Αλκυονίδες

29.03.2020

Πρωινά ξυπνήματα

μπαλώματα της τύχης μου

πουλί μονάχο κι ολοφώτιστο

να μου πυρώνει την καρδιά

αθόρυβα

Μα ούτε το κάστρο πια δε με χωρεί

Ούτ’ η αγάπη σου

 

Μαράγκιασε το σώμα μου

Οι Αλκυονίδες μου αργήσανε

Σε καρτερούνε

Μα

Το πυρωμένο βλέμμα μου

για σένα

θα θυμίζει πως υπήρξαμε για να ‘μαστε μαζί

 

_

γράφει η Χαραλαμπία Πνευματικού

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου