Βεργίνα

Δημοσίευση: 3.01.2018

Ετικέτες

Κατηγορία

Συνομιλώντας με τα αιώνια πάνω στα κύματα

Κοίταξα το γαλάζιο του θαλασσινού νερού,

που έπαιζε με το λευκό

εδώ, κάτω απ’ τα μάτια μου

και πιο πέρα

και πέρα μακριά, στον ορίζοντα

κι ήταν τα χείλη μου γεμάτα

απ’ το τραγούδι των κυμάτων

κι ήταν η καρδιά μου γεμάτη

απ’ τον χορό των κυμάτων

κι ήμουν όλη γαλάζια

ήταν όλα γαλάζια:

το καράβι, τα πουλιά, το Αιγαίο, οι άνθρωποι.

Είχαμε όλοι ένα γαλάζιο,

το γαλάζιο,

που μας συμφιλιώνει με τον ουρανό,

που φέρνει κοντά μας τα αιώνια

γαλβανισμένα στο χρυσάφι της αλήθειας.

_

γράφει η Μάρθα Δήμου

 

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. ΛΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Τελικά ε’ιτε είναι ΒΡΟΧΗ είτε είναι ΚΥΜΑ το λατρεύεις το υγρό στοιχείο σε εμπνέει κα το εξυμνείς Μαρθούλα

    Απάντηση
    • Μάρθα Δήμου

      Πράγματικά με εμπνέει, Λένα μου. Σε ευχαριστώ για το εύστοχο σχόλιο. Καλή Χρονιά σου εύχομαι με υγεία, αγάπη, ευτυχία και εμπνεύσεις.

      Απάντηση
    • Μάρθα Δήμου

      Αγαπημένη μου Λένα, σε ευχαριστώ θερμά που με “διαβάζεις”.Καλά Χρονιά σου εύχομαι με υγεία, αγάπη, ευτυχία και εμπνεύσεις.

      Απάντηση
  2. Άννα Ρουμελιώτη

    “κι ήμουν όλη γαλάζια

    ήταν όλα γαλάζια:

    το καράβι, τα πουλιά, το Αιγαίο, οι άνθρωποι.”

    Είναι ασύλληπτη αυτή η αίσθηση!Πανέμορφο ποίημα!Καλή Χρονιά Μάρθα!

    Απάντηση
    • Μάρθα Δήμου

      Χαίρομαι που σου μετέφερα την αίσθηση της δικής μου ψυχής, Άννα. Σε ευχαριστώ πολύ, με τιμούν τα λόγια σου. Καλή χρονιά και σε σένα με υγεία, ευτυχία και έμπνευση.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου