“ασημένιες φωταψίες” προς τιμή του έρωτα

20.10.2016

Μαρία Ποπκιώση
Αιγαίο
ISBN: 978-960-9467-32-2

Ο έρωτας αποτελεί μία σταθερή θεματική συνάντηση όλων σχεδόν των ποιητών, ανεξάρτητα από ρεύματα ή τάσεις. Έχει τραγουδηθεί κι έχουν γραφεί ποιήματα για τον έρωτα στην ελληνική τόσα πολλά. Ακόμα και στον Όμηρο, ένα έπος, απαντώνται πολλά ερωτικά στοιχεία, εμπλουτισμένα με λυρισμό και έναν "γεωμετρικό ρομαντισμό".

Αυτή την παράδοση συνεχίζει με την ποιητική της συλλογή, «ασημένιες φωταψίες» (Αιγαίο, 2014) και η Μαρία Ποπκιώση. Η συλλογή απαρτίζεται από 32 ερωτικά ποιήματα. Η δημιουργός με έντονες λυρικές επιρροές και μέσα σε ένα κυρίαρχο φυσιολατρικό κάδρο, στιχουργεί για τον έρωτα και την αγάπη. Μία υποφώσκουσα λαγνεία διαποτίζει το νυχτερινό -έναστρο- χωρικό πεδίο της υπό την κηδεμονία της -μόνιμης σχεδόν- θαλασσινής αλμύρας , ενώ ισχυρές ακτίνες φωτός σπάνε τη νυχτερινή μονοτονία.

Η σύνδεση του έρωτα με το φυσικό στοιχείο δεν είναι κάτι σπάνιο, πόσο μάλλον αν συνυπολογίσουμε και την αρχαϊκή λυρική ποίηση. Και ίσως για το λόγο αυτό, να περιμέναμε κάτι διαφορετικό, έναν νέο πειραματισμό που να θέτει σε νέα βάση καλλιτεχνικού διαλόγου το θέμα που στον ένα ή άλλο βαθμό απασχολεί όλους τους ποιητές.

Ο έρωτας εκφράζεται μέσα από μία εξομολογητική διαδρομή (γυμνό περιστέρι, στην παραλία του έρωτα, ο δρόμος της σιωπής, θλιμμένη ωδή, ασάλευτη μορφή, στ’ αγκυροβόλι του έρωτα, ψηφίδες φωτός, αναμνήσεις στο φως, φωτεινή αντανάκλαση, τα παλάτια της μοναξιάς), ενώ άλλες φορές η ποιήτρια του δίνει μία υπαρξιακή διάσταση (ασημένιες φωταψίες, γυμνό περιστέρι, ταξίδι προς τον όλεθρο, το μαβί του δειλινού, το τραγούδι της θλίψης, ερωτική δίνη) ή ακόμα και μαγικές ιδιότητες (γλυκές στιγμές, κραυγές νοσταλγίας, του ρολογιού οι δείκτες, μεταξένια όνειρα).

Η ποιητική της Ποπκιώση με τα λυρικά της στοιχεία θα μπορούσε να συνδεθεί με την ποίηση της περιφέρειας[1]. Η φυσιολατρική "ευκρίνειά" της απέχει σημαντικά από τη ρομαντική εικαστική της αστικής ποίησης, παρά το γεγονός ότι διακρίνεται μία εμμονή σε συγκεκριμένα "πλάνα" (θάλασσα, αστέρια κλπ) και μία σταθερή φυσική εικαστική. Ωστόσο, η βιωματική σχέση με το φυσικό στοιχείο γίνεται εμφανής από τον "αυθόρμητο" -φαινομενικά- και "απαλό" τρόπο με τον οποίο εισάγει στη στιχουργική της οπτικές της χλωρίδας (το τραγούδι της θλίψης, γυμνό περιστέρι, ασημένιες φωταψίες, το μαβί του δειλινού) ή το γεωγραφικό ανάγλυφο (στ’ αγκυροβόλι του έρωτα, θλιμμένη ωδή, γλυκές στιγμές) ή ανθρώπινες παρεμβάσεις (χαμένες προσδοκίες).

Δήμος Χλωπτσιούδης
Μανδραγόρας, 2016
ISBN: 978-960-592-032-6

Ο ερωτικός προσανατολισμός της δεν συνδέεται με κοινωνικές παραστάσεις. Το καναβάτσο της στέκει άδειο από ανθρώπους ή ανθρώπινες δραστηριότητες. Στο χώρο μοιάζει να υπάρχει μόνο το -μονίμως- πρωτοπρόσωπο ποιητικό υποκείμενο, που απευθύνεται/εξομολογείται σε ένα β΄ ενικό πρόσωπο εκτός χώρου. Παρά τη διαλογική διάσταση που προσδίδει η δευτεροπρόσωπη κλητική της εκμυστήρευσης, το αντικείμενο του έρωτα μοιάζει να κρύβεται. Εξάλλου, οι συνθέσεις της συλλογής δίνουν μία αίσθηση ανεπιτήδευτων ερωτικών σημειωμάτων, σαν εκείνα που αφήνει ο εραστής στο κομοδίνο πριν αναχωρήσει από την ερωτική κλίνη.

Αυτό το σκοπό ακριβώς υπηρετεί και η καθημερινή γλώσσας της που διατηρεί χαρακτηριστικά προφορικότητας ενισχυμένη με μία ελεγχόμενη χρήση επιθέτων και λογοτεχνικών σχημάτων. Τα ρήματα και τα ουσιαστικά κυριαρχούν στο -περιορισμένα- ελλειπτικό εκφραστικό πεδίο της Ποπκιώση. Αντιστοίχως, οι επαναλήψεις (ταξίδι στο φως των αστεριών, δακρυσμένη πανσέληνος, του ρολογιού οι δείκτες) και οι λίγες παρομοιώσεις (για την αγάπη, ερωτική δίνη) αφήνουν το χώρο να γεμίσει από συναισθήματα.

_____________
[1] βλ. Δήμου Χλωπτσιούδη, Προσεγγίζοντας την ποίηση της περιφέρειας, μία προμελέτη, vakxikon, τεύχ. 34 (Ιούνιος 2016).

 

Ακολουθήστε μας

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Ποιητές εξωφύλλου, με πόζα σκεπτόμενου. Αυτό είμεθα αγαπητοί μου. Θλιβεροί λόγιοι μανεκέν και μανεκέν λόγιοι, χωρέσαμε ολόκληρο καρδιογράφημα στο σχηματισμό αυξομείωσης www.com. Επαγγελματίες ποιητές μερικής απασχόλησης. Και κάποτε οι μελλούμενοι καιροί: «Ποιο μανεκέν...

Σταυρούλα Φραγκουδάκη – “Μια Λέξη Μόνο”

Σταυρούλα Φραγκουδάκη – “Μια Λέξη Μόνο”

  "Μια Λέξη Μόνο" Σταυρούλα Φραγκουδάκη  Ποιητική Συλλογή Εκδόσεις: Μπαρτζουλιάνος Ι. Ηλίας, Αθήνα ISBN: 978-618-5587-00-0 - Βιβλιοκριτική - Κείμενο: Γρηγόρης Σκιαδάς - Η ποιητική συλλογή της Σταυρούλας Φραγκουδάκη “Μια Λέξη Μόνο” περιλαμβάνει 40 ποιήματα τα...

Κάποτε στο Μαρόκο, της Αντιγόνης Γκούρα

Κάποτε στο Μαρόκο, της Αντιγόνης Γκούρα

γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Η Αντιγόνη Γκούρα, ένα μικρό βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, μέσα από το πρώτο της βιβλίο «Κάποτε στο Μαρόκο», μας παρασέρνει νοερά και να μας προσθέτει συνταξιδιώτες των πρωταγωνιστών στο υπέροχο, μαγευτικό και...

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Οι ερωτήσεις που θα αλλάξουν τον κόσμο, του Αντώνη Ζαρίντα

Οι ερωτήσεις που θα αλλάξουν τον κόσμο, του Αντώνη Ζαρίντα

Η Κοσμόπολη, μια πόλη με πολλούς ανθρώπους και πολλά καλώδια που τους ένωναν όλους κινδυνεύει να βυθιστεί. Οι κάτοικοί της περνούν καθημερινά ατέλειωτες ώρες με τα κινητά τους και την τηλεόραση. Έτσι η Κοσμόπολη θα βουλιάξει από το βάρος των πληροφοριών! Υπάρχει άραγε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου