Ασφυκτιώ

Δημοσίευση: 11.04.2023

Ετικέτες

Κατηγορία

Ασφυκτιώ 

σε δίνες δακρύων πνίγομαι.

Στο βωμό της υπόσχεσης

των μεγάλων πολιτικών μας ανδρών

σαν το ερίφι θυσίασα, λαέ τη θωριά σου.

Ασφυκτιώ 

σε δίνες μάχομαι ιδεών

μες στις σφοδρές μου πεθυμιές, 

του εμείς υπερτερεί το εγώ.

Η ανάγκη ανάθρεψε το πλάνο τους πλάνο 

το ευκολόπιστο χέρι μου υπόταξε.

Στην προδοσία τους άρδην βυθίζομαι

απεμπολώ κάθ’ ελπίδα

απ’ τα ρούχα μου λαχταράω να βγω.

Ασφυκτιώ! 

Σε πέλαγος πνίγομαι δακρύων 

πέλαγος ποθητών 

ιδεών ατελέσφορες δίνες.

 

_

γράφει η Φωτεινή Αζαμοπούλου

Ακολουθήστε μας

Ήρωες

Ήρωες

Πόσο ακόμη; Με περιβάλλει μια θάλασσα που ξεκίνησε στο στομάχι μου, είμαι δεκαοκτώ σήμερα και η τρικυμία συνεχίζει. Έχω όμως πάντα το κεφάλι στον ουρανό και αν βουτήξω, με ζεσταίνουν τα χέρια του ήλιου, είμαι δεκαοκτώ χρονών αλλά με κρατάνε ακόμη σαν παιδί. Λέω θα...

τρεις ξένες ιστορίες

τρεις ξένες ιστορίες

Α. Επέμενε η μάνα πως την περίμεναν Δεν έλεγε ποιοι Δε θα είχε σημασία Οι φρουροί την κοιτούσαν -ήξεραν πως δεν τους φοβόταν Έτσι, σαν πέρασε μέσα τους εκείνοι κοιτούσαν εκείνον τον άγγελο που ζωγράφιζε στον δεξί κίονα έναν Ερμή που αναρωτιόταν   Β. Οι εικόνες...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

τρεις ξένες ιστορίες

τρεις ξένες ιστορίες

Α. Επέμενε η μάνα πως την περίμεναν Δεν έλεγε ποιοι Δε θα είχε σημασία Οι φρουροί την κοιτούσαν -ήξεραν πως δεν τους φοβόταν Έτσι, σαν πέρασε μέσα τους εκείνοι κοιτούσαν εκείνον τον άγγελο που ζωγράφιζε στον δεξί κίονα έναν Ερμή που αναρωτιόταν   Β. Οι εικόνες...

Μέρες αργίας

Μέρες αργίας

Κυριακή των Βαΐων: Οι κλητοί – υποκριτικά -, στρώνουν χάμω, τις δάφνες του μετέπειτα θρήνου.   Μεγάλη Δευτέρα: οι θύρες κλείνουν αμετάκλητα για τις μωρές παρθένους.  Άραγε πόσα αμετάκλητα δεν συνειδητοποίησαμε ακόμη;  Και πόσα ακόμη μας περιμένουν;   Μεγάλη...

Ένα παιδί φαντάζεται…

Ένα παιδί φαντάζεται…

Ένα παιδί φαντάζεται με τρόπο ίσως τρελό και μακρινό, μα πάντα γι’ αυτό αληθινό, και πάντα ενθουσιάζεται. Μην τυχόν κανείς του πει πως αυτό δεν είν’ σωστό και συγχρόνως είν’ κουτό, γιατί πολύ θα πληγωθεί. Και αν κανείς ποτέ αναρωτηθεί γιατί το κάνει αυτό, τον μικρό...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου