Select Page

Άνθρωποι

Άνθρωποι

Η μέρα, μόνη
άνθρωποι
με άγρυπνα μάτια
παγιδευμένοι
απλώνουν τα κουρασμένα
χέρια, παραδομένοι

Στο χώμα
το παλιό μονοπάτι της ζωής
από της αυγής και
τα τραγούδια των πουλιών
ξεχασμένο
Ω!!! τι ντροπή

Λησμονημένοι, μαρμαρωμένοι
κουρασμένοι, ανυπεράσπιστοι
θλιμμένοι
σμίγουν με τις δυνάμεις
της ψυχής, ο πόνος
ανθός να γενεί

 

_

γράφει η Ευτυχία Καπαρδέλη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Νίκος Φάκος

Μελισσουργώ, διαβάζω και γράφω. Σ' αυτά τα τρία αντίβαρα ακροβατώ και ζω στιγμές. Σ' αυτήν την πορεία βρέθηκα στην όμορφη οικογένεια του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net όπου φιλοξενούνται γραπτά μου. Πιστεύω ότι η δύναμη της γλώσσας έχει μία απειρίζουσα εντροπία και η γραφή είναι ο μοχλός που αποτυπώνει την ύπαρξή μας. Ίσως και τη ματαιοδοξία μας. Ζω στην όμορφη Κύμη και έχω ως το σημείο ισορροπίας μου τις δυο μου κόρες.

6 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Αχ πολυβραβευμένη μου φιλενάδα ….
    Και τούτο σου όμορφο όπως άλλωστε τα πάντα σου.
    Να σε ρωτήσω, από κείμενα πεζά παίζει;;;; ή αυστηρά και μόνο ποίηση.

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Πολύ όμορφο το ποίημα σας μπράβο!!!

    Απάντηση
  3. Kapardeli Eftichia

    Λένα μου μόλις τώρα σε ειδα Οχι ..και ειναι θεμα χρονου ευχαριστώ
    ‘https://tovivlio.net/άνθρωποι/

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!