Αναγνώριση – αποχώρηση άφευκτη

19.09.2020

Είχε μπλαβίσει ο ήλιος,

όταν στην πλατεία ανταμώναμε.

Η κίνησή σου ζωηρή, η ομιλία σου.

Από της παρουσίας σου τα χνάρια,

της αύρας σου την μυρωδιά,

η σμίλη του χρόνου την τεχνουργία της πάνω σου διαλαλούσε.

Κι όλο στην κίνηση έγνεφες, τους εξώστες θωρούσες,

αερικό τρελών στην καταχνιά εκφυγόντων.

Είχε μπλαβίσει ο ήλιος, εποπτεία γαλάζια διαφέντευε!

Με βλέμμα έφηβης που βουβά εκλιπαρεί,

και πύρα μεστωμένης που στενάζει,

τον ουρανό κοίταξες!

Αποχώρησα, της ήττας την υπεροχή κατάματα ατενίζοντας.

 

_

γράφει ο Λεωνίδας Καζάσης

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

  Κατάκοπος ο νους απόθεσε απέναντι το βλέμμα στου γέροντα την όψη Ανέβασα πάλι πυρετό το παιδί θέλει παπούτσια τηλεφώνησε η Μαρία Ήρεμος ο παππούς στη μοναξιά του σε συνομιλητή αόρατο μοιάζει να ψιθυρίζει Το τιμολόγιο ανείσπρακτο αγάπη μου, της είπα Μα όχι, έχει...

Αποτυχίαι

Αποτυχίαι

  Αποτυχίαι εισίν άπασαι αι προσπάθειαι ημών κι όλο το γυροφέρνουμε όλο παρακαλούμε την τύχην δια λίγη λύπησιν· κι απογοητευμένοι εκ της εκβάσεως την τύχη ποδοπατούμε αρπάζουμε λεηλατούμε κι ούτε ρωτούμε τους καλούς τρόπους κάπου παρατούμε κι ανθούμε.   _...

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου