια αλλά δεν εκπίπτει στο επίπεδο της ρουτίνας. Μια μέρα αποφασίζει να ξεφυλλίσει το παλιό άλμπουμ με τις φωτογραφίες και μαζί με αυτό τη ζωή της. Ένα οδυνηρό μυστικό από το παρελθόν την καλεί να αναμετρηθεί επιτέλους μαζί του. Τι κρύβεται στα πρώτα χρόνια της ζωής της και πόσο έτοιμη είναι να το αντιμετωπίσει;

Η ιστορία ξεκινάει με έναν όμορφο τρόπο, όπου κάθε φωτογραφία που κοιτάζει η Χαρά αποτελεί το εφαλτήριο για να ξετυλιχτούν σκηνές από τη ζωή της πριν και κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο ορφανοτροφείο Ηρακλείου. Ένας ωραίος τρόπος που τράβηξε το ενδιαφέρον μου κι ευτυχώς διακόπηκε σχετικά εγκαίρως γιατί κάποια στιγμή ίσως κούραζε αυτό το μοτίβο. Διακόπηκε λοιπόν για να τα παρατήσει όλα η Χαρά και να ταξιδέψει στο Ηράκλειο ώστε να βρει την άκρη του νήματος. Από κει και πέρα, ο λόγος που κατεβαίνει πίσω στον πατρικό τόπο δεν είναι η εκδίκηση αλλά και η λύση ενός μυστηρίου, που ο αναγνώστης καταλαβαίνει σχεδόν από την αρχή του.

Η γραφή δεν έχει την ένταση των πρώτων βιβλίων του συγγραφέα, το κείμενο έχει κάποιες ανατροπές που προσωπικά τις βρήκα αναμενόμενες και μου φάνηκε εκβεβιασμένα αισιόδοξο. Όλα πήγαιναν ευνοϊκά στην αναζήτηση της Χαράς, όλα κυλούσαν ομαλά, χωρίς εμπόδια, χωρίς δυσκολίες, χωρίς πισωγυρίσματα, σα να ήταν σε έναν διάδρομο και οι πόρτες μπροστά της άνοιγαν μαγικά. Παρ’ όλ’ αυτά, ο κύριος Φλουρής με κράτησε από την αρχή ως το τέλος χάρη στις σημαντικές και διεισδυτικές παρατηρήσεις πάνω στην ανθρώπινη ψυχολογία, στην ικανότητά του να δημιουργεί χαρακτήρες με υπόβαθρο και στο ταλέντο του να φτιάχνει όμορφες, τρισδιάστατες εικόνες, πλούσιες σε καλολογικά στοιχεία.

Κι ενώ όλα έβαιναν αισίως και δέχτηκα το αναμενόμενο τέλος, το γεγονός ότι αυτές οι συμπτώσεις επαναλήφθηκαν και σε άλλη περίπτωση, που έδενε αρμονικά μεν με το σύνολο της ιστορίας, όμως κατ’ εμέ αποδυνάμωσε την αληθοφάνεια των γεγονότων, με έκαναν να αντιμετωπίσω το μυθιστόρημα με σκεπτικισμό. Δεν αμφιβάλλω ότι η ζωή γράφει τα πιο τρελά σενάρια, καταστάσεις που και ο πιο ευρηματικός συγγραφέας δεν μπορεί να φανταστεί, αλλά εδώ ήταν υπερβολικά πολλές για μένα. Παρ’ όλ’ αυτά, δεν μπορώ να μην τονίσω τον πλούτο των συναισθημάτων που πηγάζουν από αυτές τις ιστορίες, τη συγκίνηση που αφέθηκα να με παρασύρει σε κάποιες στιγμές, την αγωνία που  ένιωσα σε κάποια σημεία για την αποδοχή της ορθότητας των πράξεων της Χαράς και για τη νέμεση που περίμενε τους δύο βασικούς υπαίτιους της περιπέτειας της πρωταγωνίστριας. Ένα τρυφερό βιβλίο που με βοήθησε να αγαπήσω ακόμη περισσότερο τις ανέσεις της ζωής μου και να προσεύχομαι γι’ αυτό.

Ακολουθήστε μας

Η δίκη που άλλαξε τον κόσμο, του Στέφανου Δάνδολου

Η δίκη που άλλαξε τον κόσμο, του Στέφανου Δάνδολου

γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Το βιβλίο “η δίκη που άλλαξε τον κόσμο” του πάντα λυρικού Στέφανου Δάνδολου, αποτελεί ένα ακόμη συγκλονιστικό ιστορικό μυθιστόρημα, διανθισμένο με αρκετή δόση μυθοπλασίας, μα τα περισσότερα πρόσωπα που εξιστορούν την ιστορία,  είναι υπαρκτά...

Αδειάζοντας το σπίτι των γονιών μου, της Λίντια Φλεμ

Αδειάζοντας το σπίτι των γονιών μου, της Λίντια Φλεμ

- γράφει η Ανθή Λεκάτη - «Στη ζωή όλων μας έρχεται κάποια μέρα που βρισκόμαστε ορφανοί από πατέρα και μητέρα. Μετά την παιδική ηλικία, τίποτα δεν μας γλυτώνει από αυτήν τη διπλή απώλεια. Αν δεν μας έχει συμβεί ακόμη, στέκει μπροστά μας». Έτσι ξεκινά αυτό το μικρό...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου Πάνος Τουρλής

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Αδειάζοντας το σπίτι των γονιών μου, της Λίντια Φλεμ

Αδειάζοντας το σπίτι των γονιών μου, της Λίντια Φλεμ

- γράφει η Ανθή Λεκάτη - «Στη ζωή όλων μας έρχεται κάποια μέρα που βρισκόμαστε ορφανοί από πατέρα και μητέρα. Μετά την παιδική ηλικία, τίποτα δεν μας γλυτώνει από αυτήν τη διπλή απώλεια. Αν δεν μας έχει συμβεί ακόμη, στέκει μπροστά μας». Έτσι ξεκινά αυτό το μικρό...

Στις Ράγες των Νεκρών, του Tim Weaver

Στις Ράγες των Νεκρών, του Tim Weaver

Μια οικογένεια αναθέτει στον ερευνητή εξαφανισμένων προσώπων Ντέιβιντ Ρέικερ να βρει την κόρη τους, ένα δεκαεφτάχρονο κορίτσι χωρίς προσωπικά ή οικογενειακά προβλήματα. Γιατί η αστυνομία δεν προχωράει την υπόθεση; Με τι συνδέεται η εξαφάνιση της Μέγκαν Κάρβερ;...

Club 23.4 – Ντίνος Γιώτης

Club 23.4 – Ντίνος Γιώτης

γράφει η Βάλια Καραμάνου - Τι είναι ο άνθρωπος απέναντι στον χρόνο; Ένα μικρό σπουργίτι με μαύρο λοφίο που κείτεται άψυχο στο μπαλκόνι δίπλα στα σκόρπια ψίχουλα. Αιώνια ηττημένος και τα σχέδιά του, ό,τι ονειρεύτηκε, «αφορούν μόνον εκείνον και ούτε πρόκειται να τα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου