Αβεβαιότητα

Δημοσίευση: 29.01.2017

Ετικέτες

Κατηγορία


Ένα πουλάκι κάθεται

επάνω στο κλαδί
κοιτά τη φύση γύρω του
και σιγοκελαηδεί.
Τη βλέπει πόσο όμορφη
φαντάζει κάθε μέρα
μέσα στου ήλιου τη χλιδή,
στο κρύο του αέρα.

Δεν την τρομάζει τίποτε
καμαρωτή φαντάζει,
κοιτά τον κόσμο γύρω της
και βαριαναστενάζει.
Και τη ρωτάει το πουλί
με το δικό του τρόπο
“Τι σε φοβίζει φύση μου
σε τούτο δω τον τόπο;”

“Τίποτε δεν με φόβιζε
καμαρωτή κοιτούσα,
κανέναν άνθρωπο στη γη
δεν τον κακολογούσα.
Άνθρωποι είναι έλεγα
λάθη πολλά θα κάνουν,
μα απ’ ότι ακούω γύρω μου
τώρα το παρακάνουν.

Καθημερνά πειράματα
νέες ανακαλύψεις
ισοπεδώνουν γύρω μας
τις ομορφιές της φύσης.
Αυτή είναι η αιτία κι αφορμή
και της δικής μου θλίψης
γιατί φοβάμαι πως κι εσύ
μια μέρα θα εκλείψεις.

Θα πάψεις να μου τραγουδάς
με τη γλυκιά φωνή σου,
κλωνάρι δέντρου να πιαστείς
θα ψάχνεις, ναι, θυμήσου!
Όπου γυρίσεις γη καμένη,
άρχισαν οι ξεριζωμοί.
Ακούς τη γη;
Βαρυγκωμεί, βαρυγκωμεί!”

_

γράφει η Μηλιά Τσομπανίδου

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Real News https://youtu.be/Ls_AhdE_48oΚαθημερινή https://youtu.be/e4WcN0I4SeE?si=FMFk6LVSJyUZKDMJ Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

Τα προβλήματα των άλλων

Τα προβλήματα των άλλων

Δεν την πληγώνει που μπήκε σε λεηλατημένο σπίτι, όταν επέστρεψε από την αρρώστια, την πληγώνει που οι κλέφτες προσκυνάνε τον χρυσό στα δαχτυλίδια. Δάκρυα χύνει για το ασήκωτο πένθος, όταν επέστρεψε από την αρρώστια · μέχρι που οι σταλαγμοί των δακρύων κίνησαν τα βουνά...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Μηλιά μου αγαπημένη, υπέροχο και ομορφογραμένο το ποιήμά σου…νόημα, λέξεις, εικόνες, μάθημα ζωής για όλους μας η τρυφερή συνομιλία της φύσης και του πουλιού!!!Ευχαριστούμε!!! Καλο βράδυ!!!

    Απάντηση
    • Milia Tsobanidou

      Γλυκιά μου Σοφία σ’ ευχαριστώ πολύ που είσαι πάντα κοντά μου. Εύχομαι το κελάηδισμα των πουλιών να μην πάψει ποτέ να ηχεί στ’ αυτιά μας. Θέλω να πιστεύω πως είναι στο χέρι μας να αποτρέψουμε τα χειρότερα.
      Να έχεις ένα όμορφο βράδυ!!! 🙂

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου