Αναγνώριση – αποχώρηση άφευκτη

19.09.2020

Είχε μπλαβίσει ο ήλιος,

όταν στην πλατεία ανταμώναμε.

Η κίνησή σου ζωηρή, η ομιλία σου.

Από της παρουσίας σου τα χνάρια,

της αύρας σου την μυρωδιά,

η σμίλη του χρόνου την τεχνουργία της πάνω σου διαλαλούσε.

Κι όλο στην κίνηση έγνεφες, τους εξώστες θωρούσες,

αερικό τρελών στην καταχνιά εκφυγόντων.

Είχε μπλαβίσει ο ήλιος, εποπτεία γαλάζια διαφέντευε!

Με βλέμμα έφηβης που βουβά εκλιπαρεί,

και πύρα μεστωμένης που στενάζει,

τον ουρανό κοίταξες!

Αποχώρησα, της ήττας την υπεροχή κατάματα ατενίζοντας.

 

_

γράφει ο Λεωνίδας Καζάσης

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου