Μα κο?τα! Κο?τα ! Oύτε ένα απλό γ?ώτα δεν μπορε?ς π?α να γράψε?ς. Μ?α απλή κάθετη γραμμούλα. E?σα? τόσο άχρηστη πλέον που με αναγκάζε?ς να πατάω αντ? γ?α το γ?ώτα, το ερωτηματ?κό! Το λατ?ν?κό ερωτηματ?κό! Χα χα χα! Πάντως έχε? πλάκα!

 Μα γ?ατ? σου λέω κο?τα! Αφού ε?να? σκοτε?νά. Χα χα χα! Πώς να κο?τάξε?ς αφού μου έχουν κόψε? το ρεύμα εδώ κα? τρε?ς μέρες;

Θυμάσα? τότε στη β?λα μου; Θυμάσα? τα φώτα στους κήπους; Εκε?νες ο? μανόλ?ες πόσο όμορφες δε?χνανε λουσμένες στο φως; Πάνε τώρα τα μεγαλε?α που ήξερες.

 Εντάξε? με το κερ? που έχω εδώ μπορε?ς να δε?ς κάτ?. Σκ?ές ε; Εχε? πολλές σκ?ές; Φοβάσα? τ?ς σκ?ές; Χα χα χα! Ε?σα? αστε?α μα την π?στη μου. Ε?σα? πολύ αστε?α. Βρ?σκεσα? εδώ στην ?δ?α θέση στο τραπεζάκ? εκε? μπροστά στην β?βλ?οθήκη ένας Θεός ξέρε? πόσα χρόν?α τώρα κα? μου λες ότ? φοβάσα?.

 Θυμάσα? τα παλ?ά τα χρόν?α τότε που έγραψα τα πρώτα μου β?βλ?α; Πάλ? τούτα τα δάχτυλα σε πασπατέυανε. Εντάξε? τότε ήμουν π?ο δυνατός κα? τα πατήματα μου ήταν π?ο γρήγορα. Κ? εσύ όμως, τ? νομ?ζε?ς. Έχε?ς σκουρ?άσε? π?α κα? γ?α να φανούν τα γράμματα στο χαρτ? πρέπε? να σταμπουλήξω το δάχτυλό μου. Μου αρέσε? που έχε?ς κα? το θράσος να δ?αμαρτύρεσα? με αυτά τα αντ?παθητ?κά σκουξ?ματα κάθε φορά που πατάω κάπο?ο από τα πλήκτρα σου. Μηχανή αμερ?κάν?κη σου λέε? ο άλλος! Εντάξε?. Στα ν?άτα σου ήσουν καλή αλλά αν δεν ήμουν εγώ που ήξερα να σε μανουβράρω από μόνη σου δεν θα άξ?ζες τ?ποτα.

Απορώ πως δεν σε έχω πετάξε? στα σκουπ?δ?α τόσα χρόν?α. Πο?α ανακύκλωση. Γ?α τα σκουπ?δ?α ε?σα? π?α βρωμόγρ?α.

Όχ?, όχ? κυρά μου θα γράψω όσο θέλω εγώ αλλά δεν θα χάσω τον χρόνο μου μαζ? σου.

 Τα κωλόπα?δα όμως! Το ξέρουν πως σήμερα έχω τα γεννέθλ?ά μου. Πάντα ήξεραν πότε ήταν. Κα? που να πάρε? η οργή χρόν?α τώρα κάνουν πως δεν τα θυμούντα?. Μα κα? κε?νη η κόρη μου αλλά κα? ο προκομμένος ο γ?ός μου λες κα? ε?να? συνεννοημένο?. Κάθε χρόνο παρ?στάνουν ότ? τα ξεχνούν. Κα? ε?να? τόσο ηλ?θ?α τα πα?δ?ά μου που νομ?ζουν ότ? τα π?στεύω.

 Βρε – μαλ... ας μην πω καμ?α βαρ?ά βρ?σ?ά – πως ε?να? δυνατόν να με κάνετε να π?στέψω ότ? ξεχνάτε πως στ?ς 25 Μαρτ?ου ε?να? τα γεννέθλ?α του πατέρα σας;

Ξέρω- ξέρω. Κάποτε εσύ Ελένη κορούλα μου χα χα χα, ε?χες πε? κα? το θυμάμα?:

«Πατέρα την 25η Μαρτ?ου απελευθερώθηκαν ο? Έλληνες, αλλά 25 Μαρτ?ου γεννήθηκες εσύ γ?α να σκλαβώσε?ς τα πα?δ?ά που γέννησες.»

 Γ?α φαντάσου η κυρά κόρη μου σκλάβα! Χα χα χα χα Ας γελάσω! Επε?δή δεν την άφηνα να κάνε? του κεφαλ?ού της. Επε?δή της έκοψα το χρήμα όταν πήγε στο ωδε?ο να γ?νε? μουσ?κός - ζητ?άνα ή πουτάνα δηλαδή- την έκανα σκλάβα μου λέε?.

 Μα εκε?νος ο – να μην πω – Γ?ωργάκης που ε?χε ερωτευτε? την ασουλούπωτη κα? ξεβράκωτη ψωραλέα Πατρ?ν?ά κα? ήθελε να την παντρευτε?; Πάλ? καλά που δεν πρόλαβαν να παντρευτούν αγνοώντας με, αφού εκε?νη αρρώστησε βαρ?ά κα? μας άδε?ασε τον τόπο ευτυχώς.

 Τώρα ε?να? παντρεμένος με μ?α αρ?στοκράτ?σσα – τρ?χες – της Εκάλης κα? έχουν κα? δυο πα?δ?ά που ζήτημα ε?να? αν τα έχω δε? δύο ή τρε?ς φορές όλες κ? όλες έτσ? στα τελε?ως τυπ?κά.

 Δε βαρ?έσα? όμως. Αν δεν με ε?χε παρατήσε? η μέγα?ρα η γυνα?κα μου γ?α να το σκάσε? με κε?νον τον χαχόλο τον Εγγλέζο – που κόβω το κεφάλ? μου πως ε?ναι αδελφή - τώρα θα ε?χα τα λεφτά να ζω στο πολυτελές μου δ?αμέρ?σμα, με τα λεφτουδάκ?α μου, με τα αμαξάκ?α μου, με τ?ς γκομεν?τσες μου – κ? ας έκλε?σα τα ογδόντα σήμερα- Αλλά πλήρωσα ότ? ε?χα κα? δεν ε?χα στην κυρ?α γ?α δ?ατροφές αφού πρώτα με κάρφωσε στην εφορ?α γ?α κάτ? καταθέσε?ς στην Γουαδελούπη.

Την ηλ?θ?α. Δεν βαρ?έσα? όμως καλύτερα έτσ? μόνος στο σκοτάδ? σε τούτο το υπόγε?ο με μ?α ξεχαρβαλωμένη γραφομηχανή του 1950 που ούτε το γ?ώτα δεν μπορε? να γράψε?.

 Το αστε?ο ε?να? πως έχω εδώ δ?πλα το κ?νητό μου.  Όχ? γ?ατ? περ?μένω να με πάρε? κάπο?ος γ?α τα χρόν?α πολλά. Αντ?θέτως. Το έχω εδώ δ?πλα μου γ?ατ? όσο περνάε? η ώρα κα? μένε? βουβό ξέρω πως πάντα ε?χα δ?κ?ο. Εγώ δεν έκανα πα?δ?ά. Εγώ δεν απόκτησα εγγόν?α. Εγώ δεν παντρεύτηκα γυνα?κα. Εγώ δεν ε?χα φ?λους.

Τα λεφτά μου ε?χαν πα?δ?ά, εγγόν?α, γυνα?κα κα? φ?λους. Όχ? εγώ!

Εγώ, να? εγώ, μαντρώθηκα σε ένα σπ?τ? μαζ? με άχρηστα όντα που κα? να μην υπήρχαν δεν θα έλε?παν σε κανέναν. Ενώ εγώ, μάλ?στα, εγώ, δημ?ούργησα. Έφτ?αξα επ?χε?ρήσε?ς, έδωσα ψωμ? σε τόσο κόσμο, με λογάρ?αζαν πολ?τ?κο? κα? κυβερνήσε?ς. Ερ?χνα κυβερνήσε?ς!

 Α! Ξέχασα. Εχω κα? τα χαπάκ?α μου! Θα πάρω δυο τώρα. Αχχ ωρα?α τα κατάπ?α χωρ? νερό. Με δέκα από δαύτα.... good bye!!!

 Τ? σημασ?α έχε? που το πάτωμά τώρα εδώ τρ?γύρω ε?να? γεμάτο από εξώδ?κα δ?καστ?κά; Τ? σημασ?α έχε? που ο σπ?τονο?κοκύρης του καταγωγ?ου αυτού με απε?λε? πως θα με δ?ώξε?. Πο?ος; Αυτός που την κόρη την ε?χα στην δούλεψή μου γ?α χρόν?α. Με λυπάτα? λέε? κα? δεν με δ?ώχνε? ακόμη. Χα! Δυο χαπάκ?α ακόμη. Αχχ ωρα?α. Μ?α ελαφρ?α ζαλάδα τη ν?ώθω. Ωρα?α ε?να?.

 Α! Μάλ?στα! Ήταν κα? ο? φ?λο?! Αυτο? ήταν που δεν ξεχνούσαν ποτέ τα γενέθλ?α μου. Μα ποτέ. Ακόμη δεν ξημέρωνε η 25η Μαρτ?ου κα? αρχ?ζανε να βαράνε τα τηλέφωνα! Κα? άντε τα «να μας ζήσε?ς» κα? άντε τα «να σε χα?ρόμαστε» κα? άντε «τα να τα κατοστήσε?ς»! Ψεύτες! Τα έχαφτα εγώ αυτά;

 Τώρα στα ογδόντα μου επε?δή βρέθηκα σε υπόγε?ο νομ?ζουνε ότ? με έχουνε θάψε? κ?όλας. Ούτε τηλέφωνά, ούτε επ?σκέψε?ς ούτε παρτάκ?α. Τ?ποτα.

 Θα τα πάρω μαζεμένα τα χαπάκ?ια!

 Ορ?στε τα κατάπ?α όλα τώρα Κα? πάλ? χωρ?ς νερό. Δεν έχε? με?νε? κανένα. Κα? μη μου κάνε?ς μούτρα εμένα που σε π?έζω.Σε λ?γο θα ε?μαστε δυο άψυχα αντ?κε?μενα το ένα απέναντ? στο άλλο.

 Κάτ? σαν μυρμήγκ?α περπατούν μέσα στο κεφάλ? μου. Εσύ σαν να χάνεσα? σε μ?α ομ?χλη. Βαλς. Όλα χορεύουν βαλς. Τα δάχτυλά μούδ?ασαν. Μα που ε?να? τα πλήκτρα;

Α! Νάτο το σκατογ?ώτα! Θα στο ξερ?ζώσω το άχρηστο. Να! Μμμμφλάπ! Το έβγαλα. Σάπ?ο ήταν.

 Η γλώσσα μου…βαρ?ά! Πολλλλύ βαρρρ?ά.

 Εγώω την κκάαανω γ?α αλλού μεεε υπνωτ?κά, ο? δ?κο? μου θθθθαα μπλλλέξουννν μμε ερωτηματ?κάαα !

 Για ννννα σσσσου πατήσσσω το …ρρρωτμμμάτικό να δδώ; Μα…..μα….. Χα χα χααα. Τώωρρραα γράφειςςς το γιώτααα με το ερωτηματι… κό ! Λίγο ακόμ…. Χα χα χα χα χα Είσ..είσαι μια βρμ..γρια τελικ..ά. Ιιιιιιιιιιιιιιιι χα χα χα!

Το τηλέφων… χτυπάει Το τηλ…φνο! Τηλεφ……

 Ααας γεελάασωω! Χα χα χα χα. Τώρ… βρήκ…να χτυπα…. Ι Ι Ι Ι Ι Ι Ι …..

 

 του Χριστόφορου Παπαχαραλάμπους

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!