τοβιβλίο.net

Select Page

Άνθρωποι

Άνθρωποι

Η μέρα, μόνη
άνθρωποι
με άγρυπνα μάτια
παγιδευμένοι
απλώνουν τα κουρασμένα
χέρια, παραδομένοι

Στο χώμα
το παλιό μονοπάτι της ζωής
από της αυγής και
τα τραγούδια των πουλιών
ξεχασμένο
Ω!!! τι ντροπή

Λησμονημένοι, μαρμαρωμένοι
κουρασμένοι, ανυπεράσπιστοι
θλιμμένοι
σμίγουν με τις δυνάμεις
της ψυχής, ο πόνος
ανθός να γενεί

 

_

γράφει η Ευτυχία Καπαρδέλη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Νίκος Φάκος

Μελισσουργώ, διαβάζω και γράφω. Σ' αυτά τα τρία αντίβαρα ακροβατώ και ζω στιγμές. Σ' αυτήν την πορεία βρέθηκα στην όμορφη οικογένεια του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net όπου φιλοξενούνται γραπτά μου. Πιστεύω ότι η δύναμη της γλώσσας έχει μία απειρίζουσα εντροπία και η γραφή είναι ο μοχλός που αποτυπώνει την ύπαρξή μας. Ίσως και τη ματαιοδοξία μας. Ζω στην όμορφη Κύμη και έχω ως το σημείο ισορροπίας μου τις δυο μου κόρες.

6 Σχόλια

  1. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Αχ πολυβραβευμένη μου φιλενάδα ….
    Και τούτο σου όμορφο όπως άλλωστε τα πάντα σου.
    Να σε ρωτήσω, από κείμενα πεζά παίζει;;;; ή αυστηρά και μόνο ποίηση.

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Πολύ όμορφα δοσμένο… Με μαεστρία και συγκίνηση…. ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!!!

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Πολύ όμορφο το ποίημα σας μπράβο!!!

    Απάντηση
  4. Kapardeli Eftichia

    Λένα μου μόλις τώρα σε ειδα Οχι ..και ειναι θεμα χρονου ευχαριστώ
    ‘https://tovivlio.net/άνθρωποι/

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Bazaar βιβλίων

Έρευνα

Εγγραφείτε στο newsletter

Ενημέρωση μόνο για λογοτεχνικούς διαγωνισμούς

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος