Απ’ την Εμμανουήλ Μπενάκη ως τα μεσάνυχτα, του Αντώνη Τσόκου

6.12.2019

Έλα να πεθάνουμε

προτού γίνει

φθινόπωρο το καλοκαίρι

Αντώνης Τσόκος

Είναι γεγονός πως η ποίηση είναι μια λιτή αλήθεια, λιτή και ταυτόχρονα επικίνδυνη όπως το ξυράφι. Τούτο το είδος του λόγου οι ποιητές υποχρεούνται, σχεδόν εκ του νόμου, να το δημιουργούν με περίσκεψη και μεγάλη φειδώ κι ύστερα να το αφήνουν να φεύγει από κοντά τους, να μεγαλώσει σαν το παιδί που γίνεται άντρας, αλλιώς δεν είναι ποίηση… Ο Αντώνης Τσόκος, ο μαγικός αυτός ποιητής της αλληγορίας, κατάφερε για ακόμα μια φορά να αποτυπώσει με τις διαλεγμένες του λέξεις την αλήθεια. Να ξυπνήσει όλα τα γνωστά που βρίσκονται σε λήθαργο μέσα στις σκέψεις του αναγνώστη του. Να σφραγίσει δυνατά συναισθήματα μέσα στην ποιητική του συλλογή για να λυτρώνει κάθε διαβάτη των σελίδων της.

Η ποίηση του Τσόκου μοιάζει με εκείνο το πρίσμα των μαθητικών μας χρόνων που διαθλούσε το φως και το ξεχώριζε στα χρώματα, μας εκπλήσσει κάθε φορά με την καθαρή απλότητά της και ταυτόχρονα με το βάθος στο οποίο αβίαστα φτάνει. Θα μπορούσε κανείς να τη χαρακτηρίσει ως κοινωνική ποίηση αλλά θεωρούμε πως είναι κάτι μεγαλύτερο από αυτή. Έχει ως επίκεντρο τον σύγχρονο άνθρωπο με όλα του τα όνειρα, με όλους του τους πόθους, με όλες του τις αδυναμίες. Μέσα στη λιτότητά της καταφέρνει κάθε φορά να παραγάγει έντονες εικόνες, θα λέγαμε πως κάθε ποίημά του Τσόκου είναι ένα ξεχωριστό σύμπαν που κάνει τον αναγνώστη να περιπλανιέται ψάχνοντας τη δική του αλήθεια. Θαρρώ πως φέρνει τον αναγνώστη μπροστά στην πόρτα κάθε αλήθειας αλλά δεν την ανοίγει, τον αφήνει να χρησιμοποιήσει το δικό του κλειδί για να την ξεκλειδώσει. Γι’ αυτό και τούτος ο ποιητής είναι υπέροχος!

Μέσα στην ποιητική συλλογή ‘Απ’ την Εμμανουήλ Μπενάκη ως τα μεσάνυχτα’ θα συναντήσει κανείς πολλά σχήματα έκφρασης με τα οποία περιγράφονται με τρόπο εκλεπτυσμένο νοήματα αλλά και συναισθήματα. Αν και θα μπορούσε κανείς να τα περιγράψει, θα θέλαμε να σταθούμε στην τρομερά εκλεπτυσμένη -τρόπον τινά- ειρωνεία με την οποία καταλήγουν μια σειρά ποιημάτων. «Μια εξίσωση μόνο άλλαξε φορά. / Δεν μου λείπεις πια. / Θέλεις δε θέλεις / τώρα θα σου λείπω εγώ.» – «Του αποκλεισμού / εξαιρούνται οι εμπρηστές» – «Τα δέντρα σμίγουν / όταν καίγονται οι κορμοί τους». Αυτή η τεχνική του ποιητή ξεσηκώνει τον αναγνώστη, ξεσηκώνει το ίδιο το ποίημα από το κίτρινο χαρτί και το αποτυπώνει μέσα στη συνείδηση!

Η ποιητική συλλογή ‘Απ’ την Εμμανουήλ Μπενάκη ως τα μεσάνυχτα’ δεν είναι για μία χρήση, δεν είναι από εκείνες που θα μαζέψουν σκόνη ακίνητη στη βιβλιοθήκη. Είναι ζωντανή και εξελισσόμενη, έστω κι αν οι λέξεις δε θα αλλάξουν μέσα της, αλλάζουν θέση όλα τα κρυφά και τα μυστικά που επιδέξια ο ποιητής σκάλισε πίσω από αυτές και τα άφησε σε κοινή θέα, τόσο κοινή που θέλει πείρα για να τη δει κανείς. Κι αν γράφει ο Τσόκος πως «Τα μεσάνυχτα / η πόλη διατίθεται σε επαναστάτες», εμείς θα συμπληρώσουμε πως και η ποίηση διατίθεται σ’ αυτούς, σ’ αυτούς και στον Αντώνη. Στον Αντώνη που έχει πια ξεπεράσει τα όρια της επανάστασης στο λογοτεχνικό είδος που υπηρετεί και που αξίζει να θαυμάζουμε τις μαγικές του λέξεις.

 

Την ποιητική συλλογή θα τη βρείτε εδώ

Ακολουθήστε μας

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Σοβόφ 1: Ο κινούμενος ήλιος, της Λέττας Βασιλείου

Σοβόφ 1: Ο κινούμενος ήλιος, της Λέττας Βασιλείου

Ένα αλληγορικό, δυνατό, ανατρεπτικό μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας, αρκετά διαφορετικό από όλα όσα έχω διαβάσει ως τώρα. Ένα κείμενο-ύμνος για τη φιλία, την επανάσταση που φέρνουν στο μυαλό το διάβασμα και η ψυχαγωγία και ταυτόχρονα μια αστυνομικής υφής πλοκή που...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Ούτου, του Caryl Ferey

Ούτου, του Caryl Ferey

- γράφει η Ανθή Λεκάτη - Το Ούτου, που στη γλώσσα των Μαορί σημαίνει εκδίκηση (=utu), αποτελεί μαζί με το βιβλίο Χάκα την Σάγκα Μαορί του συγγραφέα, δηλαδή δύο αστυνομικά μυθιστορήματα που διαδραματίζονται στη Νέα Ζηλανδία και μιλάνε- με όχημα την noir αστυνομική...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ούτου, του Caryl Ferey

Ούτου, του Caryl Ferey

- γράφει η Ανθή Λεκάτη - Το Ούτου, που στη γλώσσα των Μαορί σημαίνει εκδίκηση (=utu), αποτελεί μαζί με το βιβλίο Χάκα την Σάγκα Μαορί του συγγραφέα, δηλαδή δύο αστυνομικά μυθιστορήματα που διαδραματίζονται στη Νέα Ζηλανδία και μιλάνε- με όχημα την noir αστυνομική...

Πάπυρος, της Irene Vallejo

Πάπυρος, της Irene Vallejo

- γράφει η Λεύκη Σαραντινού - Την ιστορία του βιβλίου από την αρχαιότητα έως σήμερα, ιδίως όμως κατά τα αρχαία χρόνια, μας αφηγείται η Ισπανίδα διδάκτωρ της Κλασικής Φιλολογίας Ιρένε Βαγέχο. Έχοντας η ίδια, εκτός από πάμπολλες γνώσεις στον τομέα της, μεγάλη αγάπη στο...

Χρυσό Αίμα, του Θεόφιλου Γιαννόπουλου

Χρυσό Αίμα, του Θεόφιλου Γιαννόπουλου

γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Το βιβλίο Χρυσό Αίμα, του Θεόφιλου Γιαννόπουλου είναι ένα ταξίδι με αμείωτο ενδιαφέρον στην Κωνσταντινούπολη,  στα γραφικά σοκάκια της πόλης, στα παλιά καφενεία που σερβίρουν τσάι με μήλο, στις γεμάτες μυρωδιές από μπαχαρικά και αρώματα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου