Έγκλημα στην Αντίπαρο, του Νίκου Φαρούπου

4.08.2015

faroupos_eglima_stin_antiparo

Ο Αντρέας Ρούσσος, αριστούχος της Νομικής και προερχόμενος από οικογένεια ανθρώπων που υπηρετούσαν το Νόμο από τη θέση του αστυνόμου, ακολουθεί την οικογενειακή παράδοση και γίνεται κι αυτός αξιωματικός στην ΕΛΑΣ. Ξεκινώντας τις καλοκαιρινές διακοπές για τον τόπο της καταγωγής του, την Αντίπαρο, μαθαίνει για την εξαφάνιση του Κωνσταντίνου Κωστόπουλου, ενός πλούσιου και γνωστού επιχειρηματία. Με αφορμή το γεγονός αυτό, οι διακοπές του παίρνουν διαφορετική τροπή από όλα όσα είχε σχεδιάσει και μέσα από μια σειρά γεγονότων κι ανατροπών, θα οδηγηθεί τελικά στην εξιχνίαση όχι μόνο της εξαφάνισης αλλά και μιας σειράς παράξενων δολοφονιών που συνδέονται μεταξύ τους.

Ο συγγραφέας έχει δημιουργήσει μια πολύ ενδιαφέρουσα πλοκή στην ιστορία του, αληθοφανή και χωρίς υπερβολές, η οποία διανθίζεται από εξαιρετικές φιλοσοφικές αναφορές κι αναφορές σε ιστορικά κι όχι μόνο γεγονότα, τα οποία δένουν απόλυτα με το μυθιστόρημα. Ο Νίκος Φαρούπος έχει γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα μπορούσε πολύ εύκολα να μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη, δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τα σενάρια των μεγάλων κινηματογραφικών παραγωγών. Το δυνατότερο ίσως σημείο είναι το γεγονός πως περιγράφει με εξαιρετικό τρόπο τους χαρακτήρες, χωρίς καμία δόση υπερβολής, κάνοντας τον αναγνώστη εντελώς αβίαστα συμμέτοχο στην ιστορία, ενώ η δράση εκτυλίσσεται με απολύτως φυσιολογικό τρόπο και η λύση του μυστηρίου έρχεται χωρίς να γίνει κάτι το τόσο ξεχωριστό, αντίθετα, ο πρωταγωνιστής με τη λογική του σιγά σιγά χτίζει την απάντηση. Μια σειρά πρωταγωνιστών και δευτεραγωνιστών πλαισιώνουν την εξέλιξη του μυθιστορήματος με απλό και ισορροπημένο τρόπο χωρίς να κουράζουν τον αναγνώστη. Σε αντίθεση με άλλες ιστορίες του αστυνομικού μυθιστορήματος, η απάντηση στα ερωτήματα που τίθενται δεν είναι ούτε οφθαλμοφανής αλλά ούτε κι εξεζητημένη κι αυτό είναι ένα από τα ευχάριστα και θετικά του βιβλίου ‘Έγκλημα στην Αντίπαρο’.

Ο Νίκος Φαρούπος γράφοντας σε πρώτο πρόσωπο ενίοτε θαρρεί κανείς πως μιλά ο ίδιος και όχι ο πρωταγωνιστής του, δίνοντας έτσι μια διαφορετική χροιά στην ιστορία. Οι καταστάσεις που περιγράφει –κάποιες φορές δε καυτηριάζει με διακριτικό τρόπο- κι αφορούν τα τζάκια της λεγόμενης ‘υψηλής κοινωνίας’ δεν απέχουν πολύ από την πραγματικότητα. Το Έγκλημα στην Αντίπαρο, εκτός από μια αστυνομική ιστορία είναι κι ένα κοινωνικό ψυχογράφημα, αν είναι δόκιμος αυτός ο όρος, με στοιχεία που δε θα ήταν υπερβολή να ισχυριστεί κανείς πως είναι αληθινά (κι όχι απλώς αληθοφανή) παρά το γεγονός πως πρόκειται για μυθοπλασία. Πρόκειται για ένα πάρα πολύ καλό βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί και να αποτελέσει μέρος μιας αξιοπρεπούς βιβλιοθήκης. Θα ήταν άραγε υπερβολική η πρόβλεψή μας πως θα δούμε τον Αστυνόμο Ρούσσο και σε άλλες ιστορίες στο μέλλον;… Το σίγουρο είναι πως θα ήταν ευχή μας!

Ακολουθήστε μας

Λεωφόρος Αλεξάνδρας 173, του Βαγγέλη Γιαννίση

Λεωφόρος Αλεξάνδρας 173, του Βαγγέλη Γιαννίση

Ο Βαγγέλης Γιαννίσης είναι ο πρώτος Έλληνας συγγραφέας που καταφέρνει να… εισβάλλει στο Τμήμα Ανθρωποκτονιών της ΓΑΔΑ, να συνεργαστεί με τους αξιωματικούς του και να καταγράψει πέντε υποθέσεις που κλήθηκαν να εξιχνιάσουν στη σταδιοδρομία τους, αλλά και τις συνθήκες...

Το ποτάμι, του Αιμίλιου Σολωμού

Το ποτάμι, του Αιμίλιου Σολωμού

Ο Χάρης ζει δίπλα στο ποτάμι και ξεχνιέται ψαρεύοντας πέστροφες όσο περιμένει την επιστροφή του πατέρα του από τον πόλεμο. Μια μέρα αρχίζουν να κατεβαίνουν διάφορα παιχνίδια μέσα σε ξύλινα κιβώτια. Ποιος τα έχασε; Τι κρύβεται λίγα μόλις μέτρα πιο πάνω και πώς θα...

Οι οικογενειακοί μας δράκοι, της Χρυσάνθης Τσιαμπαλή

Οι οικογενειακοί μας δράκοι, της Χρυσάνθης Τσιαμπαλή

Η Πινακοθήκη της πόλης διοργανώνει διαγωνισμό ζωγραφικής για παιδιά δημοτικού σχολείου με θέμα τους δράκους. Ο Γιάννης διαπιστώνει πως δύο συμμαθητές του τα καταφέρνουν καλύτερα από κείνον, γιατί, μεταξύ άλλων, δέχτηκαν βοήθεια από γονείς κι αδέλφια. Έτσι, ο Γιάννης...

Τα χέρια της θεάς, του Διονύση Λεϊμονή

Τα χέρια της θεάς, του Διονύση Λεϊμονή

Τι συνέβη την ημέρα της αρπαγής της Αφροδίτης από τη Μήλο; Πού χάθηκαν τα χέρια της; Πώς ρίζωσε το άγαλμα στο Μουσείο του Λούβρου; Πώς θα καταφέρουν κάποια παιδιά να αγκαλιάσουν την ιστορία της και να δουλέψουν πάνω σε αυτήν, χρησιμοποιώντας όλα τα εκφραστικά μέσα των...

Ο Ιωάννης και τα γεώμηλα της Αίγινας (Μικρές Ιστορίες για Μεγάλα Γεγονότα #4), της Μαρίας Ανδρικοπούλου

Ο Ιωάννης και τα γεώμηλα της Αίγινας (Μικρές Ιστορίες για Μεγάλα Γεγονότα #4), της Μαρίας Ανδρικοπούλου

Ποιος ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας που κυβέρνησε το ελληνικό κράτος στα πρώτα του βήματα μετά την Επανάσταση του 1821; Ποια ήταν η σχέση του με την Ελβετία πριν έρθει στην Ελλάδα και γιατί μνημονεύεται ακόμη σε αυτήν τη χώρα; Πώς αντιμετώπισε και πώς οργάνωσε το χάος...

Διαβάστε κι αυτά

Ο Ιωάννης και τα γεώμηλα της Αίγινας (Μικρές Ιστορίες για Μεγάλα Γεγονότα #4), της Μαρίας Ανδρικοπούλου

Ο Ιωάννης και τα γεώμηλα της Αίγινας (Μικρές Ιστορίες για Μεγάλα Γεγονότα #4), της Μαρίας Ανδρικοπούλου

Ποιος ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας που κυβέρνησε το ελληνικό κράτος στα πρώτα του βήματα μετά την Επανάσταση του 1821; Ποια ήταν η σχέση του με την Ελβετία πριν έρθει στην Ελλάδα και γιατί μνημονεύεται ακόμη σε αυτήν τη χώρα; Πώς αντιμετώπισε και πώς οργάνωσε το χάος...

Ατελές κολλάζ, του Σταύρου Σταμπόγλη

Ατελές κολλάζ, του Σταύρου Σταμπόγλη

Ατελές κολλάζ Σταύρος Σταμπόγλης _ γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης - Η ποιητική συλλογή του Σταύρου Σταμπόγλη, που φέρει τον τίτλο 'Ατελές Κολλάζ,' κυκλοφόρησε το 2020, από τις εκδόσεις Κουκκίδα.[1] Αρχικά, δύναται να επισημάνουμε πως, όπως και ο τίτλος της συλλογής, δηλοί,...

Στο πάρκο με τις νεραντζιές, της Ιωάννας Αργυρού

Στο πάρκο με τις νεραντζιές, της Ιωάννας Αργυρού

Η Λίζα και ο Έκτορας είναι παιδιά χωρισμένων γονιών και βλέπουν τη ζωή τους ν’ ανατρέπεται όταν οι άνθρωποι που αγαπούν προχωράνε στη ζωή τους με νέους συντρόφους. Πώς θα αντιδράσουν; Πώς θα καταφέρουν να στηριχτούν στα δικά τους πόδια και ν’ ακολουθήσουν τα όνειρά...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου