Έρως

18.02.2021

Ο έρωτας είναι εκείνο το απύθμενο 

Συναίσθημα που χαράσσεται στα 

Μάτια σου.

Μην… μην φύγεις, μην χαθείς μαζί με 

Την αυγή.

 

Έγραψα για σένα λόγια,

Λόγια που εκφράζουν την 

Ψυχή μου και ας έμεινε πια

Απογυμνωμένη.

Έμαθα να αγαπώ μέσα από σένα,

Για σένα.

Έκρυψα καλά όσα φοβάμαι, 

Όσα ήθελα να γίνω

Και γεννήθηκα ξανά.

 

Με έκαψαν τα δάκρυα 

Που έκρυβαν λόγια ζοφερά.

Η καρδιά μου πέθαινε κάθε 

Φορά που το βλέμμα σου 

Απέφευγε να αγγίξει όλα 

Τα δάκρυα που  με βάρος 

Συγκρατούσε η ραγισμένη 

Μου καρδιά.

 

Και τώρα…

Σαν να ήταν όλα μια ανάμνηση 

Θολή.

Λες και το συναίσθημα εξατμίστηκε, 

Το συναίσθημα που εξαϋλώθηκε 

Μέσα από τα μάτια μου,

Έσβησε μαζί με την αυγή.

 

Τώρα πια, έμεινε ένας πόνος 

Ένα βαθύ σημάδι μέσα στο

Κενό.

Μια εκκωφαντική σιωπή μες 

Το σκοτάδι. 

Ένας απόηχος στεναγμός 

Και μια νοερή κραυγή 

Για όσα δεν καταφέραμε 

Ποτέ να ζήσουμε. 

 

 

_

γράφει η Χριστίνα Γεωργάκη

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου