Ακατοίκητα μονοπάτια

5.06.2014

 

 

 

Απόλυτα τίποτα,
απόλυτο κάτι με σκεπάζει.

Στους τέσσερις τοίχους

 περικυκλωμένος.

Στις αναμνήσεις δόθηκε ο οίκτος.

Οι τέσσερις τοίχοι 

 μοιάζουν
σαν άτομα του περιθωρίου.

Όπως οι έρωτες περιορίζονται
στον πόνο του ενός.


Ένας θρηνεί στον έρωτα.

Η έλλειψη θορύβου 
με σκοτώνει.

Φίμωση του πόνου
- να ακούω μόνο στάλες -

Στάλες της βροχής
καταπνίγουν τη σιωπή
που είχε σκεπάσει το σώμα μου.


Η βροχή θα γίνει καταιγίδα
και μέσα μου εγώ θα πλημμυρίζω
τον πόνο μου.

Πλημμύρισε και το δωμάτιο.

Κουρτίνες κλειστές για κατάρτια 
- να μοιάζει θόλο το τοπίο -

Τα μάτια ανοιχτά
- αντίκρυ το παρελθόν -

Εγώ και η σιωπή
σε ένα ακατάπαυστο παρόν.

 

Παρελθόν τώρα βαδίζει.

Ένα παρελθόν να τρεκλίζει 
γεμάτο έρωτες ανυποψίαστους.

 

Γεμάτο ανθρώπους πληγωμένους,
γεμάτο γνώριμους δρόμους,
γεμάτο σκόνη.

Ένα μέλλον να αναμένει
τα ακατοίκητα σώματα μας.

Άνθρωποι προσμένουν,
τα απάτητα μονοπάτια,
τις ακατοίκητες καρδιές.

Άνθρωποι προσμένουμε 
μέρα με τη μέρα.

Ξεχνάμε πια το παρελθόν
και ότι μας δόθηκε
- ότι πληγώσαμε στο είναι -

Δεν  θα διαβούμε 

στην επόμενη θάλασσα
όσο δεν αναγνωρίζουμε
το που πατήσαμε.

Ποια γη;
Ποιον αέρα λησμονήσαμε;

 

Θα έρθουν τότε οι μέρες.

Μέρες νέας γης, νέου αέρα
και θα διαβούμε άλλες πορείες,
άλλους κόσμους.

Θα έρθουν νέοι έρωτες
ξανά παιδιά θα γίνουμε.

Ξανά.


Μα μένει να αναγνωρίσουμε

το που δοθήκαμε στον χρόνο.

 

γράφει ο Μάνος Μαλέσης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Μα μένει να αναγνωρίσουμε

    το που δοθήκαμε στον χρόνο……………….

    Τι νόημα!!!!!!!!ΣΥγχαρητήρια!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου