Ένας επισκέπτης

14.10.2019

Ο έρωτας κι ο θάνατος,
ίδια σπαθιά βαστούνε.

 


– Ποιος ήρθε τώρα να με δει, την ώρα που πεθαίνω;
Ο Έρωτας είμαι, θνητέ, που τις καρδιές μαραίνω.

-Η μοναξιά με νίκησε, σαν το κεράκι λιώνω.
– Κάνε κουράγιο, λυγερέ, ακόμα λίγο μόνο.

-Έλα κοντά μου, Έρωτα, έλα να δω πως μοιάζεις,
εσύ που τους θνητούς τρυπάς και στις καρδιές φωλιάζεις.


– Στρέψε αλλού το βλέμμα σου, θνητέ, μην αντικρίσεις,
αυτό που τόσο πόθησες, μα δε θα αποκτήσεις.

– Μίλησε τότε, άσπλαχνε, τι θέλεις από κείνον,
που σβήνει σαν το θρόισμα των χρυσαφένιων φύλλων;


– Τη λήθη φέρνω, δύσμοιρε, στο διψασμένο στόμα,
για να ποτίσει όπως βροχή το ξεραμένο χώμα.


– Παρηγοριά μόνον θα βρω στα χέρια του θανάτου,
καθώς απλώσει λαίμαργα τ’ ασημοδάκτυλα του.


– Εγώ είμαι ο θάνατος, εγώ είμαι το τέλος,
που μόλυνα το αίμα σου με τ’ άχραντο μου βέλος.

 

_

γράφει ο Βασίλειος Ζήνας

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου