Αμφιβολία

9.04.2020

Παρατήρησα ότι,
όσο πιο πολύ την
πραγματικότητα ανέλυα
τόσο περισσότερο
η σιωπή μου οξυνόταν.
Ίσως η όραση να
συνδέεται με την ομιλία.
Ίσως τα μάτια,
τα χείλη να υποτάσσουν.
Ίσως το βλέμμα,
τις λέξεις κυριεύει.
Γι’ αυτό, άγγιζέ με,
στην αφή να επενδύσω.
Ίσως κάποτε
τα όνειρα κραυγάσουν…

 

_

γράφει ο Γεώργιος Σταματόπουλος

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Φωτεινή Πεσματζόγλου

    Δέσμιοι της ανθρώπινης υπόστασης μας, ίσως μόνο η ποίηση δίνει στα όνειρα και τις επιθυμίες τρισδιάστατη οπτική. Λιτά και απλά νοήματα μεταφέρουν έντονα συναισθήματα στην “Αμφιβολία” σας. Δεν είναι απαραίτητα πάντα αυτό να κατορθώνεται με τη χρήση επιτηδευμένου λόγου και πομπώδους ύφους. Ευχαριστούμε.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου