Αυγή χειμώνα

21.06.2015

 

 

Θέλω να σε ανταμώσω σε ένα αύριο,

δίχως φόβο για το γαλάζιο του ουρανού

το διαρκώς στιγματισμένο από ανθρώπινη ανοησία.

Θέλω η αγάπη μας να ανθίσει σαν το πρωτολουλούδο τ’ Απρίλη,

 

μα δεν είναι Άνοιξη. Δεν είναι δροσιά και ζωή.

Πρωί χειμώνα ξημερώνει, και η παγερή αυγή

φθονεί τα ωραία λουλούδια. Τα σκοτώνει τα λουλούδια.

Γιατί αυτός ο καιρός, αγάπη μου, δεν είναι για μας.

 

Στα πράσινα ματια σου καθρεφτίζεται μια μπλε λύπη.

Είσαι όλος ένα δάκρυ. Ω, μην κλαις, αγαπημένε.

Έλα στην αγκαλιά μου, δίχως φόβο

μήτε για τον γαλάζιο ουρανό,

 

μήτε για την παγερή χειμωνιάτικη αυγή.

Για σένα, αγαπημένε, θα ρίξω στον ουρανό

όλα τα χρώματα που υπάρχουν και αυτά που δεν υπάρχουν.

Για σένα, θα πιάσω την αυγή απ’ το λαιμό και θα την πνίξω.

 

Ύστερα, αποκαμωμένοι και σαν έτοιμοι πια

θα γείρουμε γλυκά στον ίσκιο του χειμωνιάτικου πρωινού,

θα κοιμηθούμε αγκαλιά, αγαπημένε, όπως ήθελες,

και θα ονειρευτούμε την Άνοιξη που θα’ρθει.

 

_

γράφει ο Φοίβος Μανωλούδης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Σεμνότητα

Σεμνότητα

- Στον πατέρα μου–   ​Ο Ήλιος κρύος και καυτός και πάνω σου η Εκάτη.* Από την κούνια ορφανός, ταφή με ρούχα εργάτη.   _ γράφει ο Φώτης Μάλλιος   *Θεά της σελήνης, των νεκρών και των...

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Ανώνυμος

    Εξαιρετικό!

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Φοίβο πολύ όμορφο το ποίημα σου..μπράβο!

    Οι στίχοι σου μου έφεραν δίστιχο από αγαπημένο ποιητή..που δε χρειάζεται να αναφέρω όνομα και έργο..

    “Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν – μ’ακούς
    δεν έχουνε εξημερωθεί τα τέρατα – μ’ακούς; “

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου