Βλέμμα μετανάστη

21.04.2015

 

 

 

 

Στις πατημασιές των δρόμων

απλώνεται ένα δίχτυ.

Σταχτί  βελούδο απαλό,

βλέμμα μετανάστη.

 

 

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Στάχτη βελούδο απαλό
    βλέμμα μετανάστη!!

    Όλο το πόνο του ταξιδεμένου αυτού πουλιού,
    τον εκφράσατε με πέντε λέξεις.
    Δυνατή παρομοίωση!!
    Εγώ κρατώ τη μία: ΣΤΑΧΤΗ!!!

    Στη όνειρα και στη καρδιά τους,
    που όμως άλλοι ανάψαν τη φωτιά….

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου