Μια χιλιοειπωμένη ιστορία γραμμένη όμως με ένταση και δυναμισμό. Ο Μάνος και η Έλλη ερωτεύτηκαν. Ο Μάνος φτωχός βενζινάς και η Έλλη κόρη πλούσιας οικογένειας. Τον Μάνο τον θέλει η Βάνα χρόνια τώρα κι επιτέλους κάνουν έρωτα για ένα βράδυ. Μετά ο Μάνος της γύρισε την πλάτη. Τώρα η πληγωμένη Βάνα ζητά εκδίκηση. Η Έλλη είναι κολλητή του Μπίλυ, γόνου καλής οικογενείας και χρήστη-διακινητή ναρκωτικών. Ο Μπίλυ τη θέλει με κάθε τρόπο στη ζωή του κι όταν γνωρίζει η Έλλη τον Μάνο και φεύγει από τη ζωή όλων των κακών επιρροών της ο Μπίλυ σκυλιάζει. Η Βάνα και ο Μπίλυ συναντιούνται και ενώνουν το μίσος τους. Εκείνο το βράδυ στο βενζινάδικο θα αλλάξει τις ζωές όλων τους.

Έχουμε τον έρωτα λοιπόν δυο διαφορετικών ανθρώπων, έχουμε το μίσος των κακών της υπόθεσης, έχουμε τις ανατροπές και τις εξελίξεις, έχουμε έρωτα, έχουμε ακριβώς τα συστατικά της σαπουνόπερας. Το γράψιμο όμως και το στυλ και η διαχείριση της πλοκής είναι αρκετά δυνατά και καλοστρωμένα για να ξεχωρίζει το βιβλίο από άλλα. Η υπόθεση εξελίσσεται ραγδαία, γρήγορα, ανατρεπτικά, χωρίς περιττές σάλτσες, σκέψεις των πρωταγωνιστών, ξεκατινιάσματα, σχοινοτενείς δράσεις. Απλά, όμορφα, δυνατά, ωμά. Ειδικά στις τελευταίες σελίδες δεν μπορούσα να το αφήσω με τίποτα.

Δύο είναι τα σημεία που δε μου άρεσαν: έπρεπε να κάνει one-night stand ο Μάνος για να ξυπνήσει ο ερωτισμός του και ξαφνικά να του έρχονται η Έλλη και η Βάνα η μια πίσω από την άλλη και να κάνουν έρωτα; Και δεύτερον το τέλος ήταν αρκετά γλυκερό και αναμενόμενο. Συνολικά όμως το βιβλίο μου άρεσε και πιστεύω ότι η συγγραφέας μπορεί να ξεδιπλώσει άφοβα μια ιστορία σε περισσότερες σελίδες χωρίς να ξεφεύγει από το θέμα της και να φλυαρήσει ανούσια.

Χαρακτηριστικό απόσπασμα:

“Τις γυναίκες, αγόρι μου, θα τις κρίνεις από το πώς φέρονται σε αυτούς που έχουν την ανάγκη τους” (σελ. 153).