Άτλας

12.07.2021

Προς όλες τις γενναίες ψυχές,

που ο κόσμος βλήθηκε να γκρεμίσει,

προς όλες τις σπουδαίες προσωπικότητες, 

που λύγισαν από τον ουράνιο θόλο της ύπαρξης τους.

Προς όλα τα αθώα παιδιά,

που αβοήθητα έριξαν δάκρυ πάνω στις πληγές τους.

Kαι προς όλους τους ανθρώπους,

που με απαράμιλλη δύναμη έδειξαν τις ρωγμές τους.

Είμαι εδώ για να σας πω:

Πάντα και παντού, σε τούτη τη ζωή υπάρχουν άνθρωποι που ξεχειλίζουν από αγάπη για εσάς.

Δεν είναι Θεοί, δεν είναι τέλειοι και αυτοί, όπως και εσείς, γονάτισαν και θα γονατίσουν από τα βάσανα της ζωής.

Μα είδαν τον φόβο σας, τα δάκρυα σας, τις ουλές και τις ρωγμές σας και σε μια στιγμή έσπευσαν να σταθούν δίπλα σας. Αγνοώντας υποχρεώσεις, καταστάσεις και περιστάσεις, λυτρωμένοι και δέσμιοι της Αρένας τους, σας κοίταξαν στα μάτια και χαμογέλασαν.

Γιατί δεν είδαν ένα αδύναμο άνθρωπο, μα έναν άνθρωπο που ήταν δυνατός περισσότερο από ότι θα έπρεπε. Και με μία κίνηση έγιναν ο Άτλας σας, σηκώνοντας τα αβάστακτα βάρη της ζωής σας έστω για λίγο επειδή ζητήσατε εκείνη τη λέξη που πάντα είμαστε πρόθυμοι να δώσουμε και σπανίως δεχόμαστε: Βοήθεια.

Αυτό το λίγο, αυτό το κλάσμα χρόνου κινεί βουνά και ανοίγει θάλασσες. Γιατί αυτοί οι άνθρωποι μόνο με τη συμπαράσταση τους σας έδωσαν τη δύναμη να κλάψετε. Τη δύναμη να σηκωθείτε. Τη δύναμη να συνεχίσετε.

Γιατί πλέον δε βλέπετε τις πληγές που προκαλέσατε στον εαυτό σας με πονεμένα μάτια, μα με υπερηφάνεια που στις πιο σκοτεινές στιγμές της ζωής σας επιλέξατε να ανοίξετε το φως και να ζητήσετε συμπαράσταση. 

Γιατί ίσως ποτέ να μη σας καταλάβουν. Γιατί ίσως ποτέ να μη σας προσφέρουν λύσεις.

Μα είναι πρόθυμοι να σας ακούσουν. Και ορισμένες φορές, αυτό αρκεί.

Γιατί η Λυδία Λίθος της ύπαρξης μας ποτέ δεν ήταν τα χρήματα, τα επιτεύγματα ή η αναγνώριση. Μα εκείνες οι ψυχές που καμαρωτά μας βλέπουν να περπατάμε στο μονοπάτι μας και απλόχερα μας σηκώνουν όταν πέφτουμε.

Προς όλες τις γενναίες ψυχές, προς όλες τις σπουδαίες προσωπικότητες, προς όλα τα αθώα παιδιά και προς όλους τους ανθρώπους που τώρα πνίγονται, πονάνε, οδύρονται, κλαίνε και μοιρολογάνε, θέλω να σας θυμίσω ότι ποτέ δεν είναι αργά να ανάψετε το φως. Ποτέ δεν είναι αργά να ζητήσετε βοήθεια. Εγώ και οι υπόλοιποι Άτλαντες σας καμαρωτά σας βλέπουμε.

Και καρτερικά περιμένουμε την έκκληση σας.

 

_

γράφει ο Δημήτρης Πετρουλάκης

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου