Πάνω στην άμμο την χρυσή φτιάχνω έναν κύκλο
να περιβάλλω της ψυχής μου την ηχώ
να μην αρπάξουν οι Σειρήνες απ’ τον ήλιο
και από τον Αύγουστο τα τόσα σ αγαπώ
Η θάλασσα ακούει την φωνή μου
της άπειρης αλήθειας μου το φως
το κύμα συναντά την αίσθηση μου
και γίνεται του πάθους συνοδός
Η αγάπη που σμιλεύει την ζωή μου
γίνεται σκέπη, θησαυρός μου κι οδηγός
δίνει το νόημα στο κάδρο της στιγμής μου
στην συννεφιά νικά καθάριος ουρανός
_
γράφει η Ελένη Λουκά








0 Σχόλια