Άνθρωποι και ανθρωπάκια

2.10.2020

Θεέ μου

πως κατάντησαν έτσι οι άνθρωποι;

Ανάλγητοι, εκδικητικοί, απάνθρωποι.

 

Δεν χαίρονται όπως παλιά

με την χαρά του διπλανού τους

δεν συμμερίζονται την χαρά του γείτονά τους

παρασυρμένοι από την ημιμάθειά τους

από την αφόρητη εκδικητικότητά τους.

 

Χαίρονται όμως

όταν χάνει τα υπάρχοντά του

ευχαριστιούνται απίστευτα

με τα όποια παθήματά του.

 

Ο φθόνος και η ζήλεια

κατατρώει τα σωθικά τους

αλλοτριώνει την καρδιά τους

δηλητηριάζει την ψυχή τους

τελματώνει αβάσταχτα την ζωή τους.

 

Δυστυχώς δεν καταλαβαίνουν

ότι ο φθόνος είναι ένα δηλητήριο που το πίνουν αυτοί

περιμένοντας να πάθουν κακό οι άλλοι

αφημένοι μες του μυαλού τους

την μοιραία, μακάβρια παραζάλη.

 

Θλιβερά, δυστυχισμένα ανθρωπάκια

που έχουν χάσει προ πολλού

το αληθινό νόημα της ζωής τους

που έχουν αποβάλει

την αγάπη από την ψυχή τους.

Που αντί να κοιτάζουν τα του οίκου τους

μπερδεύονται συνεχώς, στις ζωές των άλλων.

 

Δυστυχισμένα, αξιοθρήνητα, ατάλαντα ανθρωπάκια

που την ανούσια ζωή τους

που την προσωπική τους δυστυχία

την μετατρέπουν σε εκδικητικότητα

σε χαιρεκακία.

 

Είθε Θεέ μου, να λυπηθείς

αυτά τα απολωλότα

τέκνα σου…

 

_

γράφει ο Φώτης Τρυφωνόπουλος

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

− Αντί για διαθήκη –  Στιχάκια στήνω ένα σωρό, περίσσια η μαεστρία. Αχ να μπορούσα και χορό στα δύο και στα τρία!   Να ήταν λέω, δυνατό το άσπρο μου μαντήλι να ανάψω σε ένα κεραυνό, και ας σβήσει το καντήλι...   Άχ, να μπορούσα, λεβεντιά, το χέρι σου να σφίξω! Μετά να...

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου