Αθωότητα, της Δέσποινας Ντάση

13.09.2015

 

 

ntasi_athootita

Σε είδα πίσω απ΄ τις μορφές,

πίσω απ' τις φόρμες των ανθρώπων

 

και σ΄ αγάπησα.

 

Δεν είχες πρότυπο,

ο πρώτος ήσουν

 

και φοβήθηκα.

 

Όπως φοβούνται τα παιδιά -

με αυτόν τον φόβο του καινούργιου.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    Σύντομο και καταλυτικό για το συναίσθημα εκείνο το πρωτόγνωρο…. Όμορφο πολύ…

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Σας ευχαριστώ πολύ…

      Απάντηση
  2. Αννα Ρουμελιωτη

    Λιτο και πολυ ομορφο!!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Σε ευχαριστώ πολύ Άννα!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου