Ατενίζοντας το μόλο

28.10.2014

 

 

Με πήρα απ’ τα αριστερά στο ξεκίνημα της μέρας. Ζέστη έξω. Και μέσα μου.

Πάλι ταξιδεύει το μυαλό μου. Στο λάθος. Τον άνθρωπο, το δρόμο.

Παρακολουθώ. Πρώτα το χθες. Οι μνήμες σελίδες λεκιασμένες ξεδιπλώνονται μπροστά μου.

Με φόβο και όνειρα. Ματαιωμένα.

Μια ομάδα δίπλα μου. Δεν μ’ αρέσει.

Στον ιδιωτικό χώρο περνάω καλύτερα. Τράβηξα την καρέκλα μακριά.

Τη μοναξιά φοβάμαι την ίδια στιγμή που την καλώ με μανία.

Στα δικά της όρια περνάω καλά.

Αυτοπροσδιορίζομαι με αγάπη. Από τους άλλους. Για τους άλλους. Ποτέ «από» και «για» μένα. 

Γι’ αυτό ευαίσθητη.

Όσο και δυνατή. Σαν το καβούκι της χελώνας που κρύβει μια ανυπεράσπιστη μάζα χωρίς οστά. Αλλά κι όταν το καύκαλο σπάσει, δεν μένει τίποτα να ζήσει. Οι άλλοι δεν βλέπουν το μέσα. Όλοι στο «έξω» στέκονται. Σε αυτό λογαριάζουν. Με αυτό νταραβερίζονται.

Εγώ στροβιλίζομαι. Γιατί, πέρα και πίσω από όλα αυτά, παραμένω ανοιχτή στις προσκλήσεις/τις προκλήσεις/ στα ταξίδια/τα πέρα από τη θάλασσα…

Νύχτωσε και αγρίεψε…

Στο μόλο.

Μαύρος δρόμος. Χωρίς επιστροφή.

 

_

γράφει η Χαρά Κοσεγιάν

Η κ. Χαρά Κοσεγιάν γεννήθηκε στο Ναύπλιο και ζει στη Ρόδο. Σπούδασε Κλασική Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών κατά τα έτη 1982-1986 και το 2002 ανακηρύχτηκε διδάκτωρ του τμήματος Φιλοσοφίας- Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας του ίδιου Πανεπιστήμιου. Εξειδικεύτηκε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας στη διδακτική της γλώσσας σε παιδιά με Μαθησιακές δυσκολίες, Επιπλέον, είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στα «Μοντέλα Σχεδιασμού και Ανάπτυξης των εκπαιδευτικών Μονάδων» στην κατεύθυνση «Διαχείριση και αξιολόγηση εκπαιδευτικών μονάδων. Σήμερα είναι σχολική σύμβουλος Φιλολόγων του νομού Δωδεκανήσου και εργάζεται ως συντάκτρια στην ανάπτυξη των νέων Προγραμμάτων Σπουδών, στο επιστημονικό πεδίο: Ελληνική Γλώσσα- Αρχαία Ελληνική Γλώσσα και Γραμματεία

 

Επιλεγμένη εργογραφία:

  • Επιστημονικά βιβλία:
  • Λουκιανού Αληθής Ιστορία Α΄ : Εισαγωγή- Μετάφραση- Σχόλια Χαράς Κοσεγιάν , με σκίτσα των μαθητών του Γυμνασίου Ιαλυσού και υπέρτιτλους στα Αρχαία Ελληνικά εκδ. Μεταίχμιο, Αθήνα 2008.
  • Χαρά Κοσεγιάν, Αρχαία επιβιώματα στα Νεοελληνικά δημοτικά τραγούδια- Συμβολή στην έρευνα μέσα από το παράδειγμα –κυρίως- των παραδοσιακών τραγουδιών της Καρπάθου, Παπαζήση, Αθήνα 2010.
  • Eυαγγελία Μουλά- Χαρά Κοσεγιάν, Η αξιοποίηση των κόμικς στην εκπαίδευση, Κριτική, Αθήνα 2010.
  • Στη λογοτεχνία εμφανίστηκε το 1998 με το έργο Πευκοβελόνες. Έκτοτε έχουν κυκλοφορήσει τα μυθιστορήματά της:
  • Έχει κι άλλες όψεις το φεγγάρι, εκδ. Νέα Σύνορα. Α. Α. Λιβάνη, 1999
  • Γλυκό με θλιμμένα καρύδια, εκδ. Κοχλίας, 2002.
  • Ανατέλλει και στη Ντέια, εκδ. Κοχλίας, 2003
  • Η Λοχεία της Απουσίας, Οδός Πανός, 2014
  • Τον Απρίλη του 2014 διακρίθηκε στον 4ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό Διηγήματος και το διήγημά της Ο Στάμος, συμπεριελήφθη στην έκδοση 7 Λέξεις, Αφιέρωμα στον Κ. Καβάφη, διαγωνισμός Λόγω Τέχνης, εκδ. Μεταίχμιο 2014
  • Παράλληλα έχει δημοσιεύσει έρευνες που αφορούν τη Λογοτεχνία και διηγήματα σε περιοδικά.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου