Επιλέξτε Page

Αφήστε με

21.02.2014

 

Αφήστε με μόνη φωνάζω
με μια φωνή βροντερά μουγκή
να φτάσει ως την ξενιτιά
να την ακούσει η καρδιά.
Αφήστε με μόνη φωνάζω
να γίνω σύννεφο και σκόνη
τη ζωή μου δεν ποδοπατώ
στην κωμωδία σας δεν παίζω.
Αφήστε με μόνη φωνάζω
γιατί με φέρατε εδώ στη γη
να ζω χωρίς ανθρώπους μοναχή
να με τρώει της ψυχής μου η φωνή.
Αφήστε με μόνη φωνάζω
με παγωμένα άκρα και κορμί
χωρίς φλέβες χωρίς ψωμί
μες στο χιονιά μες στη βροχή.
Αφήστε με μόνη φωνάζω
ότι έχω μέσα μου να βγάζω
θέλω να τραγουδήσω
χωρίς εσάς που αγάπησα να ζήσω.

 

της Εύας Κασιάρου

Η γιαγιά της Εύας Κασιάρου μετά την καταστροφή της Σμύρνης ρίζωσε στην Κατερίνη. Εκεί γεννήθηκε κι εκείνη. Όταν ήταν μικρό παιδί και ήθελε να φύγει από τη γη, έσφιγγε με δύναμη τα μάτια. Με χρώματα, φως, αστραπές, μολύβια και χαρτιά ταξίδευε στους δικούς της φανταστικούς και πραγματικούς κόσμους. Σπούδασε νηπιαγωγός για να μη σταματήσει μεγαλώνοντας το παιχνίδι.

Έχει γράψει:

* Πολλά παραμύθια που δημοσιεύτηκαν στα περιοδικά «Σύγχρονο Νηπιαγωγείο» και «Παράθυρο στην εκπαίδευση»

* Μαζί με άλλες φίλες γράψανε «Σχέδια Εργασίας» με διάφορα θέματα για παιδιά σχολικής ηλικίας. Κάποια βρίσκονται αναρτημένα στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη- Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» και άλλα έχουν διανεμηθεί στα σχολεία στα πλαίσια του προγράμματος «Εκπαίδευση Παλιννοστούντων και Αλλοδαπών Μαθητών»

* Το θεατρικό της έργο με τίτλο «Ο ήχος της μπουγάδας» πήρε τον 1ο έπαινο στον 92ο Καλοκαιρίνειο διαγωνισμό του Φιλολογικού «Συλλόγου Παρνασσός».

* Το διήγημά της «Η σιωπή του χαρτονομίσματος» βρίσκεται στο e-book των εκδόσεων Σαΐτα με τον γενικό τίτλο «Το ταξίδι ενός χαρτονομίσματος».

* Το διήγημά της με τίτλο «Αγγελική – Λουκία» κρίθηκε κατάλληλο για αναπαραγωγή σε βιβλίο, στο διαγωνισμό διηγήματος του Cretablog,gr.

Είναι μέλος της SCBWI Greece (το ελληνικό τμήμα του Society of Children’s Book Writers and Illustrators) και μέλος του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.

Η γιαγιά της Εύας Κασιάρου μετά την καταστροφή της Σμύρνης ρίζωσε στην Κατερίνη. Εκεί γεννήθηκε κι εκείνη. Όταν ήταν μικρό παιδί και ήθελε να φύγει από τη γη, έσφιγγε με δύναμη τα μάτια. Με χρώματα, φως, αστραπές, μολύβια και χαρτιά ταξίδευε στους δικούς της φανταστικούς και πραγματικούς κόσμους. Σπούδασε νηπιαγωγός για να μη σταματήσει μεγαλώνοντας το παιχνίδι.

Έχει γράψει:

* Πολλά παραμύθια που δημοσιεύτηκαν στα περιοδικά «Σύγχρονο Νηπιαγωγείο» και «Παράθυρο στην εκπαίδευση»

* Μαζί με άλλες φίλες γράψανε «Σχέδια Εργασίας» με διάφορα θέματα για παιδιά σχολικής ηλικίας. Κάποια βρίσκονται αναρτημένα στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη- Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» και άλλα έχουν διανεμηθεί στα σχολεία στα πλαίσια του προγράμματος «Εκπαίδευση Παλιννοστούντων και Αλλοδαπών Μαθητών»

* Το θεατρικό της έργο με τίτλο «Ο ήχος της μπουγάδας» πήρε τον 1ο έπαινο στον 92ο Καλοκαιρίνειο διαγωνισμό του Φιλολογικού «Συλλόγου Παρνασσός».

* Το διήγημά της «Η σιωπή του χαρτονομίσματος» βρίσκεται στο e-book των εκδόσεων Σαΐτα με τον γενικό τίτλο «Το ταξίδι ενός χαρτονομίσματος».

* Το διήγημά της με τίτλο «Αγγελική – Λουκία» κρίθηκε κατάλληλο για αναπαραγωγή σε βιβλίο, στο διαγωνισμό διηγήματος του Cretablog,gr.

Είναι μέλος της SCBWI Greece (το ελληνικό τμήμα του Society of Children’s Book Writers and Illustrators) και μέλος του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.

Συνεργάζεται με τον "Μαγικό κόσμο του παιδικού βιβλίου" (www.kosvoice.gr)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Εξωτερικός Παρατηρητής

Εξωτερικός Παρατηρητής

Θέλω να ζήσω σε ένα ψέμα Σε αυτό που μόνο εγώ θα υπάρχω δίχως ανθρώπους  Δίχως πόνο ή χαρά Μόνο ψέμα  Όλα να είναι Θεός και εγώ ακόμη  Όλα να είναι σαν αλήθεια παγερή και όμορφη Μόνο εγώ στο ψέμα  Με ένα τσιγάρο και μια ανάμνηση Γιατί δεν ήρθε ποτέ αυτή η μέρα; Γιατί...

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Ποιητές εξωφύλλου, με πόζα σκεπτόμενου. Αυτό είμεθα αγαπητοί μου. Θλιβεροί λόγιοι μανεκέν και μανεκέν λόγιοι, χωρέσαμε ολόκληρο καρδιογράφημα στο σχηματισμό αυξομείωσης www.com. Επαγγελματίες ποιητές μερικής απασχόλησης. Και κάποτε οι μελλούμενοι καιροί: «Ποιο μανεκέν...

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Βάσω Αποστολοπούλου

    “Αφήστε με μόνη φωνάζω/γιατί με φέρατε εδώ στη γη
    να ζω χωρίς ανθρώπους μοναχή/να με τρώει της ψυχής μου η φωνή.”

    Σπαραχτική κραυγή μοναξιάς, απόγνωσης, αδιέξοδου…

    Φίλη μου Εύα – συγκλονιστικό!

    Απάντηση
    • Εύα Κασιάρου

      Σε ευχαριστώ! η απόγνωση γίνεται κραυγή….

      Απάντηση
  2. ΓΙΑΓΙΑ ΑΝΤΙΓΟΝΗ

    Στην απόγνωση έρχεται η αντιστάθμιση…”Την ζωή μου δεν ποδοπατώ!”
    Εξαιρετικό!

    Απάντηση
    • Εύα Κασιάρου

      Σας ευχαριστώ..

      Απάντηση
  3. Δημητρης Προδρομου

    Απλα …. ΥΠ-ΕΡΟ-ΧΟ ….!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Εύα Κασιάρου

      Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Χαίρομαι που οι σκέψεις μου είχαν δύναμη και σας ακούμπησαν .

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου