Άνοιξη, της Παναγιώτας Καραγιαννίδη

2.03.2016

magnolia

Θλιμμένη άνοιξη 

κι αν η φυγή της άσημη ξεκίνησε 

Άνθισε της νυκτός τα κύματα 

και της θαλάσσης τα κλειδιά 

πόρτες ν’ ανοίξει 

να μη μας πνίξει 

Ανάσες ξεφτισμένες 

δώμα να κλείνει τα όνειρά μας μέσα

κι ας είναι λίγη πια

για μας η μπέσα 

Περίσσεψε απ’ των γειτόνων τις γιορτές κρασί

και μας ποτίσανε τον κήπο

στάλα τη στάλα 

 

Σταυρούς στα γόνατα

απ' τα σκληρά χαλίκια

με ρόδα γύρεψες να μου γιατρέψεις 

Τα παιδικά μου μάτια μην πιστέψεις 

κι αν θα σου πω πως θα πονέσω 

γύρνα και φύγε Άνοιξη

και στείλε γράμμα στην Αθήνα, μη γυρέψει

 

Στραμμένο στη νύχτα 

το βέλος 

μισοάδεια η φαρέτρα 

Αρτέμιδα, η προσευχή μου δε σε χόρτασε και φεύγεις πεινασμένη

το λυσσασμένο βλέμμα στα σφαχτά 

«Δεν ειν' δικά μου»

του αφεντικού μου το κελί γέμισε από αμαρτωλούς 

Μίλα της, Άνοιξη! 

Μη στέκεις βουβή 

πες της πού πας, πες ότι φεύγεις 

Πες της πως τούτα τα σφαχτά ειν' η γενιά μου! 

 

Θλιμμένη μου Άνοιξη

Κόκκινο νήμα στα πόδια σου

και κίτρινη κορδέλα στα μαλλιά σου 

Φυσάει αγέρας, 

σε σκορπά 

 

Άνοιξη!

Άνοιξη!

Άνοιξη.. 

Σταυρούς στα γόνατα 

απ' τα σκληρά χαλίκια 

με ρόδα γύρεψες να μου γιατρέψεις 

κι απ’ των ρητόρων τα άσματα

το δάκρυ που τρέξε 

μ’ ένα λινό μαντήλι να μαζέψεις

 

έτσι μ’ αρνήθηκες 

με το ξερό μου αίμα στο μανίκι σου

και δεκανίκι δυο πωρωμένα οστά

από των σκλάβων τη φυλή

Κι αν με ρωτάς 

Άνοιξη,

όχι δε σε λησμόνησα

γιατί τη θλίψη σου από πάνω μου

κατόρθωσα και έσπασα

μια καλοκαιρινή πρωία

σαν παγωμένο να ‘τανε γυαλί 

 

_

γράφει η Παναγιώτα Καραγιαννίδη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    [….] γιατί τη θλίψη σου από πάνω μου

    κατόρθωσα και έσπασα

    μια καλοκαιρινή πρωία

    σαν παγωμένο να ‘τανε γυαλί […..]

    Θαυμάσιοι στίχοι όλο το ποίημά σας είναι θαυμάσιο μου δημιούργησε πολύ έντονα συναισθήματα!!!Μπράβο σας!!!

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανακη

    Μου ελειψε η ποίησή σου τόσο καιρό! Παναγιώτα ήρθες ξανά με ακόμα πιο ωριμη και γεμάτη νοήματα πένα. Θαυμάστρια σου, το έχω δηλώσει!

    Απάντηση
    • Παναγιώτα Καραγιαννίδη

      Κυρία Τζουγανάκη.. Τι να πω; Κάθε φορά που ανεβαίνει κάτι δικό μου, σπεύδετε να το στολίσετε με το πάντα εύστοχο και καλοπροαίρετο σχόλιό σας. Προτίμησα να παρακολουθήσω σιωπηλή τις εξελίξεις τον τελευταίο καιρό, κάτι που δυστυχώς σημαίνει ποίηση με χαρακτήρα θλιβερό. Να είστε καλά να μας φιλοξενείτε.

      Απάντηση
      • Μάχη Τζουγανάκη

        Η σιωπη είναι πιο δύσκολη Παναγιώτα.
        Να γράφεις. Και να μου μιλάς στον ενικό!!!! Καλημέρα!

        Απάντηση
  3. Αθηνά Μαραβέγια

    Κι εγώ η φταίχτρα, πόσο καμαρώνω για τούτο το παιδί μου, που πάνα με εκπλήσσει ευχάριστα και συγκινητικά!!! Τι να πω εγώ η αδαής για την ποίηση και μάλιστα, όταν μέσα σε δύο λόγια κλείνονται τόσες και τόσες κραυγές…
    Και θα συμφωνήσω με κάθε λεξη της αξιαγάπητης Μάχης!!!!!!!!
    Μαζί με την Άνοιξη και την δική σου Άνοιξη, γύρισες γεμάτη μυρωδιές, αρώματα που μπερδεύονται με ασχημες οσμές…
    Σ’ ευχαριστώ, κοριτσάκι μου, που με κανεις τόσο περήφανη!!!!!!!!!

    Απάντηση
  4. Παναγιώτα Καραγιαννίδη

    Κάποιοι μαθαίνουν σε την πένα να κρατάς
    και κάποιοι σε ωθούν να την πετάξεις.
    Όλοι εσείς με ωθείτε να την κρατήσω με όλη μου τη δύναμη. Ειδικά η αγαπημένη μου κυρία Αθηνά που την αγαπώ και την εκτιμώ πολύ!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου