Select Page

Αγένεια

Αγένεια

_

Αγένεια

Όταν σε βλέπω πάντοτε γυρίζω απ’ την άλλη

Κάνω πως δεν σε πρόσεξα εκείνη τη στιγμή

Κοιτάω πάντοτε αλλού ή σκύβω το κεφάλι

Κι αλλάζω πεζοδρόμιο, οδό και διαδρομή

Αυτό που θέλω να σου πω, ποτέ μου δεν το λέω

Μα γίνομαι ανάρμοστος, είρων και αναιδής

Κι αν κάποιο βλέμμα που και που σου ρίχνω φευγαλέο

Αποτραβιέμαι γρήγορα και τρέμω μην με δεις

Δεν σε αντέχω ειλικρινά και δεν σε υποφέρω

Σου γράφω αραιά και που, σπάνια σου μιλώ

Όταν για σένα μου μιλούν, κάνω πως δεν σε ξέρω

Και πίσω από την πλάτη σου με σένανε γελώ

Κρύβομαι για να μην με δεις, να μην μ’ αναγνωρίσεις

Αλλά δεν νιώθω άσχημα κι ελάχιστα λυπάμαι

Γιατί δεν θέλω να σε δω, ούτε να μ’ αντικρίσεις

Ίσως γιατί δεν θέλω απλώς. Ίσως γιατί φοβάμαι.

Επιμέλεια κειμένου

Ανδρέας Αντωνίου

Ο Ανδρέας Αντωνίου γεννήθηκε στις 12/01/1988 στη Θεσσαλονίκη και μένει μόνιμα στη Λευκωσία. Είναι υποψήφιος διδάκτωρ στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, στη σχέση Λογοτεχνίας και Φιλοσοφίας. Έχει εκδώσει μία ποιητική συλλογή με τίτλο «Ο Ποιητής και το Φεγγάρι» (εκδόσεις I-Write, 2012) και έχει δημοσιεύσει ποιήματά του σε λογοτεχνικά περιοδικά.

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!