Select Page

Άτιτλη διαπίστωση

Άτιτλη διαπίστωση

 

Ίσως ο ήχος στης ακροθαλασσιάς το ανεπαίσθητο χάδι να μοιάζει με ένα μοιρολόι ασύγχρονο, με νότες άτακτα τοποθετημένες στο πεντάγραμμο, να μοιάζει θόρυβος στης νιρβάνας τη ρέμβη, αυτή που εντέχνως αναλώνεται καθημερινά από την ασφάλεια του καναπέ και την αντίδραση του υπολογιστή. Ίσως να μην αντιλαμβανόμαστε το πόσο κοντά έχει έρθει η καταστροφή έξω από την πόρτα. Ίσως μάθαμε να ζούμε μέσα σε τέσσερις τοίχους και ξεχάσαμε να κοιτούμε κατάματα τη βίαιη, την αιμοσταγή και μοναδική αλήθεια που χρόνια τώρα ξεπουλιέται, συγκαλύπτεται και ωραιοποιείται ανάλογα με τα κλίκς του πληκτρολογίου. Νάρκισσοι χορεύουμε ατέλευτα για ένα επίπλαστο αύριο, για ένα αύριο που θαρρείς ότι ποτέ δεν θα έρθει, άλλωστε πολλοί είναι αυτοί που δεν το πρόλαβαν ήδη και ένας ορμητικός χείμαρρος, έτοιμος να κατασπαράξει την κάθε ρηξικέλευθη ελπίδα που από χρόνια έχει αποτύχει, είναι ο λόγος που ο άνθρωπος μαζεύεται πίσω στη φωλιά του, όπως χάνεται το λαβωμένο χταπόδι πίσω απ' τη θολούρα του βυθού. Η αντίληψη ότι ο χείμαρρος αυτός είναι ξένος, ότι η γη είναι ένας τεράστιος πλανήτης, ότι η καταστροφή δεν θα φτάσει ποτέ στα δικά μας λημέρια, εδώ που οι λύκοι, όταν πέφτει το σκοτάδι, στήνουν καρτέρι, η δίψα για αίμα, πόνο και χαμό, που γεμίζει εκατομμύρια μηδενικά πρόσθετα σε ήδη παχυλούς αριθμούς, μηδενικών συνειδήσεων και εν τέλει κανιβαλισμού, είναι η πιο τρανή απόδειξη ότι ο ξεπεσμός πηγάζει από τα σκοτεινά ένστικτα του είδους μας και αυτό ποτέ δεν θ' αλλάξει. Γιατί άλλωστε η αιματοβαμμένη ιστορία είναι αυτή που έχει περίτρανα αποδείξει ότι δια μέσω των αιώνων βρίσκεται μια αδιάκοπη επανάληψη της ψευδαίσθησης ότι ο άνθρωπος, ως μονάδα, μπορεί να ζήσει αιώνια, βάζοντας αμφίβολες βάσεις, σύντομα, για την ίδια αμφιβολία ως είδος.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Νίκος Φάκος

Μελισσουργώ, διαβάζω και γράφω. Σ' αυτά τα τρία αντίβαρα ακροβατώ και ζω στιγμές. Σ' αυτήν την πορεία βρέθηκα στην όμορφη οικογένεια του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net όπου φιλοξενούνται γραπτά μου. Πιστεύω ότι η δύναμη της γλώσσας έχει μία απειρίζουσα εντροπία και η γραφή είναι ο μοχλός που αποτυπώνει την ύπαρξή μας. Ίσως και τη ματαιοδοξία μας. Ζω στην όμορφη Κύμη και έχω ως το σημείο ισορροπίας μου τις δυο μου κόρες.

3 Σχόλια

  1. diktyon

    Πολύ ενδιαφέρουσες [δοκιμιακές] σκέψεις

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    […] ο ξεπεσμός πηγάζει από τα σκοτεινά ένστικτα του είδους μας και αυτό ποτέ δεν θ’ αλλάξει. […]

    τρομάζει η σκέψη οτι όλοι μας έχουμε αυτά τα σκοτεινά ένστικτα που αν τα αφήσουμε να κυριαρχήσουν…οδηγούμαστε στον όποιον ξεπεσμό…αλλά είναι αλήθεια…Τρομάζει και η βεβαιότητα οτι αυτό ποτέ δε θα αλλάξει. Σα να σπάει την ελπίδα στα 2. Μόνο που φαίνεται στο κείμενο…οτι υπάρχει ΕΠΙΛΟΓΗ αν αλλάξουμε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα…αν δεν περιμένουμε να μας βρει η καταστροφή και πράξουμε αναλόγως…Ετσι γεννιέται η προσμονή ενός καλύτερου κόσμου…

    Την καλημέρα μου

    Απάντηση
    • Νίκος Φάκος

      Χαίρομαι που το επισημαίνεις Μάχη και συγχώρα με για την… αντιποίηση… Καλημέρα!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!