Ένα ουρλιαχτό στο χάος

Δημοσίευση: 4.03.2020

Ετικέτες

Κατηγορία

Εύθραυστες σιωπές

αφόρητα θλιμμένων ανθρώπων.

Νύχτες μελαγχολικές, παράξενες

βουτηγμένες στη ιλύ

της ανθρώπινης ματαιοδοξίας.

 

Όνειρα ανεκπλήρωτα

θλιμμένες σκιές της ύπαρξής μας,

γραμμικές συναρτήσεις του πόθου μας

για ζωή.

 

Έρωτες αδιάφοροι

που δεν άντεξαν τη βαρύτητα της αλήθειας

και ναυάγησαν στα ρηχά,

βυθισμένοι στο ψέμα τους.

 

«Μεγάλες» αγάπες που ξέφτισαν

ανέλπιστα πρόωρα,

που βυθίστηκαν αύτανδρες

στην ανυποληψία της σιωπής.

 

Μεγάλες προσδοκίες που βούλιαξαν

στο τέλμα της εγωπάθειας

στο πέλαγος της μικροψυχίας

στο τέλμα της πεζότητας.

 

Και έπειτα ήρθες εσύ.

Μια απρόσμενη άνοιξη

μια άγνωστη χ

στην εξίσωση της ζωής μου,

μια ουτοπική κραυγή, στη σιωπή.

 

Ένα ουρλιαχτό στο χάος των ημιμαθών.

Να περισώσεις ότι μπορούσες,

να αλλάξεις ότι είναι δυνατόν.

 

Έχοντας σαν φαρέτρα, τα όνειρά σου.

Γυρεύοντας σε ένα κόσμο ψεμάτων

την μαγική πύλη της αλήθειας

την μαγική πύλη της Εδέμ.

 

Την πύλη, της καρδιάς σου…

 

_

γράφει ο Φώτης Τρυφωνόπουλος

Ακολουθήστε μας

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα

1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

1-1-3

1-1-3

Η ζωή μας Νεφέλωμα κινούμενο το παίρνει ο αέρας, πότε δω, πότε εκεί μια βγαίνει μπροστά μια κρύβει το φως μια θλιμμένο τρέχει μ’ αγωνία μια ξανθό ζεσταίνει την καρδιά   Οι αλήτες κι οι ονειροπόλοι ξαπλώνουν καταγής και χαζεύουν σιωπηλοί χάνονται στην κίνηση Την...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου