Αγένεια

29.07.2014

_

Αγένεια

Όταν σε βλέπω πάντοτε γυρίζω απ’ την άλλη

Κάνω πως δεν σε πρόσεξα εκείνη τη στιγμή

Κοιτάω πάντοτε αλλού ή σκύβω το κεφάλι

Κι αλλάζω πεζοδρόμιο, οδό και διαδρομή

Αυτό που θέλω να σου πω, ποτέ μου δεν το λέω

Μα γίνομαι ανάρμοστος, είρων και αναιδής

Κι αν κάποιο βλέμμα που και που σου ρίχνω φευγαλέο

Αποτραβιέμαι γρήγορα και τρέμω μην με δεις

Δεν σε αντέχω ειλικρινά και δεν σε υποφέρω

Σου γράφω αραιά και που, σπάνια σου μιλώ

Όταν για σένα μου μιλούν, κάνω πως δεν σε ξέρω

Και πίσω από την πλάτη σου με σένανε γελώ

Κρύβομαι για να μην με δεις, να μην μ’ αναγνωρίσεις

Αλλά δεν νιώθω άσχημα κι ελάχιστα λυπάμαι

Γιατί δεν θέλω να σε δω, ούτε να μ’ αντικρίσεις

Ίσως γιατί δεν θέλω απλώς. Ίσως γιατί φοβάμαι.

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου