Ακατοίκητα μονοπάτια

5.06.2014

 

 

 

Απόλυτα τίποτα,
απόλυτο κάτι με σκεπάζει.

Στους τέσσερις τοίχους

 περικυκλωμένος.

Στις αναμνήσεις δόθηκε ο οίκτος.

Οι τέσσερις τοίχοι 

 μοιάζουν
σαν άτομα του περιθωρίου.

Όπως οι έρωτες περιορίζονται
στον πόνο του ενός.


Ένας θρηνεί στον έρωτα.

Η έλλειψη θορύβου 
με σκοτώνει.

Φίμωση του πόνου
- να ακούω μόνο στάλες -

Στάλες της βροχής
καταπνίγουν τη σιωπή
που είχε σκεπάσει το σώμα μου.


Η βροχή θα γίνει καταιγίδα
και μέσα μου εγώ θα πλημμυρίζω
τον πόνο μου.

Πλημμύρισε και το δωμάτιο.

Κουρτίνες κλειστές για κατάρτια 
- να μοιάζει θόλο το τοπίο -

Τα μάτια ανοιχτά
- αντίκρυ το παρελθόν -

Εγώ και η σιωπή
σε ένα ακατάπαυστο παρόν.

 

Παρελθόν τώρα βαδίζει.

Ένα παρελθόν να τρεκλίζει 
γεμάτο έρωτες ανυποψίαστους.

 

Γεμάτο ανθρώπους πληγωμένους,
γεμάτο γνώριμους δρόμους,
γεμάτο σκόνη.

Ένα μέλλον να αναμένει
τα ακατοίκητα σώματα μας.

Άνθρωποι προσμένουν,
τα απάτητα μονοπάτια,
τις ακατοίκητες καρδιές.

Άνθρωποι προσμένουμε 
μέρα με τη μέρα.

Ξεχνάμε πια το παρελθόν
και ότι μας δόθηκε
- ότι πληγώσαμε στο είναι -

Δεν  θα διαβούμε 

στην επόμενη θάλασσα
όσο δεν αναγνωρίζουμε
το που πατήσαμε.

Ποια γη;
Ποιον αέρα λησμονήσαμε;

 

Θα έρθουν τότε οι μέρες.

Μέρες νέας γης, νέου αέρα
και θα διαβούμε άλλες πορείες,
άλλους κόσμους.

Θα έρθουν νέοι έρωτες
ξανά παιδιά θα γίνουμε.

Ξανά.


Μα μένει να αναγνωρίσουμε

το που δοθήκαμε στον χρόνο.

 

γράφει ο Μάνος Μαλέσης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

  Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατεί το παιδί την πρώτη του μέρα στο σχολειό• για να πάρει κουράγιο τ' άμοιρο, του τ’ έδωσε η μάνα του• για μια καλή νέα αρχή.  Το ίδιο και η Αρετούλα. Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατά περιχαρής στ' αρραβωνιάσματά της. Ένα κλωνάρι βασιλικό...

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Διαβάστε κι αυτά

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Μα μένει να αναγνωρίσουμε

    το που δοθήκαμε στον χρόνο……………….

    Τι νόημα!!!!!!!!ΣΥγχαρητήρια!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου